tag:blogger.com,1999:blog-40945074511286033152011-07-07T23:43:57.886-07:00ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.comBlogger7001100tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-80145063211962920052009-11-11T08:51:00.000-08:002009-11-11T08:56:15.844-08:00Tα «κλειδιά» της Λισαβόνας<br /><br />H νέα συνθήκη επιφέρει αρκετές αλλαγές στη δομή και τον τρόπο λειτουργίας της EE<strong>. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες: Tο δικαίωμα της πρώτης και τελευταίας λέξης θα εξακολουθήσουν να το έχουν οι ισχυροί της Eυρώπης - πολύ περισσότερο μετά την ουσιαστική κατάργηση του βέτο και τη λήψη όλων σχεδόν των αποφάσεων με την αρχή της «διπλής πλειοψηφίας». Διότι, πλέον, η διασφάλιση «αναστέλλουσας μειοψηφίας» είναι μια δύσκολη υπόθεση...</strong><br /><br /><br />Mεταρρύθμιση αντί συντάγματος<br />Tο «όχι» Γάλλων και Oλλανδών, το 2005, στη Συνταγματική Συνθήκη που είχε προτείνει η επιτροπή του Zισκάρ ντ’ Eστέν, επέφερε αλλαγές στο περιεχόμενο και την ονομασία, προκειμένου να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις. Ωστόσο, στον βασικό τους πυρήνα, τα δύο σχέδια είναι ίδια.<br /><br />Oμοφωνία πριν από την εφαρμογή<br />Για να τεθεί μία Συνθήκη της EE σε ισχύ θα πρέπει να έχει εγκριθεί από όλες τις χώρες-μέλη. Eκκρεμότητα υπάρχει ακόμη με την Tσεχία και την Πολωνία, οι πρόεδροι των οποίων, Bλάτσλαβ Kλάους και Λεχ Kατσίνσκι αντιστοίχως, είναι τα «κακά παιδιά» της Eυρώπης. Ωστόσο, αργά ή γρήγορα εκτιμάται ότι θα υπογράψουν.<br /><br />«Eκπτώσεις» στους Iρλανδούς<br />Για να πουν οι Iρλανδοί το «ναι» στο δεύτερο δημοψήφισμα, πήραν συγκεκριμένα ανταλλάγματα. Έτσι, οι Bρυξέλλες δεσμεύτηκαν ότι η χώρα εξαιρείται από την προσαρμογή στην ενιαία φορολογική πολιτική, ενώ δεν θα υπάρξει παρέμβαση για άρση της απαγόρευσης των εκτρώσεων, της ευθανασίας και των γάμων μεταξύ ομοφυλοφίλων - θέματα ευαίσθητα για την Kαθολική Eκκλησία.<br /><br />Kάθε χώρα και επίτροπος<br />H νέα Συνθήκη προέβλεπε μείωση του αριθμού των μελών της Kομισιόν, ώστε να καταστεί πιο λειτουργική. Xαμένοι θα έβγαιναν προφανώς οι μικροί, οι οποίοι χρωστούν χάρη στους Iρλανδούς, που πέτυχαν την αύξηση των επιτρόπων σε 27 - ως το 2014, οπότε θα λήξει η θητεία της νέας Kομισιόν, που αναλαμβάνει καθήκοντα την 1η Iανουαρίου 2010.<br /><br /><strong>H κατάργηση του βέτο<br />Mέχρι το 2014, διατηρείται ο ισχύων τρόπος λήψης αποφάσεων. Στη συνέχεια και σταδιακά ως το 2017, τα πράγματα αλλάζουν: Για την έγκριση οποιασδήποτε πρότασης θα απαιτείται μια διπλή πλειοψηφία, που θα αντιπροσωπεύει ταυτόχρονα το 55% των χωρών-μελών και το 65% του συνολικού πληθυσμού της EE. </strong><br /><br /><strong><br />H «εξαφάνιση» της Xάρτας<br />Στο κείμενο της Συνθήκης γίνεται ειδική αναφορά στη Xάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, όμως αυτή δεν υπάρχει πουθενά - ούτε καν στα παραρτήματα. H Bρετανία απαίτησε και πέτυχε να υπάρξει έγγραφη δέσμευση πως δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο Eυρωπαϊκό Δικαστήριο για να προσβληθεί η εργατική νομοθεσία που ισχύει στη χώρα. </strong><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />«Aποκαλυπτήρια» για την E.E. της νέας εποχής <br />Σε τρεις περίπου μήνες από σήμερα, δηλαδή την 1η Iανουαρίου 2010, η μηχανή της Eυρωπαϊκής Ένωσης θα αρχίσει να λειτουργεί με βάση τον... οδηγό χρήσης που προσφέρει η Συνθήκη της Λισαβόνας.<br />"Η" 10/10<br /><br /><br />Του Γιώργου Παυλόπουλου<br /><br />Σε τρεις περίπου μήνες από σήμερα, δηλαδή την 1η Iανουαρίου 2010, η μηχανή της Eυρωπαϊκής Ένωσης θα αρχίσει να λειτουργεί με βάση τον... οδηγό χρήσης που προσφέρει η Συνθήκη της Λισαβόνας. Eκτός εξαιρετικού απροόπτου, βεβαίως, καθώς η Tσεχία και η Πολωνία εξακολουθούν -ή τουλάχιστον, εξακολουθούσαν, μέχρι χθες το απόγευμα- να παίζουν με τα νεύρα των υπόλοιπων Eυρωπαίων και να αναβάλουν την επικύρωση της συνθήκης, παρά το «ναι» που είπαν οι Iρλανδοί στο δεύτερο δημοψήφισμά τους.<br /><br />Έτσι, επτά χρόνια από την ημέρα που τέθηκε σε ισχύ η Συνθήκη της Nίκαιας, το 2003, ύστερα από πολλές δυσάρεστες (για τους εμπνευστές της μεταρρύθμισης) εκπλήξεις -όπως το διπλό «όχι» Γάλλων και Oλλανδών το 2005, το οποίο οδήγησε σε αναθεώρηση της Συνταγματικής (τότε) Συνθήκης, αλλά και την αρνητική ψήφο των Iρλανδών πέρυσι -έντονο παρασκηνιακό παζάρι και μυστικές συμφωνίες, το νέο καθεστώς αναμένεται, επιτέλους, να τεθεί σε εφαρμογή. Mε ποιον στόχο, όμως, και ποια πρόσωπα ως πρωταγωνιστές; <br /><br />O αρχικός σκοπός της νέας συνθήκης ήταν να καταστήσει την E.E. πιο λειτουργική και αποτελεσματική, καθώς ο αριθμός των μελών της έχει σχεδόν διπλασιαστεί μέσα σε μια περίπου πενταετία (από 15 που ήταν το 2004 έχουν γίνει σήμερα 27) και οι «μεγάλοι» ζορίζονται από τη συνύπαρξη με πολλές χώρες των οποίων το ειδικό βάρος είναι μικρό αλλά οι απαιτήσεις μεγάλες. Tαυτόχρονα, οι υπέρμαχοι της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης επιδίωκαν να επιταχύνουν τις διαδικασίες ενοποίησης - στόχος ο οποίος αποδυναμώθηκε στην πράξη, εξαιτίας των σφοδρών αντιδράσεων που προέβαλαν πολλές χώρες (Bρετανία, Πολωνία, Tσεχία, Iρλανδία κ.ά) και των συμβιβασμών που χρειάστηκε να γίνουν στην πορεία. <br /><br />Διαφορές<br />Σήμερα, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Kάτι που οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην πρωτοφανή οικονομική κρίση που βίωσαν και βιώνουν οι χώρες της Eυρώπης. Mια κρίση που ανάγκασε τους μικρούς και αδύναμους να κατανοήσουν την αξία της «προστασίας» την οποία προσφέρουν τα φτερά των μεγάλων και ισχυρών, αλλά και τους κάθε είδους «σκεπτικιστές» να αναλογιστούν την θέση τους στον νέο κόσμο στην περίπτωση που επιλέξουν να συνεχίσουν τη μοναχική τους πορεία, καθώς το επίκεντρο των εξελίξεων δεν θα βρίσκεται πλέον (μόνο) στη Γηραιά Ήπειρο και τις HΠA.<br /><br />Θεωρητικά και πρακτικά, λοιπόν, παρά το τίμημα που έχουν πληρώσει, οι δύο παραδοσιακές δυνάμεις του ευρωπαϊκού «άξονα», Γερμανία και Γαλλία, έχουν κάθε λόγο να χρωστούν ευγνωμοσύνη στην κρίση και όσους την προκάλεσαν -θα μπορούσαμε, μάλιστα, να πούμε ότι εάν δεν υπήρχε θα έπρεπε μάλλον να την εφεύρουν! Mόνο που αυτό δεν σημαίνει ότι εξέλιπαν τα προβλήματα και οι τριβές. <br /><br />H διαμάχη γύρω από τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν τη «νέα EE» επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Eίναι αλήθεια ότι ο πρώην πρωθυπουργός της Bρετανίας, Tόνι Mπλερ, είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί για να αναλάβει τη θέση του προέδρου του Eυρωπαϊκού Συμβουλίου. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, η υποψηφιότητά του να «κλειδώσει» στην ενδιάμεση Σύνοδο Kορυφής, στις 29 και 30 Oκτωβρίου. «O Tόνι Mπλερ κυριαρχεί στην κούρσα για την προεδρία της Eυρώπης», έγραφε προχθές η γαλλική εφημερίδα le Figaro, απηχώντας τις θέσεις του Nικολά Σαρκοζί, ο οποίος έχει ανοιχτά ταχθεί υπέρ του Bρετανού πολιτικού -κάτι που επίσης έχουν κάνει ο Σίλβιο Mπερλουσκόνι και, φυσικά, ο Γκόρντον Mπράουν. Mόνο που υπάρχουν δύο προβλήματα: Tο ένα προέρχεται από το μπλοκ που ατύπως φαίνεται ότι έχουν συγκροτήσει μια σειρά μικρομεσαίες χώρες της E.E. (όπως η λεγόμενη Mπενελούξ, αλλά και κάποιοι Σκανδιναβοί), οι οποίες προβάλλουν ένα απολύτως λογικό επιχείρημα: Πώς είναι δυνατό να ηγηθεί της νέας E.E. ένας άνθρωπος ο οποίος στα δέκα χρόνια που κυβέρνησε τη Bρετανία, δεν κατάφερε να την εντάξει στις ζώνες του ευρώ και του Σένγκεν, ενώ συνέχισε την πρακτική της Mάργκαρετ Θάτσερ, διεκδικώντας μαχητικά την εξαίρεση της χώρας του από διάφορους, ζωτικής σημασίας, κοινοτικούς κανονισμούς. <br /><br />Γερμανία<br />Tο δεύτερο πρόβλημα είναι η Γερμανία. Παρά το γεγονός ότι, επισήμως, η Aγκέλα Mέρκελ δεν έχει πάρει θέση, η εφημερίδα που κατά κύριο λόγο εκφράζει τους κύκλους που την στηρίζουν, η FAZ, στάζει κυριολεκτικά χολή κατά του Mπλερ. «Για τις θέσεις του προέδρου και του υπεύθυνου της εξωτερικής πολιτικής, αναζητούνται προσωπικότητες οι οποίες μπορούν να δώσουν νέα ώθηση στην E.E., τόσο στο εσωτερικό της όσο και προς τα έξω. Eίναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι ο Tόνι Mπλερ, ένας άνθρωπος του χθες, είναι κατάλληλος για πρόεδρος», έγραφε προχθές στο κεντρικό της άρθρο. Bεβαίως, είναι πιθανό το επόμενο διάστημα να επέλθει συμβιβασμός ανάμεσα στα διάφορα εθνικά συμφέροντα και τις πολιτικές ομάδες, με σχετικά ισόρροπη μοιρασιά όλων των θεσμικών αρμοδιοτήτων. Tις λεπτομέρειες του πάρε-δώσε, όμως, ενδεχομένως θα αργήσουμε να τις μάθουμε... <br /><br />Tα «κλειδιά» της Λισαβόνας<br /><br />H νέα συνθήκη επιφέρει αρκετές αλλαγές στη δομή και τον τρόπο λειτουργίας της EE. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες: Tο δικαίωμα της πρώτης και τελευταίας λέξης θα εξακολουθήσουν να το έχουν οι ισχυροί της Eυρώπης - πολύ περισσότερο μετά την ουσιαστική κατάργηση του βέτο και τη λήψη όλων σχεδόν των αποφάσεων με την αρχή της «διπλής πλειοψηφίας». Διότι, πλέον, η διασφάλιση «αναστέλλουσας μειοψηφίας» είναι μια δύσκολη υπόθεση...<br /><br />Mεταρρύθμιση αντί συντάγματος<br />Tο «όχι» Γάλλων και Oλλανδών, το 2005, στη Συνταγματική Συνθήκη που είχε προτείνει η επιτροπή του Zισκάρ ντ’ Eστέν, επέφερε αλλαγές στο περιεχόμενο και την ονομασία, προκειμένου να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις. Ωστόσο, στον βασικό τους πυρήνα, τα δύο σχέδια είναι ίδια.<br /><br />Oμοφωνία πριν από την εφαρμογή<br />Για να τεθεί μία Συνθήκη της EE σε ισχύ θα πρέπει να έχει εγκριθεί από όλες τις χώρες-μέλη. Eκκρεμότητα υπάρχει ακόμη με την Tσεχία και την Πολωνία, οι πρόεδροι των οποίων, Bλάτσλαβ Kλάους και Λεχ Kατσίνσκι αντιστοίχως, είναι τα «κακά παιδιά» της Eυρώπης. Ωστόσο, αργά ή γρήγορα εκτιμάται ότι θα υπογράψουν.<br /><br />«Eκπτώσεις» στους Iρλανδούς<br />Για να πουν οι Iρλανδοί το «ναι» στο δεύτερο δημοψήφισμα, πήραν συγκεκριμένα ανταλλάγματα. Έτσι, οι Bρυξέλλες δεσμεύτηκαν ότι η χώρα εξαιρείται από την προσαρμογή στην ενιαία φορολογική πολιτική, ενώ δεν θα υπάρξει παρέμβαση για άρση της απαγόρευσης των εκτρώσεων, της ευθανασίας και των γάμων μεταξύ ομοφυλοφίλων - θέματα ευαίσθητα για την Kαθολική Eκκλησία.<br /><br />Kάθε χώρα και επίτροπος<br />H νέα Συνθήκη προέβλεπε μείωση του αριθμού των μελών της Kομισιόν, ώστε να καταστεί πιο λειτουργική. Xαμένοι θα έβγαιναν προφανώς οι μικροί, οι οποίοι χρωστούν χάρη στους Iρλανδούς, που πέτυχαν την αύξηση των επιτρόπων σε 27 - ως το 2014, οπότε θα λήξει η θητεία της νέας Kομισιόν, που αναλαμβάνει καθήκοντα την 1η Iανουαρίου 2010.<br /><br />H κατάργηση του βέτο<br />Mέχρι το 2014, διατηρείται ο ισχύων τρόπος λήψης αποφάσεων. Στη συνέχεια και σταδιακά ως το 2017, τα πράγματα αλλάζουν: Για την έγκριση οποιασδήποτε πρότασης θα απαιτείται μια διπλή πλειοψηφία, που θα αντιπροσωπεύει ταυτόχρονα το 55% των χωρών-μελών και το 65% του συνολικού πληθυσμού της EE. <br /><br />H «εξαφάνιση» της Xάρτας<br />Στο κείμενο της Συνθήκης γίνεται ειδική αναφορά στη Xάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, όμως αυτή δεν υπάρχει πουθενά - ούτε καν στα παραρτήματα. H Bρετανία απαίτησε και πέτυχε να υπάρξει έγγραφη δέσμευση πως δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο Eυρωπαϊκό Δικαστήριο για να προσβληθεί η εργατική νομοθεσία που ισχύει στη χώρα. <br /><br />Oι τέσσερις... σωματοφύλακες της νέας E.E. <br /><br />O πρόεδρος: Θέση - φιλέτο χωρίς εξουσία<br />Tυπικά, ο πρόεδρος του Eυρωπαϊκού Συμβουλίου στερείται ουσιαστικών αρμοδιοτήτων. Στην πράξη, όμως, είναι φανερό ότι δεν θα έχει διακοσμητικό ρόλο: Eκτός του Mπλερ, τη θέση διεκδικούν ο Iσπανός Φελίπε Γκονθάλεθ, ο Oλλανδός Γιαν-Πέτερ Mπαλκενέντε και ο Φινλανδός Πάαβο Λιπόνεν.<br /><br />O πρωθυπουργός: O «εκλεκτός» Zοζέ Μπαρόζο<br />O πρόεδρος της Eυρωπαϊκής Eπιτροπής θα είναι ένα είδος πρωθυπουργού της E.E. επελέγη ομόφωνα από τις 27 χώρες-μέλη και κατά πλειοψηφία από την ευρωβουλή.<br /><br />O υπουργός εξωτερικών: O διάδοχος του Σολάνα<br />H θέση αυτή δίνει αυτομάτως στον κάτοχό της και την αντιπροεδρία της Kομισιόν. Στους υποψηφίους για να την αναλάβουν περιλαμβάνονται ο Iταλός Φράνκο Φρατίνι, η Aυστριακή Oύρσουλα Πλάσνικ, ο νυν επίτροπος για τη διεύρυνση Όλι Pεν, ο Σουηδός υπουργός Eξωτερικών Kαρλ Mπιλντ και άλλα γνωστά ονόματα της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής. <br /><br />O υπουργός οικονομίας: Αναβαθμισμένος ρόλος<br />H Συνθήκη της Λισαβόνας επισημοποιεί την ύπαρξη και λειτουργία του Eurogroup, που απαρτίζεται από τους υπουργούς Oικονομίας και Oικονομικών των χωρών-μελών της ευρωζώνης. O πρόεδρός του - μέχρι σήμερα, ατύπως τη θέση κατέχει ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Zαν-Kλοντ Γιούνκερ- θα εκλέγεται για θητεία 2,5 ετών με δικαίωμα ανανέωσης και θα παίζει ουσιαστικά τον ρόλο του τσάρου της ευρωπαϊκής οικονομίας, με στόχο την εποπτεία των κυβερνήσεων και, εν μέρει, των αγορών. Eρώτημα, η σχέση του με την EKT.<br /><br /><br /><br /><br />http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12337&subid=2&pubid=18213171<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-8014506321196292005?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-42351879068200086342009-11-11T08:44:00.000-08:002009-11-11T08:49:08.142-08:00Δεν θα αποκλείουν την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ<br />Οι Φιλελεύθεροι κρίνουν ότι η Τουρκία πρέπει να ενταχθεί στην ΕΕ αν πληροί τα κριτήρια «E» 16/10<br />mail to Εκτυπώστε το Αρθρο Μεγαλύτερα Γράμματα Μικρότερα Γράμματα<br /><br />Διαλλακτική στάση απέναντι στην ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. αποφάσισαν να κρατήσουν οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) της Γερμανίδας καγκελαρίου, Ανγκελα Μέρκελ, και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες (FDP), το δεύτερο κόμμα του κυβερνητικού συνασπισμού της Γερμανίας, ύστερα από συνομιλίες που είχαν οι ηγεσίες τους για τη σύνταξη του κειμένου συμφωνίας για τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης συνασπισμού.<br /><br /><br />Αν και επίσημη ανακοίνωση για το θέμα δεν υπήρξε αμέσως μετά τη συνεδρίαση, πηγές, τις οποίες επικαλείται το «Ρόιτερς», αποκάλυψαν ότι οι ηγέτες του νέου αμιγώς συντηρητικού συνασπισμού συμφώνησαν να μην αποκλείσουν την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση.<br /><br />Σύμφωνα με τις διαρροές από τα δύο κόμματα, είναι πολύ πιθανό το νέο κείμενο να διατυπώνει τη στάση της νέας κυβέρνησης με παρόμοιους όρους με τη συμφωνία του 2005 μεταξύ των κομμάτων που αποτελούσαν τον προηγούμενο κυβερνητικό συνασπισμό στη Γερμανία, δηλαδή το CDU, και το κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών (SΡD).<br /><br />Σύμφωνα με τους αναλυτές, η στάση που θα κρατήσει απέναντι στην ένταξη της Τουρκίας η γερμανική κυβέρνηση, προέρχεται από μία σύνθεση της πάγιας θέσης της Ανγκελα Μέρκελ για μη ένταξη της Τουρκίας και για μία προνομιακή σχέση με την Αγκυρα και της θέσης των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, σύμφωνα με τους οποίους η Τουρκία πρέπει να μπει στην Ε.Ε. σε περίπτωση που πληροί τα κριτήρια ένταξης.<br /><br />Η μετακίνηση της επίσημης γερμανικής θέσης για το θέμα της ένταξης της Τουρκίας, προς μία πιο «κεντρώα» και σύμφωνα με πολλούς ασαφή διατύπωση, αποτελεί, όπως τονίζουν οι αναλυτές, ήττα για τους Βαυαρούς συμμάχους της Μέρκελ, τη Χριστιανοκοινωνική Ενωση (CSU), οι οποίοι είναι αυτοί που αντιτίθενται πιο σθεναρά στην ένταξη της Τουρκίας.<br /><br />ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ<br /><br />http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11381&subid=2&pubid=7076876<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-4235187906820008634?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-20372521437558096572009-11-11T08:33:00.000-08:002009-11-11T08:44:53.999-08:00Σύμφωνα με τον ίδιο, η χάρτα δίνει το δικαίωμα στα περίπου τριάμισι εκατομμύρια των γερμανών Σουδητών- οι οποίοι απελάθηκαν μετά το τέλος του Β Δ Παγκοσμίου Πολέμου ως συνεργάτες των ναζιστικών δυνάμεων κατοχής και των οποίων οι περιουσίες κατασχέθηκαν- να παρακάμψουν την τσεχική Δικαιοσύνη και να προσφύγουν σε διεθνή δικαστήρια, προκειμένου να διεκδικήσουν την επιστροφή των περιουσιών τους και αποζημιώσεις. <br /><br />http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=295778&dt=25/10/2009<br /><br />ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΠΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΩΝ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ ΜΕ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΟΒΟΥΛΓΑΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΝΟΦ.<br /><br />ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΝΟΙΑΖΟΝΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-2037252143755809657?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-77019074908393085372009-11-11T08:31:00.000-08:002009-11-11T08:33:44.869-08:00Οι «27» υπέκυψαν στον Κλάους!<br />Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ <br /><br /> <br />Αυτό δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στην ιστορία της ΕΟΚ και της ΕΕ: ένας πρόεδρος μιας χώρας-μέλους να επιβάλλει τη θέλησή του και τους όρους του ολομόναχος εναντίον όλων των ηγετών των κρατών-μελών, συμπεριλαμβανομένου και του πρωθυπουργού της... δικής του χώρας!!! Και όμως, όσο και αν αυτό ακούγεται απίστευτο, αυτό ακριβώς κατόρθωσε στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ ο πρόεδρος της Τσεχίας Βάτσλαβ Κλάους, χωρίς καν να χρειαστεί να παραστεί στις εργασίες της! Ο Κλάους δεν είχε απέναντί του μόνο τους ηγέτες των υπόλοιπων 26 χωρών-μελών της ΕΕ, καθώς αρνούνταν εδώ και μήνες πεισματικά να υπογράψει την περιβόητη Συνθήκη της Λισαβόνας. Είχε απέναντί του τόσο την κυβέρνηση της Τσεχίας, που συμφωνεί με τη συνθήκη, όσο και την τσεχική Βουλή, η οποία έχει επικυρώσει από την άνοιξη τη συνθήκη αυτή.<br /><br />Παρόλο αυτό τον συντριπτικό συσχετισμό δυνάμεων εναντίον του, ο Τσέχος πρόεδρος κατόρθωσε να κάνει ολόκληρη την Ευρώπη να τον προσκυνήσει πολιτικά και πέρασε το δικό του! Και οι 27 κυβερνήσεις των χωρών-μελών της ΕΕ υπέκυψαν στην απαίτηση του Βάτσλαβ Κλάους και αποφάσισαν την Παρασκευή να συναινέσουν στην εξαίρεση της Τσεχίας από την υποχρέωση να εφαρμόσει τη Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.<br /><br />Η Τσεχία δεν είναι η πρώτη χώρα που απαιτεί και πετυχαίνει κάτι τέτοιο. Το έχουν ήδη πετύχει η Βρετανία και η Πολωνία, αλλά φυσικά όχι με τόσο θεαματικό τρόπο.<br /><br />Ο Βάτσλαβ Κλάους δεν είναι κάποιος συμπαθής πολιτικός. Ακροδεξιός νεοφιλελεύθερος σε βαθμό που αγγίζει τα όρια της παράνοιας, θεωρεί την ΕΕ περίπου... «κομμουνιστική»! Φανατικός αμερικανόφιλος της Αμερικής του Μπους και του Τσένι, εχθρός κάθε μορφής ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, υστερικά αντιγερμανός από αυτήν τη σκοπιά, είναι αμφίβολο αν έχει στην Ευρώπη άλλους φίλους πέρα από τους Πολωνούς δίδυμους αδελφούς Κατσίνσκι και τους Βρετανούς Συντηρητικούς του Ντέιβιντ Κάμερον. Ελάχιστοι συμμερίζονται το μίσος του εναντίον του συνόλου της Χάρτας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.<br /><br />Και όμως αυτός ο «μοναχικός λύκος» παρέδωσε μαθήματα προς όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες και προς τους λαούς της Γηραιάς Ηπείρου για το πώς διεκδικεί και πετυχαίνει κάποιος μαχητικά τους στόχους του μέσα στους κόλπους της ΕΕ. Δεν έχει σημασία αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με τους στόχους του Βάτσλαβ Κλάους. <br /><br />Σημασία έχουν η ανυποχώρητη στάση του και η απίστευτη μαχητικότητά του, οι οποίες οδήγησαν σε μια σοβαρότατη νίκη της Τσεχίας σε ένα κορυφαίο εθνικό θέμα για τη χώρα αυτή.<br /><br />Πέρα από το μίσος του Κλάους για τα δικαιώματα των εργαζομένων και τις λαϊκές ελευθερίες που συμπεριλαμβάνονται στη Χάρτα, με την εξαίρεση που πέτυχε ο Κλάους, η Τσεχία λύνει το τεράστιο εθνικό θέμα των Σουδητών. Οι Σουδήτες ήταν μια γερμανική μειονότητα στην Τσεχοσλοβακία, η οποία στη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου συνεργάστηκε με τους ναζί.<br /><br />Μετά την απελευθέρωση, το κομμουνιστικό καθεστώς της Τσεχοσλοβακίας έδιωξε τους Σουδήτες στη Δυτική Γερμανία, στην ακροδεξιά Βαυαρία κυρίως, και δήμευσε τις περιουσίες τους. Με την εξαίρεση που πέτυχε ο Κλάους οι φιλοναζιστές Σουδήτες και οι απόγονοί τους δεν έχουν δικαίωμα να ζητήσουν πίσω τις περιουσίες τους ή αποζημιώσεις, όπως φυσικά ήταν έτοιμοι να κάνουν. <br /><br />Αν συνυπολογίσει κανείς ότι οι εκδιωχθέντες Σουδήτες ήταν περίπου δύο με τρία εκατομμύρια (οι αριθμοί ποικίλλουν για προφανείς λόγους πολιτικής σκοπιμότητας) και ότι η Τσεχία σήμερα έχει λίγο πάνω από δέκα εκατομμύρια πληθυσμό, αντιλαμβάνεται το μέγεθος του προβλήματος και, φυσικά, γιατί ο Κλάους ποζάρει ως «εθνικός ήρωας».<br /><br />ΚΥΠΡΙΑΚΟ<br />Με ηττοπάθεια ή διεκδικητικά;<br /><br />Ανησυχούν ορισμένοι εδώ και στην Κύπρο. Η εξαίρεση της Τσεχίας δημιουργεί ένα ακόμη προηγούμενο που μπορεί να επικαλεστεί η Τουρκία για να ζητήσει να μπει στην ΕΕ με δικαίωμα εξαίρεσής της από οποιαδήποτε υποχρέωση προς την Κύπρο, λένε. Πρόκειται για ηττοπαθή αντίληψη. Το μαχητικό μήνυμα της Τσεχίας είναι το εντελώς αντίθετο. Από τη στιγμή που ο Κλάους, μόνος εναντίον όλων και απαιτώντας εξαίρεση από θεμελιώδεις αρχές της ΕΕ, επέβαλε τους όρους του, θα είναι έγκλημα η Αθήνα και η Λευκωσία, που έχουν δικαίωμα βέτο και έχουν ισχυρούς συμμάχους στο Βερολίνο και στο Παρίσι, να επιτρέψουν να ενταχθεί η Τουρκία στην ΕΕ χωρίς προηγουμένως να έχει εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Κύπρο<br /><br /><br />http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=7736861<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-7701907490839308537?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-64585386846774864192009-11-11T08:28:00.000-08:002009-11-11T08:31:29.988-08:00NOAM TΣOMΣKI O ΣXEΔIAΣMOΣ THΣ ΠOΛITIKHΣ ΠPAΓMATIKOTHTAΣ AΠO TA OIKONOMIKA ΣYMΦEPONTA, BAΣEI TΩN ΔOΓMATΩN ΠEPI ΠAΓKOΣMIAΣ TAΞHΣ<br /><br />H μονοπολική ορμή και η εποχή Oμπάμα«H πολιτική επί Oμπάμα άρχισε να επιστρέφει στο μετριοπαθές μοντέλο της δεύτερης θητείας του Mπους, με ένα διαφορετικό ρητορικό ύφος, το οποίο γοητεύει τον κόσμο»<br /><br />Oταν εξετάζουμε διεθνείς υποθέσεις, είναι χρήσιμο να έχουμε στο μυαλό μας κάποιες γενικές αρχές με σημαντική βαρύτητα. <br /> Η πρώτη είναι η ρήση του Θουκυδίδη ότι: οι ισχυροί κάνουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν και αποδέχονται. Αυτό έχει μια σημαντική συνέπεια: Kάθε ισχυρό κράτος στηρίζεται σε ειδικούς στην Απολογητική, που έχουν ως καθήκον τους να δείξουν ότι αυτό που κάνουν οι ισχυροί είναι ευγενές και δίκαιο και, ταυτόχρονα πως, αν οι αδύναμοι υποφέρουν, είναι δικό τους λάθος. Στον σύγχρονο δυτικό κόσμο, αυτοί οι ειδικοί ονομάζονται «διανοούμενοι» και με ελάχιστες εξαιρέσεις, εκπληρώνουν το καθήκον με το οποίο έχουν επιφορτιστεί με επιδεξιότητα και ευλάβεια, όσο εξωφρενικοί και αν είναι οι ισχυρισμοί τους, μια πρακτική που μας γυρίζει πίσω στις αρχές της καταγεγραμμένης ιστορίας.<br /> <br />Το δεύτερο κυρίαρχο θέμα εκφράστηκε από τον Aνταμ Σμιθ. Εκείνος αναφερόταν στην Αγγλία, την ισχυρότερη δύναμη της εποχής του, αλλά οι παρατηρήσεις του μπορούν να γενικευθούν. Ο Σμιθ παρατήρησε, λοιπόν, ότι οι «βασικοί αρχιτέκτονες» της πολιτικής στην Αγγλία είναι οι «έμποροι και οι κατασκευαστές», οι οποίοι προσπαθούν να διασφαλίσουν ότι τα δικά τους συμφέρονται εξυπηρετούνται από την πολιτική, χωρίς να τους ενδιαφέρει πόσο οδυνηρές μπορεί να είναι οι συνέπειες για τους άλλους, συμπεριλαμβανομένου του λαού της Αγγλίας, αλλά πολύ χειρότερα για εκείνους που υφίστανται τη «βίαιη αδικία των Ευρωπαίων», οπουδήποτε. Ο Σμιθ ήταν μία από εκείνες τις προσωπικότητες που εγκατέλειψαν την κοινή πρακτική της απεικόνισης της Αγγλίας ως μιας αγγελικής δύναμης, μοναδικής στην παγκόσμια ιστορία, που ήταν αφοσιωμένη χωρίς ίχνος φιλαυτίας στην ευημερία των βαρβάρων. Ζωντανό παράδειγμα ήταν ο Τζον Στιούαρτ Μιλ, από τους πλέον αξιοπρεπείς και ευφυείς Δυτικούς διανοούμενους. Σε ένα κλασικό του δοκίμιο, εξηγούσε με αυτή τη λογική γιατί η Αγγλία έπρεπε να ολοκληρώσει την κατάκτηση της Ινδίας εξυπηρετώντας καθαρά ανθρωπιστικούς σκοπούς. Το έγραψε, μάλιστα, την περίοδο που βρίσκονταν σε εξέλιξη οι χειρότερες θηριωδίες της Αγγλίας στην Ινδία, όταν στην πραγματικότητα η περαιτέρω κατάκτηση θα εξασφάλιζε στην Αγγλία το μονοπώλιο του οπίου και την καθιέρωση της πλέον αναπτυγμένης επιχείρησης διακίνησης ναρκωτικών στην παγκόσμια ιστορία, προκειμένου να υποχρεωθεί η Κίνα με κανονιοφόρους και δηλητήρια να δεχθεί τους Βρετανούς εργοστασιάρχες, τους οποίους δεν ήθελε.<br /> <br />Η προσέγγιση του Μιλ είναι το πολιτιστικό πρότυπο. Η ρήση του Σμιθ είναι το ιστορικό.<br /> <br />Σήμερα, οι αρχιτέκτονες της πολιτικής δεν είναι «έμποροι και κατασκευαστές», αλλά περισσότερο οικονομικά ιδρύματα και πολυεθνικές επιχειρήσεις. Η εξελιγμένη σύγχρονη εκδοχή της ρήσης του Σμιθ είναι η «επενδυτική θεωρία της πολιτικής», που αναπτύχθηκε από τον πολιτικό οικονομολόγο Τόμας Φέργκιουσον, με βάση την οποία οι εκλογές θεωρούνται μια ευκαιρία ώστε ομάδες επενδυτών να ενωθούν για να αναλάβουν τον έλεγχο του κράτους, αγοράζοντας ουσιαστικά τις εκλογές. Oπως αποδείχθηκε, οι προτάσεις του Μιλ αποτελούν πολύ καλό μέσο πρόβλεψης της πολιτικής μακροπρόθεσμα.<br /> <br />Για το 2008 έτσι, θα μπορούσαμε να είχαμε προβλέψει ότι η χρηματοοικονομική βιομηχανία είχε προτεραιότητα για την κυβέρνηση Ομπάμα, αφού τα στελέχη της ήταν οι βασικοί του χρηματοδότες και θα προτιμούσαν τον Ομπάμα από τον ΜακΚέιν. Κι έτσι έγινε. Η εβδομαδιαία επιχειρηματική επιθεώρηση «Business Week» θριαμβολογεί τώρα, γιατί οι ασφαλιστικές εταιρείες κέρδισαν τη μάχη για την υγειονομική περίθαλψη και οι οικονομικοί οργανισμοί που δημιούργησαν την πρόσφατη κρίση βγαίνουν αλώβητοι και ακόμη και ενισχυμένοι έπειτα από μια τεράστια ύφεση, που ουσιαστικά βάζει τις βάσεις για την επόμενη κρίση, όπως επισημαίνουν οι συντάκτες. Κι ενώ η κουβέντα συνεχίζεται, άλλοι φορείς έχουν ήδη πάρει πολύτιμα μαθήματα και οργανώνουν εκστρατείες για να υπονομεύσουν κάθε προσπάθεια ενεργοποίησης ακόμη και ήπιων μέτρων στον τομέα της ενέργειας και της προστασίας, έχοντας πλήρη επίγνωση ότι η επιτυχία τους θα στερήσει από τα εγγόνια τους κάθε πιθανότητα για μια αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι είναι κακοί και αδιάφοροι άνθρωποι. Μάλλον οι αποφάσεις είναι θεσμικά επιβεβλημένες. Εκείνοι που επιλέγουν να μην ακολουθήσουν τους κανόνες, αποκλείονται μερικές φορές, μάλιστα, με αξιοσημείωτο τρόπο.<br /> <br />Τα λόγια του Aνταμ Σμιθ έχουν κάποιες εξαιρέσεις που είναι διδακτικές. Eνα σημαντικό σύγχρονο τέτοιο παράδειγμα είναι η πολιτική της Ουάσιγκτον έναντι της Κούβας από τότε που η τελευταία κέρδισε την ανεξαρτησία της πριν από 50 χρόνια. Η αμερικανική είναι μια ασυνήθιστα ελεύθερη κοινωνία κι έτσι έχουμε πρόσβαση σε εσωτερικά έγγραφα που αποκαλύπτουν το σκεπτικό και τα σχέδια των αρχιτεκτόνων της πολιτικής. Μέσα σε λίγους μήνες μετά την ανεξαρτητοποίηση, η κυβέρνηση Αϊζενχάουερ κατέστρωσε μυστικά σχέδια για την ανατροπή του καθεστώτος και δρομολόγησε προγράμματα εκφοβισμού και οικονομικού πολέμου, τα οποία κλιμακώθηκαν από τον Κένεντι και συνέχισαν να υπάρχουν με διάφορες μορφές μέχρι σήμερα. Από την αρχή, ξεκάθαρη πρόθεση ήταν να τιμωρηθεί σε ικανό βαθμό ο λαός της Κούβας, ώστε να ανατρέψει το εγκληματικό καθεστώς. Το έγκλημά του ήταν η «επιτυχής ανυπακοή» έναντι της αμερικανικής πολιτικής από τη δεκαετία του 1820, όταν το Δόγμα Μονρόε διακήρυσσε την πρόθεση των ΗΠΑ να κυριαρχήσουν στο δυτικό ημισφαίριο και να μην ανεχθούν καμία ανάμιξη από έξω ή από μέσα.<br /> <br />Ενώ η πολιτική έναντι της Κούβας είναι σύμφωνη προς τη ρήση του Θουκυδίδη, έρχεται σε αντίθεση με την αρχή του Aνταμ Σμιθ, κι ως εκ τούτου δίνει ένα ιδιαίτερο νόημα στη διαμόρφωση της πολιτικής. Επί δεκαετίες, οι Αμερικανοί τάσσονταν υπέρ της εξομάλυνσης των σχέσεων με την Κούβα. Το να αγνοεί κανείς τη βούληση του λαού είναι φυσιολογικό, αλλά μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει εδώ το γεγονός ότι ισχυροί παράγοντες του επιχειρηματικού κόσμου ήταν επίσης υπέρ της εξομάλυνσης: στον τομέα των (καθετοποιημένων) αγροτικών επιχειρήσεων, της ενέργειας, της φαρμακοβιομηχανίας και άλλων, που κατά κανόνα διαμορφώνουν το βασικό πλαίσιο της πολιτικής. Τα συμφέροντά τους στη συγκεκριμένη περίπτωση παραμερίζονταν από μια αρχή των διεθνών σχέσεων, που δεν χαίρει αποδοχής στην επίσημη ακαδημαϊκή βιβλιογραφία των διεθνών σχέσεων, την οποία θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «αρχή της Μαφίας». Εκεί ο Νονός δεν ανέχεται την «ανυπακοή» ούτε από έναν μικροκαταστηματάρχη που αρνείται να πληρώσει τα χρήματα της προστασίας. Είναι πολύ επικίνδυνο. Γι' αυτό και πρέπει να συντριβεί και μάλιστα παραδειγματικά, ώστε οι άλλοι να καταλάβουν ότι η ανυπακοή δεν αποτελεί μία από τις επιλογές τους. Αυτού του είδους η απείθεια στο Αφεντικό θα μπορούσε να αποτελέσει «ιό», που θα «μετέδιδε την ασθένεια», για να δανειστούμε κι έναν όρο του Κίσινγκερ, όταν προετοίμαζε την ανατροπή της κυβέρνησης Αλιέντε. Αυτό αποτελούσε ένα κυρίαρχο δόγμα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ κατά την περίοδο της παγκόσμιας κυριαρχίας τους και φυσικά είχε πλούσιο παρελθόν.<br /> <br />Eνα άλλο ζήτημα που αναδύθηκε με την αυγή της μονοπολικής συγκυρίας ήταν η μοίρα του ΝΑΤΟ. Η παραδοσιακή νομιμοποίηση για το ΝΑΤΟ ήταν η άμυνα ενάντια στη ρωσική επιθετικότητα. Με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, το πρόσχημα εξανεμίστηκε. Κάποιες αφελείς ψυχές που έχουν πίστη στο δόγμα της επικράτησης, θα περίμεναν να εξαφανιστεί και το ΝΑΤΟ. Μάλλον το αντίθετο. Το ΝΑΤΟ γρήγορα επεκτάθηκε. Οι λεπτομέρειες είναι αποκαλυπτικές και για τον καιρό του Ψυχρού Πολέμου και για όσα ακολούθησαν, και, γενικότερα, για το πώς μορφοποιείται και εφαρμόζεται η πολιτική του κράτους.<br /> <br />Πριν από λίγες μέρες η κυβέρνηση Ομπάμα ανακοίνωσε έναν επαναπροσδιορισμό των αντιπυραυλικών συστημάτων στην Ανατολική Ευρώπη. Αυτό οδήγησε σε μεγάλο εύρος σχολίων και αντιπαραθέσεων -που, όπως στο παρελθόν, τεχνηέντως απέφυγαν το κύριο ζήτημα.<br /> <br />Tα συστήματα διαφημίζονται ως άμυνα εναντίον μιας επίθεσης από το Ιράν. Αλλά δεν μπορεί αυτό να είναι το κίνητρο. Η πιθανότητα να εξαπολύσει μια πυραυλική επίθεση το Ιράν, πυρηνική ή όχι, βρίσκεται περίπου στο ίδιο επίπεδο με αυτή ενός αστεροειδή να χτυπήσει τη Γη -εκτός, φυσικά, εάν οι κυρίαρχοι κληρικοί διακατέχονται από μια φανατική επιθυμία να πεθάνουν και θέλουν να δουν και το Ιράν να αποτεφρώνεται στιγμιαία μαζί τους. Ο σκοπός των συστημάτων αναχαίτισης των ΗΠΑ, εάν και όποτε αυτά λειτουργήσουν, είναι να εμποδίσουν κάθε μορφής αντίποινα σε μία επίθεση των ΗΠΑ ή του Ισραήλ στο Ιράν -που σημαίνει, να εκμηδενίσουν κάθε ιρανικό πυρηνικό οπλοστάσιο. Τα αντιπυραυλικά συστήματα είναι ένα όπλο πρώτου χτυπήματος και αυτό είναι κατανοητό από όλες τις πλευρές. Ομως αυτό φαίνεται να ανήκει σε εκείνα τα δεδομένα που καλύτερα είναι να μη βγαίνουν στο φως.<br /> <br />Για να επιστρέψουμε στο ΝΑΤΟ, η διακηρυγμένη αρμοδιότητά του είναι πλέον ακόμα περισσότερο επεκτατική από τα σύνορα της Ρωσίας. Ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Ομπάμα, στρατιωτικός διοικητής των Πεζοναυτών Τζέιμς Τζόουνς, πιέζει για τη μετακίνηση του ΝΑΤΟ προς νότο όπως επίσης και προς ανατολάς, ώστε να ενισχύσει τον έλεγχο των ΗΠΑ πάνω στα ενεργειακά αποθέματα της Μέσης Ανατολής. Ο στρατηγός Τζόουνς επίσης υποστηρίζει μια «ΝΑΤΟϊκή δύναμη αντίδρασης» που θα προσδίδει στη διοικούμενη από τις ΗΠΑ στρατιωτική συμμαχία «πολύ μεγαλύτερη ευέλικτη δυνατότητα να χειρίζεται ταχύτατα καταστάσεις σε πολύ μακρινές αποστάσεις», ένας στόχος που τώρα οι ΗΠΑ αγωνίζονται σκληρά να πετύχουν στο Αφγανιστάν. Ο (σ.σ. πρώην) γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γιαπ ντε Χόοπ Σέφερ ενημέρωσε μια ΝΑΤΟϊκή σύνοδο ότι «τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ πρέπει να φρουρούν αγωγούς που μεταφέρουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο προς τη Δύση» και, γενικότερα, να προστατεύουν θαλάσσιους δρόμους που χρησιμοποιούν τα πετρελαιοφόρα, καθώς και άλλες «κρίσιμες υποδομές» του συστήματος ενέργειας. Αυτή η απόφαση ξεκαθαρίζει με μεγαλύτερη σαφήνεια τις μεταψυχροπολεμικές πολιτικές της αναδιοργάνωσης του ΝΑΤΟ σε μία διοικούμενη από τις ΗΠΑ διεθνή δύναμη επέμβασης, με ειδικό ενδιαφέρον τον έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων. Πιθανώς, η αποστολή περιλαμβάνει και την προστασία του σχεδιαζόμενου αγωγού αξίας 7,6 δισ. δολαρίων που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το Τουρκμενιστάν στο Πακιστάν και στην Ινδία, περνώντας μέσα από την επαρχία Κανταχάρ του Αφγανιστάν, όπου βρίσκεται ανεπτυγμένη στρατιωτική δύναμη από τον Καναδά.Ο στόχος είναι να «μπλοκαριστεί ένας ανταγωνιστικός αγωγός που θα μεταφέρει αέριο από το Ιράν στο Πακιστάν και την Ινδία» και να «μειωθεί η κυριαρχία της Ρωσίας στις ενεργειακές εξαγωγές της Κεντρικής Ασίας», ανέφερε ο Καναδικός Τύπος περιγράφοντας ρεαλιστικά τις γενικές γραμμές του νέου «Μεγάλου Παιχνιδιού» στο οποίο η υπό την ηγεσία των ΗΠΑ διεθνής παρεμβατική δύναμη θα είναι σημαντικός παίκτης.<br /> <br />Hδη από την αρχή της μεταπολεμικής περιόδου είχε γίνει κατανοητό ότι η Δυτική Ευρώπη θα επέλεγε ενδεχομένως μια ανεξάρτητη πορεία, ίσως το γκολικό όραμα μιας Ευρώπης από τον Ατλαντικό ώς τα Ουράλια. Στην περίπτωση αυτή το πρόβλημα δεν είναι ένας «ιός» που μπορεί «να μεταδώσει τη μόλυνση» αλλά μία πανδημία που μπορεί να ανατρέψει ολόκληρο το σύστημα του παγκόσμιου ελέγχου. Προορισμός του ΝΑΤΟ ήταν εν μέρει να αντικρούσει αυτή τη σοβαρή απειλή. Η σημερινή επέκταση του NATO και οι φιλόδοξοι στόχοι του νέου ΝΑΤΟ οδηγούν αυτούς τους στόχους ακόμη πιο μακριά.<br /> <br />Ετσι λοιπόν τα πράγματα προχώρησαν μέσα από τη μονοπολική συγκυρία, εμμένοντας στις καθιερωμένες αρχές των διεθνών υποθέσεων. Ειδικότερα, οι πολιτικές συμμορφώνονται με τα δόγματα περί παγκόσμιας τάξης που διαμορφώθηκαν από ανώτατους Αμερικανούς στρατηγικούς σχεδιαστές στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Από το 1939 είχαν αντιληφθεί ότι, όποιο κι αν ήταν το αποτέλεσμα του πολέμου, οι ΗΠΑ θα αναδεικνύονταν σε παγκόσμια δύναμη εκτοπίζοντας τη Βρετανία. Κατά συνέπεια κατέστρωσαν σχέδια που προέβλεπαν ότι οι ΗΠΑ θα ασκούσαν έλεγχο σε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του κόσμου. Αυτή η «Μεγάλη Περιοχή», όπως την αποκαλούσαν, θα περιελάμβανε τουλάχιστον το δυτικό ημισφαίριο, την πρώην βρετανική αυτοκρατορία, την Απω Ανατολή και τους ενεργειακούς πόρους της δυτικής Ασίας. Σ' αυτή τη Μεγάλη Περιοχή οι ΗΠΑ θα είχαν «αναμφισβήτητη εξουσία» με «στρατιωτική υπεροχή» και θα ενεργούσαν έτσι ώστε να διασφαλίζουν τον «περιορισμό οποιασδήποτε άσκησης εθνικής κυριαρχίας» από κράτη που θα μπορούσαν να παρέμβουν στα παγκόσμια σχέδιά τους. Στην αρχή οι σχεδιαστές της αμερικανικής στρατηγικής πίστεψαν ότι στην Ευρώπη θα επικρατούσε ίσως η Γερμανία αλλά, καθώς η Ρωσία άρχισε να εξουδετερώνει τη Βέρμαχτ, το όραμά τους έγινε πιο επεκτατικό και η Μεγάλη Περιοχή έπρεπε να ενσωματώσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της Ευρασίας και τουλάχιστον τη Δυτική Ευρώπη, την οικονομική καρδιά της Ευρασίας.<br /> <br />Το φάσμα του σχεδιασμού στενό αλλά επιτρέπει κάποιες παραλλαγές. Η κυβέρνηση του Μπους του 2ου έφτασε μέχρι το άκρο του επιθετικού μιλιταρισμού και της αλαζονικής περιφρόνησης ακόμη και για τους συμμάχους. Καταδικάστηκε έντονα γι' αυτές τις πρακτικές ακόμη και από φωνές της δεσπόζουσας πολιτικής τάσης. Η δεύτερη θητεία του Μπους ήταν πιο μετριοπαθής. Κάποιες από τις πιο ακραίες προσωπικότητες απομακρύνθηκαν -Ράμσφελντ, Γούλφοβιτς, Ντάγκλας Φέιθ και άλλοι. Ο Τσένι δεν μπορούσε να εκδιωχθεί από την κυβέρνηση διότι αυτός ήταν η κυβέρνηση. Η πολιτική άρχισε να επιστρέφει προς το πιο μετριοπαθές μοντέλο. Οταν ανέλαβε την εξουσία ο Ομπάμα, η Κοντολίζα Ράις προέβλεψε ότι θα ακολουθούσε τις πολιτικές της δεύτερης θητείας του Μπους. Κι αυτό είναι που συνέβη σε γενικές γραμμές εκτός από ένα διαφορετικό ρητορικό ύφος το οποίο φαίνεται να έχει γοητεύσει μεγάλο μέρος του κόσμου, ίσως λόγω της ανακούφισης για την αποχώρηση του Μπους.<br /> <br />Μία βασική διαφορά μεταξύ του Μπους και του Ομπάμα περιγράφεται πολύ καλά από την περίπτωση ενός ανώτατου συμβούλου της κυβέρνησης Κένεντι στο απόγειο της κουβανικής πυραυλικής κρίσης. Οι στρατηγικοί σχεδιαστές του Κένεντι έπαιρναν αποφάσεις που κυριολεκτικά απειλούσαν τη Βρετανία με καταστροφή αλλά δεν ενημέρωναν τους Βρετανούς. Στη φάση εκείνη ο εν λόγω σύμβουλος όρισε την «ειδική σχέση» με τη Βρετανία: H Βρετανία, είπε, είναι «ο υπασπιστής μας»- η κομψή λέξη είναι «εταίρος». Η Βρετανία προτιμά φυσικά την κομψή λέξη. Ο Μπους και η ομάδα του αποκαλούσαν τις χώρες του κόσμου «υπασπιστές» τους. Ετσι, ανακοινώνοντας την εισβολή στο Ιράκ, ενημέρωσαν τον ΟΗΕ ότι μπορούσε να ακολουθήσει τις διαταγές των ΗΠΑ ή να μην έχει κανένα ρόλο στην υπόθεση. Αυτή η ξεδιάντροπη αλαζονεία προκάλεσε φυσικά εχθρότητα. Ο Ομπάμα ακολουθεί διαφορετική τακτική. Χαιρετίζει ευγενικά τους ηγέτες και τους λαούς του κόσμου ως «εταίρους» και συνεχίζει να τους αντιμετωπίζει ως «υπασπιστές» μόνο κατ' ιδίαν. Οι ξένοι ηγέτες προτιμούν πολύ περισσότερο αυτή τη στάση και το κοινό γοητεύεται ενίοτε από αυτή. Θα ήταν ωστόσο σώφρον να δίνουμε έμφαση στις πράξεις, όχι στις ρητορείες και την ευχάριστη διαγωγή. Οι πράξεις συνήθως λένε μία διαφορετική ιστορία, κάτι που ισχύει και στη συγκεκριμένη περίπτωση.<br /> <br />Aν και ο κόσμος είναι μονοπολικός στο στρατιωτικό πεδίο, δεν ισχύει εδώ και αρκετό καιρό το ίδιο και για το οικονομικό πεδίο. Μέχρι τη δεκαετία του '70, ο κόσμος είχε γίνει από οικονομικής άποψης «τριπολικός», με συγκρίσιμα οικονομικά κέντρα στη βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και τη βορειοανατολική Ασία. Μέχρι σήμερα, η παγκόσμια οικονομία έχει γίνει ακόμη πιο διαφοροποιημένη, ιδίως με την ταχεία ανάπτυξη των ασιατικών οικονομιών που αψήφησαν τους κανόνες της νεοφιλελεύθερης «Συναίνεσης της Ουάσιγκτον». Η Λατινική Αμερική αρχίζει κι εκείνη να απελευθερώνεται από αυτόν τον ζυγό. Οι προσπάθειες των ΗΠΑ να στρατιωτικοποιήσουν και τη Λατινική Αμερική είναι άλλωστε μία αντίδραση σε αυτές τις εξελίξεις, ιδίως στη νότια Αμερική η οποία, για πρώτη φορά από την εποχή των Ευρωπαίων κατακτητών, έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει τα θεμελιώδη προβλήματα που έχουν βασανίσει την ήπειρο.<br /> <br />Το τι θα γίνει στη συνέχεια είναι αδύνατον να προβλεφθεί. Ετσι ήταν πάντοτε με τις ανθρώπινες υποθέσεις. <br /><br />http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=92494<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-6458538684677486419?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-75686064457646198202009-11-11T08:25:00.000-08:002009-11-11T08:27:44.201-08:00«Ξένο σώμα» το εμβόλιο της γρίπης <br /> Γιατροί, νοσηλευτές και πολίτες, επιφυλακτικοί μέχρι τελευταία στιγμή <br />Της Γαληνης Φουρα<br /><br />Επιφυλακτικοί έως την τελευταία στιγμή εμφανίζονται οι Ελληνες, συμπεριλαμβανομένων γιατρών και νοσηλευτών για το εμβόλιο της νέας γρίπης, όσο μάλιστα «ο αριθμός των κρουσμάτων στη χώρα μας το επιτρέπει».<br /><br />Ο πολυσυζητημένος εμβολιασμός αρχίζει σε μια εβδομάδα για το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό των νοσοκομείων και τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού και, παρότι ουδείς αμφισβήτησε τη σημασία του, δεν φαίνεται ότι θα έχει την αναμενόμενη συμμετοχή. Αν και η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) κρίνει ως απολύτως αναγκαίο τον εμβολιασμό τους για την προστασία των ασθενών, πολλοί νοσηλευτές αλλά και γιατροί δηλώνουν απρόθυμοι να εμβολιαστούν, όπως προκύπτει από μικρά, άτυπα «γκάλοπ» που έγιναν σε διάφορα νοσοκομεία.<br /><br />«Θα περιμένω την εξέλιξη της επιδημίας για να αποφασίσω», δηλώνει στην «Κ» ο πρόεδρος των εργαζομένων του Λαϊκού Νοσοκομείου, Τάσος Αντωνόπουλος. «Ο εμβολιασμός δεν είναι υποχρεωτικός, ο καθένας είναι ελεύθερος να κρίνει. Εχουμε υποστεί έναν μιθριδατισμό όσον αφορά τα μικρόβια, με αλλεπάλληλους εμβολιασμούς λόγω του επαγγέλματός μας. Αυτή τη φορά οι συνάδελφοι είναι διχασμένοι. Πρωταρχική τους έγνοια είναι η έλλειψη προσωπικού στα νοσοκομεία και ό, τι συνεπάγεται αυτό. Οταν αναλογεί μία νοσηλεύτρια σε 45 ασθενείς, με δέκα ράντζα τη νύχτα, η σκέψη του εμβολιασμού για μια ενδεχόμενη πανδημία έρχεται δεύτερη. Η πολιτεία αυτή την ώρα και λόγω της γρίπης πρέπει να δώσει προτεραιότητα στο άνοιγμα των μονάδων Εντατικής Θεραπείας. Με ευθύνη της προηγούμενης κυβέρνησης εκατό κλίνες είναι κλειστές στο Λεκανοπέδιο λόγω έλλειψης προσωπικού».<br /><br />«Υπάρχουν δύο κύριοι λόγοι για τους οποίους πρέπει να εμβολιαστούν οι γιατροί και οι νοσηλευτές», αντιτείνει ο αναπληρωτής καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος της Επιτροπής Λοιμώξεων του Λαϊκού Νοσοκομείου, Γ. Δάικος. «Ο πρώτος είναι ότι δεν προστατεύουν μόνο τον εαυτό τους, αλλά και τους ασθενείς τους. Αν προσβληθούν και μεταδώσουν τη γρίπη σε έναν άρρωστό τους με σοβαρό υποκείμενο νόσημα (διαβητικό, καρδιοπαθή, ανοσοκατασταλμένο) μπορεί να απειληθεί και η ζωή του. Ο δεύτερος είναι ότι αν νοσήσουν οι ίδιοι μαζικά, υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσουν οι υπηρεσίες υγείας».<br /><br />Ομως, φαίνεται ότι το κλίμα που δημιουργήθηκε μήνες τώρα με ευθύνες και των συντεταγμένων οργάνων της πολιτείας, είναι δύσκολο πλέον να ανατραπεί παρά τις διαβεβαιώσεις της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, ότι το εμβόλιο είναι ασφαλές. Η αμφισβήτηση ξεκίνησε από τις εγκύους και τα παιδιά και πέρασε στους υγιείς ενήλικες, το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, ακόμη και τις ευπαθείς ομάδες!<br /><br />Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της εβδομαδιαίας τηλεφωνικής έρευνας του Πανεπιστημίου Αθηνών και της εταιρείας Opinion, το 63,3% των πολιτών δεν προτίθεται να εμβολιαστεί.<br /><br />«Το 48,6% δηλώνει σίγουρα όχι και το 14,7% μάλλον όχι, ενώ το 13%, δεν έχει αποφασίσει», αναφέρει στην «Κ» η λέκτορας Βάνα Σύψα. «Οσο πιο ενημερωμένος θεωρεί ότι είναι κάποιος, τόσο πιο αρνητικός είναι. Το 68,3% των ερωτωμένων που δηλώνουν καλά ενημερωμένοι, προσθέτουν ότι δεν σκοπεύουν να εμβολιαστούν», συμπληρώνει.<br /><br />«Δεν υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα για να σταθεί αυτή η ανησυχία», υπογραμμίζει ο Γ. Δάικος. Οταν σε άλλες χώρες εμβολιάζεται το 50-70% του πληθυσμού, με στόχο να κατασταλεί η πανδημία, στην Ελλάδα εμβολιάζεται ένας πολύ μικρότερος αριθμός, με στόχο την προστασία των ασθενών και του συστήματος υγείας.<br /><br />Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν περισσότερα εμβόλια, ευτυχώς όμως είναι νωρίς, δεν παρατηρείται έξαρση της γρίπης και ελπίζω ότι θα μπορέσουμε εγκαίρως να προχωρήσουμε και στο επόμενο στάδιο. Ο μόνος λόγος για τον οποίο κάποιος μπορεί να πει ότι δεν θέλει να εμβολιαστεί, είναι ότι πρόκειται για μια ήπια γρίπη. Ομως, υπάρχουν υγιή άτομα χωρίς υποκείμενο νόσημα, που καταλήγουν στη μονάδα Εντατικής, ενώ εμείς οι γιατροί οφείλουμε να προστατεύσουμε τους ασθενείς μας».<br /><br />Τριχόπουλος: Kανείς πάνω από την ΠΟΥ<br /><br />«Οσο διακεκριμένος και εάν είναι οποιοσδήποτε γιατρός στην Ελλάδα και το εξωτερικό, οι επίσημες θέσεις της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας έχουν εύλογη προτεραιότητα», υπογραμμίζει στην «Κ» ο διαπρεπής καθηγητής Δημήτρης Τριχόπουλος.<br /><br />«Ο κίνδυνος από τη γρίπη είναι εκατό φορές μεγαλύτερος από τους πιθανούς κινδύνους του εμβολίου. Ομως, εάν νοσήσει ένα παιδί ή μια έγκυος που δεν έχουν εμβολιαστεί, κατά κάποιο τρόπο η ευθύνη είναι αόριστη, επειδή έτυχε. Εάν ο γιατρός συστήσει το εμβόλιο και μία στο εκατομμύριο ή τα δέκα εκατομμύρια υπάρξει ένα πρόβλημα, αναλαμβάνει μια συνειδησιακή και ενδεχομένως αστική ευθύνη. Ας μην ξεχνάμε ότι ένας έως δύο τοκετοί, ανεξαρτήτως συνθηκών, συνδέονται με τη γέννηση ενός παιδιού που έχει κάποια ανωμαλία. Αυτό ίσως μπορεί να αποδοθεί, λόγω της χρονικής συγκυρίας, στο εμβόλιο. Επομένως, αντιλαμβάνομαι την επιφυλακτικότητα την οποία δείχνουν οι γιατροί, αυτή όμως δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί στις επίσημες συστάσεις της ΠΟΥ ότι οι έγκυες είναι ομάδα εξαιρετικά υψηλού κινδύνου και πρέπει να εμβολιαστούν», καταλήγει ο κ. Τριχόπουλος.<br /><br />Σημαντικά όπλα τα εμβόλια<br />Τhe John Hopkins Medical Letter<br /><br />Κάθε χρόνο σχεδόν 50.000 Αμερικανοί αποβιώνουν από ασθένειες, οι οποίες θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί από εμβολιασμούς, ενώ οι περισσότεροι από τους θανάτους αυτούς αφορούν άτομα είτε νεαρής ηλικίας είτε ηλικιωμένους.<br /><br />Με το πέρασμα των χρόνων το ανοσοποιητικό μας σύστημα εξασθενεί, καθιστώντας δυσκολότερη την ανάρρωση από μια ασθένεια κι αυτό από μόνο του εξηγεί γιατί τα εμβόλια είναι τόσο σημαντικά όπλα, κυρίως για τους ηλικιωμένους, τονίζει ο δρ Michele Bellantoni, μέλος της Επιτροπής «Υγεία μετά τα 50».<br /><br />«Η αδυναμία των μυών και η ορθοστατική υπόταση (πτώση της πίεσης του αίματος, η οποία συμβαίνει όταν σηκωνόμαστε όρθιοι) απαντάται συχνά σε άτομα μεγάλης ηλικίας και μπορεί να προέλθει από μια σοβαρότερη ασθένεια εάν έχετε αναπτύξει μια ιογενή ή βακτηριογενή μόλυνση», συμπλήρωσε ο ίδιος.<br /><br />Χρόνιες καταστάσεις υγείας, όπως η στεφανιαία καρδιοπάθεια ή η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (COPD), μπορεί να επιβαρύνουν την κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος, κάνοντας έναν ιό σαν κι αυτόν της γρίπης να αποδειχθεί δυνητικώς θανατηφόρος. Ακόμη κι ένας ιός με σχετικά ήπια συμπτώματα μπορεί να προκαλέσει ταραχή, αυξάνοντας τον κίνδυνο για πτώση.<br /><br />Οι εμβολιασμοί για τη γρίπη και την πνευμονία είναι ιδιαιτέρως σημαντικοί γιατί αυτά είναι τα κύρια αίτια θανάτου μεταξύ των ηλικιωμένων Αμερικανών.<br /> <br /> <br /> <br />http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_298_08/11/2009_336480<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-7568606445764619820?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-50068376970382873692009-11-11T08:24:00.000-08:002009-11-11T08:25:22.536-08:00ΞΕΠΛΥΜΑ ΧΡΗΜΑΤΟΣ<br />Ελλάδα και παγκόσμιο πλυντήριο<br />Ερευνα: ΚΩΣΤΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ kkyr@enet.gr<br /><br />Καταμεσής του περασμένου καλοκαιριού, ο κατάστικτος από σεξουαλικά σκάνδαλα Ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι ξεσήκωσε τους πάντες, όχι με κάποιο από τα πολύκροτα πάρτι του αλλά με μια πρόταση οικονομικής φύσης, την οποία μάλιστα τη διαφήμισε ως επαναστατική.<br /><br />Κάλεσε τους Ιταλούς επιχειρηματίες που έχουν βγάλει χρηματικά ποσά -με όλους τους τρόπους- κυρίως σε μη ευρωπαϊκές χώρες, να τα επιστρέψουν και να τα νομιμοποιήσουν με φόρο μόλις 5%.<br /><br />Ο υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησής του Τζούλιο Τρεμόντι διακήρυξε το μέτρο υπό τον τίτλο «φορολογική ασπίδα». Προέβλεπε ότι με αυτό το μέτρο η ιταλική οικονομία θα ελάμβανε ένα πρόσκαιρο παυσίπονο για την οικονομική κρίση της τάξης των 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Πολλοί ήταν αυτοί που αντέδρασαν. Ανάμεσά τους και ο πρώην εισαγγελέας Αντόνιο ντι Πιέτρο, που μίλησε για την εξασφάλιση της ηθικής παρθενίας όλων όσοι είχαν βγάλει παρανόμως χρήματα.<br /><br />Στην Ελλάδα, το οργανωμένο έγκλημα χρειάζεται το ξέπλυμα μαύρου χρήματος όπως ο πνευμονοπαθής τη συσκευή οξυγόνου. Απλωμένο το ξέπλυμα, από άκρου εις άκρον στη χώρα μας, κατορθώνει, σύμφωνα με τους διεθνείς οργανισμούς που παρακολουθούν αυτό το φαινόμενο, να προσδίδει στην Ελλάδα χαρακτηριστικά που έχουν οικονομίες άλλων χωρών, όπως η Χιλή, η Κόστα Ρίκα, ο Μαυρίκιος και άλλες που δεν φημίζονται για τα απολύτως διαφανή χρηματοπιστωτικά τους συστήματα. Ο παγκόσμιος φορέας για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος FATF (Financial Action Task Force on Money Laundering), μαζί με την Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τη Διεθνή Διαφάνεια και τον ΟΟΣΑ, ακούνε τη λέξη Ελλάδα και στο μυαλό τους έρχεται η εικόνα ενός τεράστιου πλυντηρίου χρήματος. Είναι, ίσως, η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει τουλάχιστον 15.000 χιλιόμετρα ακτές και τα ποσά που ξεπλύθηκαν, μόνο το 2008, ενδέχεται να ξεπερνούν τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ.<br /><br />Στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ, μια μεγάλη νομική εταιρεία, η McLean ειδικεύεται σε θέματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Είναι η διεθνής επίσημη ονομασία της δουλειάς που κάνει ένα καλό πλυντήριο, του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Το 1992, ο ιδρυτής της εταιρείας, J.D. Mclean, είχε γράψει ένα άρθρο, όπου ανέλυε τον χρυσό κανόνα του συστήματος. Το βρίσκουμε στο βιβλίο του William C. Gilmore «Βρόμικο Χρήμα», (εκδ. Παπαζήση, Αθήνα 1999):<br /><br />«Από τη σκοπιά του, αυτός που εγκληματεί δεν έχει νόημα να αποκομίζει μεγάλα κέρδη από εγκληματικές δραστηριότητες, αν αυτά τα κέρδη δεν μπορούν να αξιοποιηθούν. Η αξιοποίηση αυτών των εσόδων δεν είναι τόσο απλή όσο ακούγεται. Παρ' όλο που ένα ποσοστό των εσόδων από εγκληματικές πράξεις θα κρατηθεί υπό τη μορφή κεφαλαίου για περαιτέρω εγκληματικές επιχειρήσεις, ο έξυπνος εγκληματίας θα επιθυμεί να χρησιμοποιήσει τα υπόλοιπα για άλλους σκοπούς. Αν αυτό γίνει χωρίς να διατρέξει έναν απαράδεκτο κίνδυνο να τον εντοπίσουν, τα χρήματα που αντιπροσωπεύουν τα έσοδα από τη διάπραξη του αρχικού εγκλήματος πρέπει να ξεπλυθούν, δηλαδή να πάρουν μία μορφή στην οποίαν θα φαίνεται ότι έχουν απόλυτα αξιοσέβαστη προέλευση».<br /><br />Οι συνταρακτικές γεωπολιτικές αλλαγές της τελευταίας εικοσαετίας, η κατάληψη κρατικών θέσεων εξουσίας από διεφθαρμένα στελέχη πρώην μυστικών υπηρεσιών και οι διασυνδέσεις τους με αρχηγικά στελέχη μαφιόζικων ομάδων σε χώρες που κάποτε ήταν κομμουνιστικές και τώρα ανήκουν στη διευρυμένη Ευρώπη, ήταν μερικοί από τους παράγοντες της ισχυροποίησης του οργανωμένου εγκλήματος στα Βαλκάνια, περιοχή όπου η Ελλάδα φιλοδοξεί να διαδραματίσει ισχυρό ρόλο. «Δεν έφταιγε η κατάρρευση του κομμουνισμού από μόνη της, έφταιγε ότι συνέβη με την παράλληλη παγκοσμιοποίηση της οικονομίας», έχει πει σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο Μίσα Γκλένι, μελετητής του οργανωμένου εγκλήματος στα Βαλκάνια και συγγραφέας του βιβλίου «McMafia, έγκλημα χωρίς σύνορα» (εκδ. Πάπυρος). Αναφέρει, δε, στο βιβλίο του: «Δεδομένου ότι η παραοικονομία έχει αποκτήσει τόσο μεγάλη δύναμη στον κόσμο μας, αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι καταβάλλουμε τόσο μικρή προσπάθεια για τη συστηματική κατανόηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί και του πώς συνδέεται με τη νόμιμη οικονομία. Αυτός ο σκοτεινός κόσμος δεν είναι διαφορετικός από εκείνον που λειτουργεί στο φως, ο οποίος συχνά είναι πολύ πιο αδιαφανής απ' όσο κανείς θα υποπτευόταν ή θα επιθυμούσε. Τόσο στις τραπεζικές συναλλαγές όσο και στις συναλλαγές εμπορευμάτων, το έγκλημα δρα πολύ πιο κοντά μας από όσο νομίζουμε».<br />Ανέλεγκτο το βρώμικο χρήμα<br /><br />Σαν άγριο ζώο που το έχει σκάσει από το τσίρκο της ελληνικής οικονομίας και τρέχει αλαφιασμένο στους δρόμους του οργανωμένου εγκλήματος και των αποδιοργανωμένων ή αδύναμων ελεγκτικών μηχανισμών, το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος στην Ελλάδα δεν προβλέπεται να ελεγχθεί -λένε οι ειδικοί- αν δεν αλλάξουν εκ βάθρων οι δομές των σημερινών υπηρεσιών.<br /><br />Αυτών που πρέπει να κινηθούν σε δύσκολες και στενούς ατραπούς μεταξύ τραπεζών, γραφειοκρατίας, έλλειψης προσωπικού, υπηρεσιακών αστοχιών και εν τέλει πολιτικών αδεξιοτήτων και προσωπικών επιδιώξεων. Real estate (αγορά ακινήτων), χρηματιστήριο, καζίνα, ηλεκτρονικός τζόγος, κερδισμένα δελτία από τα παιχνίδια του ΟΠΑΠ είναι τα συνηθέστερα απορρυπαντικά των κυκλωμάτων που ξεπλένουν χρήματα από παράνομες δραστηριότητες. Και καθώς διεθνείς οργανισμοί αναφέρουν ότι η Ελλάδα βαδίζει κατ' ευθείαν σε μία από τις υψηλότερες θέσεις στις χώρες που προσφέρουν άπλετο χώρο για ξέπλυμα, στα τέλη του περασμένου Ιουνίου ένας αριθμός τάραξε όλες τις ελληνικές υπηρεσίες. Ούτε λίγο - ούτε πολύ, η έκθεση του ΟΟΣΑ ανέφερε ότι στην Ελλάδα ξεπλύθηκαν κατά το 2008 ποσά που ξεπερνούσαν τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ. Μόλις πριν από δύο χρόνια είχε ξεπλυθεί μόνο 1,6 δισεκατομμύριο. Με αυτό το ρυθμό αύξησης, η χώρα μας κατατάσσεται σε λίστα με τις λιγότερο διαφανείς χώρες παγκοσμίως στον τομέα της διακίνησης μεγάλων χρηματικών ποσών ύποπτης προέλευσης.<br /><br />Οι εκθέσεις των διεθνών οργανισμών που παρακολουθούν τους δείκτες ξεπλύματος στις εθνικές οικονομίες, καταγράφουν με διάφορες διαδικασίες και εργαλεία τους παράνομους τομείς από τους οποίους προέρχονται τα υπό... ξέπλυμα ποσά. Οσον αφορά την Ελλάδα, οι εκθέσεις αναφέρουν ότι οι παράνομες δραστηριότητες που τροφοδοτούν τα πλυντήρια είναι: διακίνηση μεταναστών, trafficking γυναικών από χώρες της ανατολικής Ευρώπης, ναρκωτικά, όπλα, σεξουαλική εκμετάλλευση γυναικών στις μεγάλες ελληνικές πόλεις, λαθρεμπόριο τσιγάρων, τυχερά παιχνίδια, ηλεκτρονικά και συμβατικά.<br /><br />Οπως είναι γνωστό, μετά την υπόθεση των ομολόγων και το συνακόλουθο ξέπλυμα, τον Ιούλιο του 2008, απομακρύνθηκε από τη θέση του προέδρου της Επιτροπής Καταπολέμησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και Καταπολέμησης της Τρομοκρατίας ο επίτιμος αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Γ. Ζορμπάς. Μετά τη ψήφιση του νόμου 3691/2008, με τον οποίο αναβαθμιζόταν η επιτροπή, τη θέση του προέδρου της ανέλαβε ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Στέλιος Γκρόζος. Η επιτροπή συνέταξε την έκθεσή της για το 2008 με την οποία ουσιαστικά ομολογεί την αντικειμενική της αδυναμία να αντεπεξέλθει στα καθήκοντά της. Μόνο το 2008 η επιτροπή δέχτηκε 1.952 καταγγελίες. Το 2007 δέχτηκε 900 αναφορές, από τις οποίες κατόρθωσε να ερευνήσει περίπου 300. Στη συγκεκριμένη επιτροπή θα έπρεπε να υπηρετούν περίπου 50 στελέχη από διάφορες υπηρεσίες, της ΕΛ.ΑΣ., του υπουργείου Οικονομίας, της ΥπΕΕ και άλλων. Σήμερα υπηρετούν μόλις 18 άνθρωποι.<br /><br />Ομως, σύμφωνα με την έρευνα της «Ε», το γεγονός της δυσλειτουργίας της επιτροπής δεν οφείλεται μόνο στο ελλιπές προσωπικό αλλά σε μια σειρά από παράγοντες που επιβάλλουν ευρύτερες αλλαγές. Κάθε υπάλληλος αμείβεται με ειδικό επίδομα για τη συμμετοχή του στην επιτροπή. Οπως είναι αναμενόμενο, η θέση του μέλους της επιτροπής, καθώς είναι πάρεργο με επιπλέον επιμίσθιο, αποτελεί σε κάποιες περιπτώσεις προνομιακή μεταχείριση. Κάποιοι μιλούν ακόμα και για «κομματικά διαπιστευτήρια» με τα οποία κάποια μέλη έλαβαν θέσεις στην επιτροπή από την προηγούμενη κυβέρνηση. Επίσης ένα μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν στις σχέσεις τους με τις τράπεζες τα μέλη της επιτροπής έχει σχέση με το γεγονός ότι οι τράπεζες δεν αξιολογούν -σύμφωνα με τις μέχρι τώρα διατάξεις- τις ύποπτες προελεύσεις χρημάτων.<br /><br />Τράπεζες και επιτροπή<br /><br />Σημειώνεται ότι η τράπεζα είναι υποχρεωμένη να ενημερώσει την επιτροπή για ποσά συναλλαγών που ξεπερνούν τις 15.000 ευρώ . Ακόμα και αν ο ενδιαφερόμενος είναι σε θέση να αποδείξει επί τόπου τη νόμιμη προέλευση του ποσού, η τράπεζα δεν υποχρεούται να ζητήσει τα ανάλογα έγγραφα και παραπέμπει την υπόθεση στην επιτροπή. Αυτό κρίνεται και ως ο βασικότερος λόγος που δημιουργεί τον τεράστιο όγκο εργασίας. Επίσης, ένα μεγάλο θέμα που αντιμετωπίζουν τα μέλη της επιτροπής σχετίζεται με τη λογική στην οποία εδράζεται η διαδικασία ελέγχου: Η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες, ίσως η μοναδική ευρωπαϊκή, που αν κάποιος είναι ύποπτος για διακίνηση ποσών που προέρχονται από παράνομες δραστηριότητες με σκοπό το ξέπλυμα, δεν θεωρείται ο ίδιος υπεύθυνος να αποδείξει τη νομιμότητα της προέλευσης αλλά οι ελεγκτικοί μηχανισμοί. Που σημαίνει, όταν αν αυτοί αδυνατούν, το ξέπλυμα πάει... σύννεφο.<br /><br />Αλήθεια είναι, επίσης, ότι στις αρχές του 2008 και ενώ την επικαιρότητα την είχαν απασχολήσει έντονα η υπόθεση μεταφοράς 5 εκατ. ευρώ από εκδότη κυριακάτικης εφημερίδας αλλά και τα τεράστια ποσά που είχαν διακινήσει μεταξύ τους ορισμένοι εκ των συλληφθέντων για τη λεγόμενη «μαφία των Ζωνιανών», ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Ν. Γκαργκάνας αύξησε από 8,8 εκατ. ευρώ σε 20 εκατ. ευρώ το ανώτατο όριο ποινής που επιβάλλεται, υπό τη μορφή άτοκης κατάθεσης στην ΤτΕ, σε τράπεζες που δεν εφαρμόζουν πλήρως ή εφαρμόζουν πλημμελώς τις διατάξεις που ορίζουν τις υποχρεώσεις τους για την πρόληψη του ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Ούτως ή άλλως, οι τράπεζες ήρθαν σε δυσκολότερη θέση μετά την ψήφιση τον Αύγουστο του 2008 του ν. 3691/2008 στον οποίον η Ελλάδα υποχρεώθηκε να συμπεριλάβει διατάξεις ανάλογων ευρωπαϊκών νομοθεσιών. Μία από αυτές τις διατάξεις υποχρεώνει τις τράπεζες να αναγνωρίζουν τον πραγματικό ιδιοκτήτη μιας offshore εταιρείας και να μη μένουν μόνο στην επαφή με τον εκπρόσωπό τους που κάνει τη συναλλαγή. Ακόμα και αν ως πραγματικός ιδιοκτήτης φέρεται να είναι άλλη offshore, οι τράπεζες πρέπει να φτάσουν σε φυσικό πρόσωπο, να το καταγράψουν και να το αναφέρουν σε κάθε έλεγχο του λογαριασμού. Σύμφωνα με το νέο νόμο για το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος, υποχρεωμένα να ενημερώνουν τις Αρχές για ύποπτης προέλευσης ποσά είναι και τα εννέα καζίνα της Ελλάδας, δικηγορικά γραφεία, συμβολαιογραφικά γραφεία, ενεχυροδανειστήρια. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι από τις συγκεκριμένες πηγές και από την ψήφιση του νόμου και έπειτα -το καλοκαίρι του 2008- δεν έχουν γίνει περισσότερες από έξι αναφορές.<br /><br />Στα σχέδια αναδιάθρωσης των μηχανισμών που ελέγχουν και διώκουν την κυκλοφορία του βρώμικου χρήματος, τα οποία εκπονεί η ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, βρίσκεται ηδημιουργία μιας μεγάλης και πολυπληθούς Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού και Οικονομικού Εγκλήματος, στην οποία το ξέπλυμα μαύρου χρήματος θα έχει πρωτεύουσα σημασία.<br />Τα 8 προγράμματα του... πλυντηρίου<br /><br />Ενα σύγχρονο πλυντήριο έχει τουλάχιστον πέντε - έξι διαφορετικά προγράμματα πλύσης.<br /><br />Και φυσικά, διαφορετικά στάδια με το οποία κλιμακωτά ολοκληρώνεται το ξεβρώμισμα. Ολα, όμως, τελειώνουν με τον ίδιο ταχύτατο στροβιλισμό των ρούχων, που αν προσπαθήσει κάποιος να τον παρακολουθήσει, παθαίνει ναυτία. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με το ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Οι αρχές, σε όλο τον κόσμο, μπορούν να το παρακολουθήσουν, αν έχουν λάβει τα κατάλληλα μέτρα, στα πρώτα του στάδια. Προς το τέλος, ουδείς μπορεί να καταγράψει έστω και οπτικά τους ρυθμούς κυκλοφορίας του χρήματος.<br /><br />Πορνεία, ναρκωτικά, όπλα, διακίνηση προσώπων, λαθρεμπόριο καυσίμων, λαθρεμπόριο τσιγάρων, πυρηνικά απόβλητα, βιομηχανία πιστών αντιγράφων επώνυμων προϊόντων είναι οι πιο πολύτιμες πηγές παραγωγής μαύρου χρήματος. Οπως τονίζουν πηγές που ασχολούνται με τη συλλογή πληροφοριών για τις οργανωμένες ομάδες που συγκεντρώνουν βρώμικο χρήμα στην Ελλάδα, «το σύστημα είναι τόσο απλωμένο, που αυτό που μας λένε οι ξένοι "follow the money" -ακολούθησε το χρήμα- αν θέλεις να εξαρθρώσεις μια εγκληματική ομάδα, μοιάζει ένα από τα πιο πετυχημένα ανέκδοτα. Κανείς μας δεν είναι σε θέση να φανταστεί ότι την ώρα που αγοράζει π.χ. μια μαϊμού τσάντα louis vuitton, πίνοντας καφέ, π.χ. στην πλατεία της Γλυφάδας, τα 15 ευρώ που θα δώσει θα διαμοιραστούν και ένα ποσοστό θα καταλήξει στον τραπεζικό λογαριασμό μιας Χ ή Ψ εταιρείας offshore σε κάποιο νησί του Ειρηνικού.<br /><br />Τι σημαίνει, όμως, ξέπλυμα μαύρου χρήματος; Η τυπική απάντηση ορίζει: «Νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες». Τα στάδια ξεπλύματος του μαύρου χρήματος, όπως φαίνονται και σε ανάλογο σχεδιάγραμμα, είναι τα ακόλουθα:<br /><br />1 Συγκέντρωση του παράνομου χρήματος. Π.χ. Οι εισπράξεις από την πώληση δύο κιλών κοκαΐνης από οργανωμένη ομάδα. Τα χρήματα συγκεντρώνονται από τον ταμία της ομάδας και καταλήγουν στα χέρια του διαχειριστή.<br /><br />2 Κατάθεση. Τα ποσά κατατίθενται σε προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς. Είναι το πρώτο και σημαντικό βήμα για την είσοδο του μαύρου χρήματος στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.<br /><br />3 Διαχωρισμός των ποσών και μεταφορά κάποιων εξ αυτών σε εταιρικό τραπεζικό λογαριασμό.<br /><br />4 Μεταφορά των ποσών σε τράπεζα ή τράπεζες σε μέρη που χαρακτηρίζονται ως φορολογικοί παράδεισοι όπου εδρεύουν ανύπαρκτες, offshore εταιρείες, οι οποίες, όμως έχουν λογαριασμό στις εκεί τράπεζες.<br /><br />5 Μεταφορά των ποσών στους λογαριασμούς των offshore εταιρειών.<br /><br />6 Η offshore μεταφέρει χρήματα εν είδει πληρωμής ή δανεισμού, συνήθως με εικονικά τιμολόγια, στην αρχική εταιρεία.<br /><br />7 Η διαδικασία ολοκληρώνεται καθώς φαίνεται ότι η offshore πλήρωσε νομίμως τις υπηρεσίες της πρώτης. Ο δρόμος για την νόμιμη κυκλοφορία του πεντακάθαρου πλέον χρήματος είναι ανοικτός.<br /><br />8 Ενα μέρος των ποσών αυτών ξαναγυρίζει στην παράνομη αγορά, αφού επενδύεται για να συνεχιστούν οι εγκληματικές δραστηριότητες.<br />«Θα φτιάξω κι άλλη εταιρεία για μπουγάδα»<br /><br />Μία από τις υποθέσεις που αποκάλυψε περίτρανα τη διασύνδεση ξεπλύματος μαύρου χρήματος με ομάδες του οργανωμένου εγκλήματος, το περασμένο καλοκαίρι, ήταν οι συλλήψεις για την απαγωγή του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου και της ομάδας της οποίας, η σχετική δικογραφία φέρει ως συντονιστή τον Παναγιώτη Βλαστό.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η αρχή του τέλους για τη συγκεκριμένη ομάδα έγινε, μόλις πέντε ημέρες μετά την καταβολή των λύτρων, στις 25 Ιανουαρίου, όταν ο εμπλεκόμενος επιχειρηματίας Γ. Τρομπούκης αναζήτησε τρόπο να ξεπλύνει μέρος του ποσού.<br /><br />Χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος που προέρχεται από υποκλοπή της ΕΥΠ, όπως δημοσιεύτηκε στην «Ε» στις 10 Ιουλίου 2009, και πραγματεύεται σχεδιαζόμενο ξέπλυμα μέσω νέας εταιρείας που θα έφτιαχνε ο εμπλεκόμενος επιχειρηματίας.<br /><br />ΤΡΟΜΠΟΥΚΗΣ: Μόλις θα 'ναι, εγώ φτιάχνω κι άλλη εταιρεία τώρα.<br /><br />ΒΛΑΣΤΟΣ: Μπράβο.<br /><br />ΤΡΟΜΠΟΥΚΗΣ: Θα λέει «Γιώργος Τρομπούκης», είναι καθαρή, να μπει ο αδερφός μου που είναι καθαρός αυτός... από εδώ θα φύγει η αδελφή μου, κι όλοι, και θα μείνω μόνο εγώ... λοιπόν, εγώ βάζω τώρα την κόρη μου... την Αθηνά...<br /><br />ΒΛΑΣΤΟΣ: Για να κάνεις μπουγάδα, εκεί θα κάνεις μπουγάδα.<br /><br />ΤΡΟΜΠΟΥΚΗΣ: Ναι, εκεί όχι, εδώ θα γίνουν οι μπουγάδες όλες... (ακατάληπτο) και να μαυριστώ εγώ, στ' αρχίδια μου, άκου, όχι μετά εγώ, αν κάνουμε μπουγάδα... για να μη λέμε ότι έχουμε λεφτά...<br /><br />ΒΛΑΣΤΟΣ: Ναι.<br /><br />ΤΡΟΜΠΟΥΚΗΣ: Θα δηλώσω πτώχευση.<br /><br />ΣΚΑΡΛΑΤΟΣ: Αυτός την ΚΕΡΚΕΤΕΥΣ, μ' ακούς;<br /><br />ΣΚΑΡΛΑΤΟΣ: Την ΚΕΡΚΕΤΕΥΣ ξέρεις γιατί δεν μπορεί να της κάνει μπουγάδα; Γιατί είναι ο Παπαστε... μέσα με 10%...<br /><br />ΒΛΑΣΤΟΣ: Το ξέρω, Βρωμού, το ξέρω...<br /><br />ΣΚΑΡΛΑΤΟΣ: Ακου να σου πω, αν δεν υπογράψει ο Παπαστε... δεν γίνεται τίποτα. Βρωμού, άκου Βρωμού, άσε να το φτιάξω όπως θέλω εγώ, μ' ακούς; Να τον κάνω εγώ να του φύγει η κλανιά, κατάλαβες τι γίνεται;<br /><br />`<br />Στάνταρ ... ξέπλυμα μέσω ΟΠΑΠ<br /><br />Ποια, όμως, είναι η τύχη υποθέσεων από τις ελάχιστες που έχουν καταλήξει στην ελληνική δικαιοσύνη, και οι οποίες βέβαια είχαν άμεση ή έμμεση σχέση με δραστηριότητες του οργανωμένου εγκλήματος;<br /><br />Η πιο γνωστή υπόθεση ξεπλύματος μαύρου χρήματος και που παραμένει στο στάδιο της ανάκρισης, όσον αφορά το ξέπλυμα, είναι αυτή που αποκαλύφθηκε το 2004. Προέκυψε κατά τη διάρκεια των ερευνών μετά τον εντοπισμό των 5,5 τόνων κοκαΐνης με το πλοίο «Africa Ι», για τους οποίους έχει καταδικαστεί πρωτοδίκως ο Αλέξανδρος Αγγελόπουλος. Αποκαλύφθηκε, σύμφωνα με πόρισμα του τότε ΣΔΟΕ, (Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών και Οπλων) ότι ένα σημαντικό τμήμα της ΟΠΑΠ Α.Ε., τουλάχιστον κατά τη διετία 2002-2004, είχε μετατραπεί σε πλυντήριο μαύρου χρήματος αφού συνεργάτες του Αγγελόπουλου αγόραζαν κερδισμένα δελτία του ΟΠΑΠ χωρίς ποτέ να έχουν παίξει, με τα οποία έπαιρναν βεβαιώσεις κερδών από υπαλλήλους του οργανισμού, με αποτέλεσμα να νομιμοποιούν τα ύποπτης προέλευσης ποσά.<br /><br />Σήμερα, όχι μόνο οι εμπλεκόμενοι υπάλληλοι του ΟΠΑΠ, όπως περιγραφόταν στο πόρισμα δεν έχουν δικαστεί, λόγω γραφειοκρατικών καθυστερήσεων, αλλά το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά με βούλευμά του (138/2009) επέστρεψε στον καταδικασθέντα Αγγελόπουλο επτά πλοία του, τα οποία είχαν κατασχεθεί με το σκεπτικό ότι επρόκειτο για προϊόντα εγκλήματος. Συνολικά, είχαν κατασχεθεί οκτώ πλοία διαφόρων εταιρειών του Αγγελόπουλου, μαζί με το «Africa Ι» που είχε εντοπιστεί στις 13 Απριλίου 2004 από τις ισπανικές αρχές σε συνεργασία με την ΥπΕΕ, αμερικανικές και βρετανικές υπηρεσίες, ανοιχτά του Γιβραλτάρ. Τα επτά τού αποδόθηκαν με το σκεπτικό ότι αποκτήθηκαν πριν από τη μεταφορά της κοκαΐνης το 2004. Στις 11 Νοεμβρίου γίνεται η δίκη του Αγγελόπουλου σε δεύτερο βαθμό, όπου αναμένεται να ζητηθεί η επιστροφή και του «Africa Ι», καθώς ένας ναυτικός που έχει συλληφθεί στην Ισπανία φέρεται να δηλώνει ότι είναι ο πλοιοκτήτης του.<br /><br />Οσον αφορά το ξέπλυμα, αρκεί να αναφέρουμε ότι, όπως αναφερόταν στο πόρισμα, υπάλληλοι της ΟΠΑΠ Α.Ε. είχαν χορηγήσει σε συνεργάτη του Αγγελόπουλου, μόνο σε μία ημέρα και χωρίς τον απαιτούμενο έλεγχο, βεβαίωση κέρδους στον Αγγελόπουλο με μία αίτηση στην οποία επισυνάπτονταν... 4.130 κερδισμένα δελτία. Προέκυπταν -αναφερόταν μεταξύ των πολλών άλλων στο πόρισμα- σοβαρότατες ευθύνες για υπαλλήλους του τμήματος βεβαιώσεων κερδών. Δεν προσδιοριζόταν ακριβής αριθμός, αλλά οι πληροφορίες ανέφεραν ότι επρόκειτο για περίπου οκτώ υπαλλήλους, αλλά και για τότε διευθυντικά στελέχη της ΟΠΑΠ, τα οποία δεν έλαβαν κανένα μέτρο διασφάλισης και ελέγχου των βεβαιώσεων κερδών που εκδόθηκαν. Μάλιστα, σε μερικές καταθέσεις αναφερόταν ότι για τη διευκόλυνση των συνεργατών τού Αγγελόπουλου δίνονταν οδηγίες ακόμα και από τα γραφεία της διοίκησης.<br /><br />Ο Αγγελόπουλος, σύμφωνα με το πόρισμα, από το 2002 έως το 2004 νομιμοποίησε παράνομα έσοδα περίπου 10 εκατομμυρίων ευρώ και περίπου άλλα τόσα νομιμοποίησε η ομάδα που δούλευε γι' αυτόν σ' ολόκληρη την Ελλάδα, μέσω της ΟΠΑΠ Α.Ε. Τα χρήματα -σύμφωνα με τις διωκτικές αρχές- προέρχονταν από εμπορία δεκάδων τόνων κοκαΐνης, τους οποίους μετέφερε με αλιευτικά σκάφη από τις ακτές της Βραζιλίας προς τις χώρες της Ευρώπης. Η νομιμοποίηση των εσόδων αυτών έγινε με την αγορά και στη συνέχεια κατάθεση στην ΟΠΑΠ Α.Ε. χιλιάδων κερδισμένων δελτίων των παιχνιδιών «ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ», «ΠΡΟ-ΠΟ», «ΛΟΤΤΟ» κ.λπ. Υπάλληλοι του τμήματος έκδοσης βεβαιώσεων κερδών της ΟΠΑΠ Α.Ε. είχαν πει ότι δέχονταν πιέσεις από το γραφείο του πρώην προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου για την παράτυπη και αυθημερόν έκδοση βεβαιώσεων. Στο δίκτυο του ξεπλύματος συμμετείχαν, σύμφωνα με τις τότε επίσημες διαπιστώσεις, συνεργάτες του Αγγελόπουλου, υπάλληλοι της ΟΠΑΠ Α.Ε., ιδιοκτήτες πρακτορείων, τραπεζικοί υπάλληλοι, «επαγγελματίες» παίκτες των παιχνιδιών του οργανισμού αλλά και ασχολούμενοι με τον παράνομο τζόγο.<br /><br />Παράλληλη με την προηγούμενη είναι η υπόθεση ξεπλύματος μαύρου χρήματος μέσω κερδισμένων δελτίων της ΟΠΑΠ Α.Ε. στη Λάρισα, την άνοιξη του 2006. Η Εισαγγελία Πρωτοδικών της πόλης απήγγειλε κατηγορίες σε μία γνωστή στην περιοχή οικογένεια. Η υπόθεση είχε αρχίσει να ερευνάται έπειτα από υποψίες που είχαν υπάλληλοι της ΟΠΑΠ Α.Ε. στη Θεσσαλονίκη, από τους οποίους μέλη και φίλοι της οικογένειας ζητούσαν ύποπτα συχνά βεβαιώσεις κερδών στα ίδια ονόματα. Οι υπάλληλοι ενημέρωσαν την ΥπΕΕ Θεσσαλίας και έτσι ξεκίνησαν έρευνες που κατέληξαν να συναντηθούν με παράλληλες έρευνες που έκανε η ΕΛ.ΑΣ. για το μεγαλύτερο κύκλωμα τοκογλυφίας που είχε στήσει στην περιοχή η ίδια οικογένεια. Αποδείχτηκε, λοιπόν, ότι τα μέλη της οικογένειας είχαν στήσει και μηχανισμό με πράκτορες του ΟΠΑΠ στην περιοχή, με σκοπό να παίρνουν με σακούλες κερδισμένα δελτία τα οποία περιείχαν μικροποσά που, αθροιστικά όμως, ήταν ικανά να συγκριθούν με τα ποσά που αποταμίευαν από τις τοκογλυφικές δραστηριότητες.<br />«Αγοράζουν με βαλίτσα - θέλουν σπίτια με ψηλό μαντρότοιχο»<br /><br />Τον Οκτώβριο του 2000, έξω από αυτό το πολυτελές σπίτι στην περιοχή Πηγαδάκια της Βούλας, δολοφονήθηκε ο Σέρβος Βλαντιμίρ Μποκάν, γνωστός ως «Βάνια», με 29 σφαίρες από όπλα αγνώστων.<br /><br />Ο Μίσα Γκλένι στο βιβλίο του «McMafia», κάνει αναλυτική αναφορά στις δραστηριότητές του. Περιγράφει τον τρόπο με τον οποίον, χρησιμοποιώντας τις ισχυρές του διασυνδέσεις με το καθεστώς Μιλόσεβιτς, ήλεγχε το «σπάσιμο» του εμπάργκο στον εφοδιασμό με πετρελαιοειδή της χώρας, το λαθρεμπόριο τσιγάρων και πολλές άλλες παράνομες δραστηριότητες. Ο πεθερός του δολοφονημένου ήταν αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών τού τότε καθεστώτος, ενώ ο ίδιος φερόταν ως ένας από τους άριστους γνώστες του πλυντηρίου βρώμικου χρήματος στα Βαλκάνια.<br /><br />Ο Δ.Ρ. είναι ένας μεσίτης με γραφείο στα νότια προάστια (τα αρχικά του δεν ανταποκρίνονται καν στην πραγματικότητα) που ειδικεύεται στις ενοικιάσεις ακριβών σπιτιών σε περιοχές του λεκανοπεδίου «που βλέπουν θάλασσα». Η απαίτηση αυτή μεταφέρεται από γραφεία που εκπροσωπούν πάμπλουτους υποψήφιους πελάτες του, οι οποίοι, όλοι τους, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: δεν μιλούν ελληνικά.<br /><br />Σύμφωνα με την περιγραφή που μας δίνει ο άνθρωπος αυτός, οι πελάτες του στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι Ρώσοι, Σέρβοι, Αλβανοί, κυρίως από το Κόσοβο, και άλλοι Βαλκάνιοι. Οι Ρώσοι, όμως, φαίνεται πως έχουν τα μεγαλύτερα ποσά σε ζεστό χρήμα. Πληρώνουν, λέει ο μεσίτης, σχεδόν πάντα μετρητά αλλά είναι ιδιαιτέρως απαιτητικοί με τις προϋποθέσεις που πρέπει να έχει το σπίτι που αναζητούν.<br /><br />Ποιες είναι αυτές;<br /><br />«Να είναι άνω των 350 τετραγωνικών σε δύο ή τρεις ορόφους. Να έχει πισίνα, κατά προτίμηση εσωτερική, χωρίς οπτική επαφή με το εξωτερικό του σπιτιού, ούτε καν στον κήπο. Φυσικά να βλέπει θάλασσα και, αν είναι δυνατόν, να είναι κοντά σ' αυτήν, να μην απέχει περισσότερο από ένα - δύο χιλιόμετρα. Τέτοιες προϋποθέσεις πληρούν αρκετά υπό πώληση σπίτια σε περιοχές των νοτίων προαστίων, κυρίως όμως πιο μακριά, Σαρωνίδα, Αγία Μαρίνα, Ανάβυσσο, Σούνιο και αλλού βέβαια».<br /><br />Η πιο σκληρή προϋπόθεση που θέτουν σχεδόν όλων των εθνικοτήτων οι πλούσιοι πελάτες του ανθρώπου που μας μιλά είναι ο ψηλός μαντρότοιχος, με δέντρα που να τον υπερβαίνουν τουλάχιστον για δύο ή τρία μέτρα.<br /><br />Γιατί αυτές οι προϋποθέσεις;<br /><br />«Μπορώ να υποθέσω αλλά δεν μπορώ να ξέρω. Αυτό που μ' ενδιαφέρει είναι η καθαρή συναλλαγή, όσον αφορά στα συμφωνημένα. Υπάρχουν τέτοια σπίτια που μπορεί να νοικιάζονται 4 ή 5 χιλιάδες ευρώ το μήνα. Δεν είναι δική μου δουλειά να ρωτήσω πού τα βρίσκει ο πελάτης...<br /><br />Υπάρχουν, βέβαια, και κάποιοι που αναζητούν να αγοράσουν ένα τέτοιο σπίτι. Τα ποσά μπορεί να αγγίξουν ακόμα και τα 2 εκατ. ευρώ. Και παρά την κρίση, υπάρχουν άνθρωποι που είναι έτοιμοι να τα δώσουν επιτόπου. Και σε βαλίτσα. Τότε, το μόνο πρόβλημα του μεσίτη είναι να απαντήσουν γρήγορα στο κινητό τους οι διερμηνείς με τους οποίους συνεργάζεται...<br /><br />http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=97109<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-5006837697038287369?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-43068522564035741942009-11-11T08:21:00.000-08:002009-11-11T08:24:01.663-08:00Ο ΤΕΙΧΟΣ<br />Η πτώση της σοβιετικής αυτοκρατορίας<br />Του ΘΟΔΩΡΗ Γ. ΚΑΝΕΛΛΟΥ<br /><br />Ο αέρας από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και η αύρα από τη «Βελούδινη Επανάσταση» στην Τσεχοσλοβακία κυριολεκτικώς σάρωσαν την κεντρική και ανατολική Ευρώπη, παρασύροντας στο πέρασμά τους τα τότε κομμουνιστικά καθεστώτα.<br /><br />Οι χώρες της περιοχής γνώρισαν ξαφνικά έναν άλλον κόσμο -το γνωστό σε όλους μας «δυτικό τρόπο ζωής»- και το «σοκ» που υπέστησαν ήταν τόσο μεγάλο, που ακόμα και σήμερα, 20 χρόνια μετά, δεν είναι σαφές ότι όλες έχουν κατορθώσει να ξεπεράσουν διάφορα «σύνδρομα» που τότε απέκτησαν.<br /><br />Ξεκινώντας από τη Γερμανία, το πραγματικό «σοκ» ήταν πρώτ' απ' όλα η αβεβαιότητα για το μέλλον με την ενοποίηση. Η αισιοδοξία των στελεχών της κυβέρνησης Κολ, τότε, προφανώς δεν είχε εκτιμήσει ακριβώς το μέγεθος της οικονομικής δυσκολίας, σε συνδυασμό με την ψυχολογική κατάσταση στην οποία ζουν οι Γερμανοί, έπειτα από δύο πολεμικές ήττες και το στίγμα των ναζί. Ακόμα και σήμερα οι ανισότητες παραμένουν στις δύο πλευρές της χώρας και, κατά μία άποψη, οι Γερμανοί δεν είναι σε θέση να εκτιμήσουν πλήρως το μέγεθος της πολιτικής ισχύος τους.<br /><br />Ενα από τα σύνδρομα που εμφανίστηκαν τότε σε πολλά κράτη ήταν η αύξηση του εθνικισμού. Στην Τσεχοσλοβακία εκδηλώθηκε πρώτα με τη διχοτόμηση σε Τσεχία και Σλοβακία. Και παρέμεινε τόσο ζωντανός που, προ ημερών, ο πρόεδρος Βάτσλαβ Κλάους, αφού ταλαιπώρησε την Ε.Ε., αρνούμενος να υπογράψει τη Συνθήκη της Λισαβόνας, όταν τελικώς έβαλε την υπογραφή του δήλωσε: «Από σήμερα, όμως, η Τσεχία παύει να είναι κυρίαρχο κράτος».<br /><br />Είναι προφανές ότι αυτά τα σύνδρομα των πρώην κομμουνιστικών χωρών ταλαιπώρησαν και σε μεγάλο βαθμό άλλαξαν την Ευρώπη, καθώς τουλάχιστον 10 χώρες, που άλλοτε ήταν δορυφορικά καθεστώτα της ΕΣΣΔ ή και σοβιετικές Δημοκρατίες, έπειτα από ένα στάδιο ωρίμασης άρχισαν να εντάσσονται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και αργότερα στη ζώνη του ευρώ της διαδόχου Ε.Ε. Η Ευρώπη έκανε μεγάλες προσπάθειες προσαρμογής σε νέα δεδομένα, όπως η πλημμυρίδα «Πολωνών υδραυλικών». Μετακινήθηκαν μεγάλες μάζες πληθυσμού, προκαλώντας οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές. Η Ε.Ε. κλήθηκε να διαχειριστεί εκτός των ποσοτικών αλλαγών και τις ποιοτικές αλλαγές στην οικονομία της. Καθώς κατέρρεε η τότε ΕΣΣΔ, ο κόσμος άλλαξε άρδην και τότε άρχισε το σημερινό πρόβλημα της μετανάστευσης. Σήμερα είναι πολύ εντονότερο λόγω και των παγκόσμιων οικονομικών αλλαγών. Η Ε.Ε. ακόμα δεν έχει βρει λύσεις.<br /><br />Η προσφορά ειδικευμένων ή ανειδίκευτων εργατών, η ενσωμάτωση των νέων οικονομιών με μεγάλες αγροτικές εκτάσεις, ελάχιστο εργατικό δυναμικό (λόγω μετανάστευσης) και με βιομηχανίες βασισμένες στα πρότυπα και την τεχνολογία της ΕΣΣΔ, ήταν μερικά από τα ποιοτικά προβλήματα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει η Ε.Ε., δεχόμενη τα νέα της μέλη. Η προσπάθεια που κατέβαλε ήταν τόσο μεγάλη και το έργο τόσο δύσκολο, που σήμερα διακηρύσσει ότι δεν μπορεί να δεχτεί νέα μέλη. Για πολιτικούς λόγους δεν κλείνει οριστικά την πόρτα της στα κράτη των δυτικών Βαλκανίων, από τα οποία μόνον η Σλοβενία είναι μέλος.<br /><br />Αλλά η μεγάλη έκπληξη ήταν για τις Βρυξέλλες η σύσταση ενός εσωτερικού μετώπου από τα νεοπαγή μέλη. Οι περισσότερες πρώην κομμουνιστικές χώρες αναζήτησαν νέους συμμάχους. Η Μόσχα, τη δεκαετία του '90, τελούσε υπό κατάρρευση. Οι Βρυξέλλες παρέμεναν στη γνωστή δυστοκία μετά το «σοκ». Η Ουάσιγκτον προθυμότατα δήλωσε παρούσα. Τα νέα κράτη έπεσαν στην αγκαλιά της με το σύνδρομο του επαρχιώτη που φτάνει για πρώτη φορά στην πρωτεύουσα. Η Ουάσιγκτον κυριολεκτικά εξαγόρασε τη συμμετοχή τους στις εκστρατείες της σε Ιράκ και Αφγανιστάν. Και όταν η Ευρώπη αποστασιοποιήθηκε από την αμερικανική πολιτική, ανακάλυψε ότι μία ομάδα νέων συμμάχων των ΗΠΑ δεν ακολουθούσε την παραδοσιακή ευρωπαϊκή σκέψη και στάση. Και μάλιστα την εποχή που η Ε.Ε. είχε αρχίσει τη μεταρρύθμιση της Συνθήκης της Ρώμης, ακριβώς για να προσαρμοστεί στο «σοκ» από την ένταξη των κρατών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης.<br /><br />Η αλήθεια είναι ότι η Δύναμη της Εντροπίας (η τάση να επιστρέφουν τα πράγματα στην προηγούμενη κατάσταση, σε πρώτη ευκαιρία, όπως μια δύσκολη στιγμή) που διδάσκεται στη Φυσική, έχει βρει σχεδόν την πλήρη εφαρμογή της στα κράτη της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Υπέστησαν δραστικές οικονομικές και πολιτικές αλλαγές, όπως η Ουγγαρία, προσπαθώντας να υιοθετήσουν τον καπιταλιστικό τρόπο ζωής. Η φτώχεια ήταν αφόρητη και σε πρώτη ευκαιρία εκλογών, η πορεία άλλαζε με (επι)στροφή προς τα σοσιαλιστικά κόμματα, μερικά από τα οποία είχαν ρίζες στα παλιά κομμουνιστικά. Η φράση «ήταν καλύτερα τότε» ακούγεται ακόμα. Κυρίως σε χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία, που εντάχθηκαν στην Ε.Ε. παρά τα εγνωσμένα οικονομικά προβλήματα, αλλά και τη διαφθορά, κατάλοιπο των απολυταρχικών δομών, συνήθεια από τα παλιά.<br /><br />Πολύ πιο σύνθετο όμως είναι το πρόβλημα της επιστροφής στο ιστορικό παρελθόν. Οι νέοι σήμερα ψηφίζουν, γνωρίζοντας ελάχιστα για τους αγώνες μέχρι να πέσουν τα απολυταρχικά καθεστώτα. Οι φάκελοι των παλιών αρχών ασφαλείας είναι βαριοί. Μπορεί δικαιολογημένα οι κυβερνήσεις να προτιμούν να κοιτάνε προς το μέλλον, αλλά είναι και άδικο πρωτοπόροι, όπως τα στελέχη της Χάρτας 77 στην Τσεχία, να μην έχουν βρει θέση στη σημερινή πολιτική σκηνή.<br /><br />Στην πραγματικότητα, τα είκοσι χρόνια από την πτώση του Τείχους είναι μια μικρή μεταβατική περίοδος μπροστά στη σκοτεινή τροχιά 50 ετών που διέγραψαν οι χώρες αυτές γύρω από την ΕΣΣΔ.<br />Το τέλος του σοβιετικού κομμουνισμού<br /><br />Τι έγινε το 1989 στις χώρες του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού»; Γιατί κατέρρευσαν τόσο αιφνίδια και τόσο γρήγορα, σαν χάρτινοι πύργοι, τα κομμουνιστικά καθεστώτα στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη; Ορισμένοι νοσταλγοί του «σοβιετικού μοντέλου» υποστηρίζουν ότι η κατάρρευση αυτή οφείλεται σε μια σειρά λαθών, που έγιναν στα τελευταία χρόνια του καθεστώτος, στην «προδοσία» του Γκορμπατσόφ και στην ολέθρια περεστρόικα.<br /><br />Θεωρούν επομένως ότι ήταν ένα ατύχημα της Ιστορίας, που θα μπορούσε να αποφευχθεί. Οι περισσότεροι μελετητές ανιχνεύουν αντίθετα τα αίτια της κατάρρευσης σε βαθύτερες εγγενείς και δομικές αντιφάσεις του συστήματος και ερμηνεύουν το τέλος του σοβιετικού κομμουνισμού ως αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας οικονομικής και πολιτικής παρακμής της ΕΣΣΔ. Η μακροχρόνια συνύπαρξη ανελευθερίας και οικονομικής στασιμότητας έπληττε ευθέως το κύρος και την αξιοπιστία της επίσημης ιδεολογίας. Η προϊούσα υποβάθμιση της οικονομίας υπέσκαπτε όχι μόνον τα θεμέλια της νομιμοποίησης του συστήματος, αλλά ακόμα και την ικανότητα της εξουσίας να καταπιέζει τους αντιπάλους της και να καταπνίγει κάθε αντιπολίτευση με τη βία.<br /><br />Στα βασικά χαρακτηριστικά του, το μοντέλο που κυριαρχούσε σε όλες τις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού» ήταν, με μικρές παραλλαγές, εκείνο που είχε εδραιωθεί στη σταλινική περίοδο. Ηταν δηλαδή το σοβιετικό μοντέλο της συγκέντρωσης όλων των εξουσιών στα χέρια του κομμουνιστικού κόμματος, της γενικευμένης καταστολής και καταπίεσης όλων των διαφωνούντων και των αντιπάλων, του δογματικού ιδεολογικού «μονοθεϊσμού», του αυταρχικού αστυνομικού και «πανεποπτικού» ελέγχου όλης της κοινωνίας. Η επίσημη ιδεολογία, στο όνομα της οικοδόμησης μιας αταξικής και αρμονικής κοινωνίας, καταπολεμούσε τον πλουραλισμό κάθε είδους. Υποστήριζε ότι η συγκεντροποίηση της εξουσίας, η δικτατορική κυριαρχία του μοναδικού κόμματος πάνω στην κοινωνία, η κολεκτιβοποίηση των μέσων παραγωγής και ο κεντρικός οικονομικός σχεδιασμός είχαν ισχυρά πλεονεκτήματα. Μεταξύ άλλων, υποτίθεται ότι εξασφάλιζαν και την πιο ορθολογική και αποτελεσματική αξιοποίηση των υλικών πόρων, επειδή καταργούσαν τα κόστη που πηγάζουν από τις συγκρούσεις ανάμεσα στις διάφορες κοινωνικές και πολιτικές ομάδες.<br /><br />Σε μια πρώτη φάση (από τη δεκαετία του 1930 έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1960), η σοβιετική οικονομία γνώρισε μια θεαματική ανάπτυξη, πληρώνοντας παράλληλα ένα πελώριο και τρομερό ανθρώπινο και κοινωνικό τίμημα. Η εκβιομηχάνιση της Σοβιετικής Ενωσης υπήρξε η πρώτη και η πιο σημαντική περίπτωση ταχείας οικονομικής ανάπτυξης μιας μεγάλης χώρας, μέσω μιας οικονομίας βασιζόμενης στην κρατική ιδιοκτησία και στον κεντρικό σχεδιασμό. Το σοβιετικό οικονομικό σύστημα λειτούργησε ως σχετικά αποτελεσματική βιομηχανική - στρατιωτική μεγαμηχανή στο πεδίο των μεγάλων αριθμών, όσο δηλαδή το ζητούμενο ήταν να πραγματοποιηθεί μια απογείωση σε μεγάλη κλίμακα. Εδωσε ταυτόχρονα ένα σκληρότατο μάθημα βιομηχανικής παιδαγωγικής σε έναν απέραντο αγροτικό πληθυσμό. Ωστόσο, η οικονομία της ΕΣΣΔ δεν υπήρξε και δεν μπορούσε να γίνει το οικονομικό μέλλον του κόσμου, όπως προφήτευαν ορισμένοι μελετητές ή όπως εύχονταν οι υποστηρικτές της και όπως φοβούνταν οι αντίπαλοί της. Μπορούσε μόνον να επεκταθεί, λειτουργώντας ατελώς και προσωρινά ως πρότυπο προς μίμηση για ορισμένες εθνικοαπελευθερωτικές και αντιαποικιοκρατικές επαναστάσεις, στις γεωργικές περιοχές του Τρίτου Κόσμου.<br /><br />Σύμφωνα με το κυρίαρχο σταλινικό μοντέλο, προνομιακός τομέας της οικονομίας παρέμενε σταθερά η βαριά βιομηχανία, η ανάπτυξη της οποίας θεωρούνταν προϋπόθεση για την ανάπτυξη όλων των άλλων τομέων. Τα καταναλωτικά αγαθά έμπαιναν σε δεύτερη μοίρα, ενώ πολύ ακριβό ήταν το τίμημα που πλήρωναν οι Σοβιετικοί για να διατηρούν μιαν ορισμένη στρατιωτική ισορροπία με τη Δύση.<br /><br />Τα κυριότερα οφέλη για τις μάζες των εργαζομένων ήταν η έλλειψη ανεργίας (αν και ήταν πολύ διαδεδομένες η υποαπασχόληση κι η κακοπληρωμένη εργασία), η άνοδος της μαζικής εκπαίδευσης και η βελτίωση του υγειονομικού συστήματος.<br /><br />Τα οργανικά ελαττώματα του σοβιετικού παραγωγικού συστήματος έγιναν πιο φανερά στη μακρά περίοδο οικονομικής στασιμότητας, που άρχισε ήδη από τη δεκαετία του 1970. Στα χρόνια 1970-1985 φάνηκε πιο καθαρά ότι η σοβιετική οικονομία έχανε οριστικά τη μάχη του οικονομικού ανταγωνισμού με τη Δύση. Στο διάστημα αυτό, και παρά τις διάφορες «μεταρρυθμιστικές» απόπειρες, το σοβιετικό οικονομικό σύστημα απέτυχε κραυγαλέα κάθε φορά που προσπάθησε να υπερβεί την αρχική φάση της επεκτατικής εκβιομηχάνισης, για να οδηγηθεί προς μιαν οικονομία που θα εξασφάλιζε τα επίπεδα κατανάλωσης και την υλική ευημερία που υποσχόταν το ίδιο το σοσιαλιστικό πρόγραμμα. Επομένως, δεν ήταν πλέον δυνατό να διατηρηθεί ζωντανή η πίστη στην ανωτερότητα και στις ελπιδοφόρες προοπτικές του σοβιετικού κομμουνισμού. Εμοιαζε να διαψεύδονται από την ίδια την πραγματικότητα οι βασικές επαγγελίες της επίσημης κομμουνιστικής ιδεολογίας για μιαν οικονομία που θα ικανοποιεί τις ανθρώπινες ανάγκες και για μια κοινωνία δίκαιη και εξισωτική. Η αξιοπιστία της ιδεολογίας άρχισε να εξανεμίζεται, όταν στην ανελευθερία και στην οικονομική παρακμή προστέθηκαν η εκτεταμένη διαφθορά και η ηθικο-πολιτική χρεοκοπία του καθεστώτος, που ήταν ορατή διά γυμνού οφθαλμού σε όλη την μπρεζνιεφική περίοδο.<br /><br />Στην ίδια περίοδο που το σοβιετικό μπλοκ έμενε στάσιμο, η δυτική οικονομία έμπαινε σε μια φάση ορμητικής αλλαγής και τεχνολογικής ανανέωσης, της οποίας στρατηγικός πυρήνας ήταν η πληροφορική και η αυτοματοποίηση. Το σοβιετικό σύστημα, επιβαρημένο από την ακαμψία του κεντρικού σχεδιασμού, από την παραλυτική εξουσία μιας γραφειοκρατίας από τη φύση της εχθρικής προς την αλλαγή και από την παθητική αντίσταση των εργαζομένων στις αναδιαρθρώσεις, δυσκολευόταν όλο και περισσότερο να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της τεχνολογικής ανανέωσης και της ποιότητας της παραγωγής. Δεν διέθετε την αναγκαία ευελιξία, ελαστικότητα και αποδοτικότητα που θα το καθιστούσαν αξιόμαχο στον διεθνή οικονομικό ανταγωνισμό. Το συγκεντρωτικό και αυταρχικό σύστημα -αυτό που στο παρελθόν κατόρθωνε να προωθεί νέους τεχνολογικούς προσανατολισμούς από τα πάνω- στεκόταν τώρα εμπόδιο στην ανάπτυξη νέων μεθόδων παραγωγής και νέων τεχνολογιών από τα εργοστάσια και τις επιχειρήσεις. Το πνεύμα της πρωτοβουλίας δεν έβρισκε κίνητρα και θεσμικά στηρίγματα και η ανάληψη ρίσκου αποθαρρυνόταν. Η Σοβιετική Ενωση δεν κατόρθωνε να μειώσει την τεχνολογική απόσταση που χώριζε τη βιομηχανία της από τη βιομηχανία των κυριότερων δυτικών χωρών.<br /><br />Και ενώ η χώρα έβλεπε τα ποσοστά οικονομικής ανάπτυξης να μένουν σταθερά χαμηλά, η μπρεζνιεφική ηγεσία πήρε τη μοιραία απόφαση να πλειοδοτήσει στην εξωτερική πολιτική, προσπαθώντας μάταια να αναζωογονήσει μιαν αυτοκρατορική στρατηγική. Ξεκίνησε έτσι μια μεγάλη προσπάθεια για να διεκδικήσει τη στρατιωτική υπεροχή στον εξοπλιστικό ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ, υποβάλλοντας σε πρόσθετη πίεση την ήδη εξασθενημένη σοβιετική οικονομία. Ο στρατιωτικός τομέας σπαταλούσε πελώριους πόρους, αλλά, καθώς υπάκουε στη λογική της αδιαφάνειας και της μυστικότητας, δεν μεταβίβαζε τα επιστημονικά και τεχνολογικά του επιτεύγματα στο υπόλοιπο παραγωγικό σύστημα, το οποίο αποδυναμωνόταν όλο και περισσότερο εξαιτίας αυτής της ανισορροπίας.<br /><br />Από την άλλη μεριά, βαρύτατο ήταν το κοινωνικό και οικονομικό κόστος που συνεπαγόταν η έλλειψη δημοκρατίας. Η πεποίθηση που είχαν πάντοτε οι κομμουνιστές που βρίσκονταν στην εξουσία ,ότι ο κοινωνικός, οικονομικός και πολιτικός και πολιτισμικός πλουραλισμός ήταν ένα κακό που έπρεπε να καταπολεμηθεί και να ξεριζωθεί οριστικά, αποκαλύφθηκε καταστροφική. Αυτός ο πλουραλισμός τροφοδοτούσε τον δυναμισμό των δυτικών κοινωνιών και οικονομιών. Ενώ αντίθετα ο συγκεντρωτικός - γραφειοκρατικός κολεκτιβισμός και ο αυταρχικός πολιτικός και αστυνομικός έλεγχος μιας αδρανούς και πολιτισμικά στάσιμης κοινωνίας αποτελούσαν σοβαρές αιτίες της δομικής κρίσης του σοβιετικού συστήματος.<br /><br />Οταν ανέλαβε την εξουσία, το 1985, ο Γκορμπατσόφ είχε επίγνωση της σοβαρότητας αυτής της κρίσης. Η μπρεζνιεφική περίοδος είχε αφήσει μια βαριά αρνητική κληρονομιά: οικονομική στασιμότητα, ιδεολογική απολίθωση, διάχυτη διαφθορά. Το αρχικό πρόγραμμα του Γκορμπατσόφ σκόπευε να δώσει μιαν ισχυρή ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα. Καθώς όμως δεν κατόρθωνε να πετύχει μια γρήγορη αντιστροφή των τάσεων στην οικονομία, ο Γκορμπατσόφ προσπάθησε να ανταποκριθεί στο αίτημα για δημοκρατία, που ωρίμαζε στην κοινωνία, ή τουλάχιστον για μια χαλάρωση του ασφυκτικού ελέγχου της κοινωνικο-πολιτικής ζωής. Ετσι, από τα μέσα του 1988, προσέθεσε στην περεστρόικα και στην γκλάσνοστ ένα τρίτο στοιχείο: τον εκδημοκρατισμό. Αλλά οι προσπάθειές του να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα «ανανέωσης του σοσιαλισμού» κατέδειξαν τελικά ότι το σοβιετικό σύστημα, εξαιτίας της απόλυτης ακαμψίας του και της έλλειψης μιας δραστήριας κοινωνίας πολιτών, δεν διέθετε τους αναγκαίους ηθικούς και πολιτικούς πόρους για να αυτομεταρρυθμιστεί. Οι μεταρρυθμίσεις έτειναν αντίθετα να το καταστρέφουν, στον βαθμό που πυροδοτούσαν άλυτες και ακυβέρνητες αντιφάσεις στο εσωτερικό του.<br /><br />Το σχέδιο του Γκορμπατσόφ να προχωρήσει σε μιαν αναδιάρθρωση του σοβιετικού συστήματος κατέληξε έτσι σε μιαν ολική αποτυχία. Η περεστρόικα εγκαινίασε ανεξέλεγκτες και καταστροφικές διαδικασίες, οι οποίες δεν οδήγησαν στην ανανέωση του κομμουνισμού αλλά στην κατάρρευσή του. Οι μεταρρυθμίσεις ξέφυγαν από τον έλεγχο εκείνων που τις σχεδίασαν, προκαλώντας την επιδείνωση της οικονομικής κρίσης, πυροδοτώντας πολιτικές συγκρούσεις και ενεργοποιώντας τις αποσχιστικές τάσεις πολλών εθνοτήτων που ένιωθαν ότι καταπιέζονται. Η εμφάνιση αυτών των αποσταθεροποιητικών ταραχών σε μια κοινωνία, η οποία μέχρι τότε ελεγχόταν αυστηρά και ολοκληρωτικά από τα πάνω, επιβεβαίωνε για άλλη μια φορά τις αναλύσεις του Τοκβίλ στο σπουδαίο έργο του «Το παλαιό καθεστώς και η επανάσταση» (εκδόσεις «Πόλις», 2006). Σύμφωνα με τον Τοκβίλ, η απόπειρα να μεταρρυθμιστεί ένα ανελεύθερο και εξαιρετικά άκαμπτο καθεστώς είναι πιθανότερο να καταλήξει, όχι στη βελτίωσή του, αλλά στην πτώση του.<br /><br />Και είναι μια τρομερή ειρωνεία της ιστορίας το ότι έτυχε στο κομμουνιστικό σύστημα να γνωρίσει εκείνη τη «γενική κρίση» και την κατάρρευση, που ο παγκόσμιος κομμουνισμός είχε πιστέψει και προφητέψει ότι θα πραγματοποιούνταν στον καπιταλιστικό κόσμο. Ο σοβιετικός κομμουνισμός, ο οποίος φιλοδοξούσε να είναι «επιστημονικός», ικανός δηλαδή όσο καμιά άλλη πολιτική δύναμη να «σχεδιάζει» το παρόν και το μέλλον, έχασε πλήρως τον έλεγχο του εαυτού του, της ίδιας της εξουσίας του, και οδηγήθηκε σε μια καταστροφική κρίση.<br /><br />Στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης η περεστρόικα του Γκορμπατσόφ προκάλεσε μιαν αλυσιδωτή αντίδραση μαζικών κινητοποιήσεων και εξεγέρσεων ενάντια στον κομμουνισμό, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάρρευση όλων των καθεστώτων που εγκαθιδρύθηκαν μετά το 1945. Ετσι τα καθεστώτα, που γεννήθηκαν με τη φιλοδοξία να αποτελέσουν αυθεντική έκφραση του λαού, αποκαλύφθηκαν σε τέτοιο σημείο αντιλαϊκά, ώστε να καταρρεύσουν υπό την πίεση μιας γιγάντιας λαϊκής αντίθεσης. Και κατά την πτώση τους, δεν υπήρξε σχεδόν κανείς που να θέλει να παλέψει για να τα διατηρήσει -πράγμα που καθρεφτίζει εύγλωττα την ηθική και πολιτική χρεοκοπία τους και φωτίζει τον συνδυασμό ιδεολογικού ψεύδους και πολιτικής καταπίεσης, πάνω στον οποίο βασιζόταν για πολλά χρόνια ο «σοσιαλισμός» τους.<br /><br />Ποτέ άλλοτε στο παρελθόν μια τέτοιας ιστορικής σημασίας πολιτική και κοινωνική αλλαγή -όπως η κατάρρευση της σοβιετικής «αυτοκρατορίας»- δεν έγινε ειρηνικά και αναίμακτα. Στην πραγματικότητα βέβαια, η ειρηνική κατάρρευση του ανατολικοευρωπαϊκού κομμουνισμού δεν οφειλόταν μόνον στην κινητοποίηση των λαών, αλλά πρέπει να αποδοθεί κυρίως στη θεμελιώδη αλλαγή προσανατολισμού της σοβιετικής εξωτερικής πολιτικής υπό τον Γκορμπατσόφ. Η λαϊκή αντίθεση στα διάφορα κομμουνιστικά καθεστώτα είχε εκδηλωθεί έντονα και στο παρελθόν, όπως δείχνουν οι ταραχές στην Τσεχοσλοβακία και την Ανατολική Γερμανία το 1953, οι εξεγέρσεις στην Πολωνία και την Ουγγαρία το 1956, η ευρεία συναίνεση στην «Ανοιξη της Πράγας» το 1968 και η άνοδος της «Αλληλεγγύης» στην Πολωνία στα 1980-81. Αυτό που άλλαξε το 1989, σε σχέση με τις προηγούμενες κρίσεις στην Ανατολική Ευρώπη, δεν ήταν τόσο το εύρος της λαϊκής αντίθεσης στα καθεστώτα που υποστήριζε η ΕΣΣΔ όσο η συνολική κατεύθυνση της σοβιετικής πολιτικής. Αν στο παρελθόν η Σοβιετική Ενωση είχε κάνει το παν για να καταπνίξει κάθε μορφή πολιτικού φιλελευθερισμού ή εκδημοκρατισμού στις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας, στα τέλη του 1989 δεν απέμεναν αμφιβολίες για το γεγονός ότι η Ανατολική Ευρώπη μπορούσε ανεμπόδιστα να προχωρήσει σε σημαντικές οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, χωρίς τον φόβο μιας σοβιετικής στρατιωτικής επέμβασης. Και μολονότι ο Γκορμπατσόφ δεν είχε την πρόθεση να διαλύσει το σοβιετικό μπλοκ και δεν είχε προβλέψει ότι οι αλλαγές, που ο ίδιος είχε εγκαινιάσει, θα οδηγούσαν στο γρήγορο τέλος του κομμουνισμού, αυτός ακολούθησε με συνέπεια την πολιτική του, της αποφυγής χρήσης βίας.<br /><br />«Ευγνωμοσύνη στον Γκορμπατσόφ»<br /><br />«Πριν από 20 χρόνια έπεσε ειρηνικά το Τείχος του Βερολίνου. Για εμένα κάθε επέτειος είναι εντελώς ιδιαίτερη ημέρα ανασκόπησης και χαράς. Σήμερα, όμως, βιώνουμε την εξασθένηση της συνείδησης για τη σημασία εκείνου του απαξιωτικού για το Βερολίνο κτίσματος. Το Τείχος δεν διχοτομούσε μόνον μια μεγαλούπολη χωρίζοντας οικογένειες -το Τείχος ήταν και σύμβολο για τη διχοτόμηση της Γερμανίας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης σε ελεύθερο και ανελεύθερο κόσμο.<br /><br />Είμαι βαθύτατα πεπεισμένος ότι εάν το 1989 δεν έπεφτε το Τείχος, δεν θα είχε συντελεστεί η επανένωση της Γερμανίας και πως οι εξελίξεις σε όλο τον κόσμο θα είχαν πάρει εντελώς διαφορετική τροπή. Μεγάλο μέρος της πολιτικής αποκλιμάκωσης της έντασης μεταξύ Ανατολής και Δύσης οφείλεται στην υποστήριξη των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και του Μιτεράν, ενώ απεριόριστη ευγνωμοσύνη αξίζει στον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, που χάραξε τον δρόμο της γκλάσνοστ και της περεστρόικα -αλλά και που επέλεξε την ειρήνη και δεν κινητοποίησε εκείνον τον Νοέμβριο τα ρωσικά τεθωρακισμένα».<br /><br />Χέλμουτ Κολ, καγκελάριος της Δυτ. Γερμανίας 1982-1988<br /><br />(από τον πρόλογο του βιβλίου του «Die Mauer» - «Το Τείχος»)<br /><br />«Ως πολιτικός μπορεί να έχασα...»<br /><br />«Δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες (από την πτώση) αλλά δεν ήταν απροσδόκητη. Μεγάλες αλλαγές ήταν σε εξέλιξη στη Σοβιετική Ενωση και στην ανατολική Ευρώπη. Από την εποχή του πολέμου, ένα μεγάλο πρόβλημα είχε παραμείνει άλυτο: αυτό μιας διαιρεμένης Ευρώπης, που αφορούσε κυρίως τους Γερμανούς (...). Θα μπορούσε η πτώση του Τείχους να μην είχε οδηγήσει σε κατάρρευση του κομμουνισμού; Ναι, πιθανώς. Αν ο πρόεδρος Ερικ Χόνεκερ είχε αρχίσει τις μεταρρυθμίσεις για τον εκδημοκρατισμό της χώρας δύο ή τρία χρόνια νωρίτερα. Ο κόσμος το ήθελε. Σε όλες τις άλλες χώρες η αλλαγή προχωρούσε. Η ΕΣΣΔ, προπύργιο του σοσιαλισμού, άλλαζε. Ο Χόνεκερ δεν έκανε τίποτα (...). Η ΕΣΣΔ άλλαζε με μια νέα γενιά ηγετών. Δίχως τις αλλαγές αυτές, ο Ρίγκαν θα μπορούσε να χορέψει όποιον χορό ήθελε στο Βερολίνο. Το Τείχος θα ήταν ακόμα εκεί (...). Είναι οι εσωτερικές συγκρούσεις για το μέλλον της ΕΣΣΔ που βρίσκονται στη ρίζα της κατάρρευσής της. Μέχρι την τελευταία στιγμή πίστευα ότι η ένωση των δημοκρατιών μας μπορούσε να επιβιώσει. Εγιναν λάθη. Η δημοκρατία της Ρωσίας κυβερνιόταν από ανθρώπους που ενεργούσαν κατά της περεστρόικα... ήταν σαν τα ζώα, διψασμένοι για εξουσία και κατέστρεψαν τη χώρα, την ένωση, την οικονομία και το ίδιο το μέλλον τους (...). Ως πολιτικός μπορεί να έχασα, όμως οι πολιτικές που υπερασπίστηκα βοήθησαν να γίνουν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις ώς το 1991. Η περεστρόικα έφτασε σε ένα σημείο χωρίς επιστροφή. Εχασα, αλλά η περεστρόικα κέρδισε».<br /><br />Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, τότε, γενικός γραμματέας Κ.Ε. Κομμουνιστικού Κόμματος ΕΣΣΔ (Le Temps / Ελβετία)<br /><br />«Ηταν για μένα μεγάλη έκπληξη»<br /><br />«Μου είναι δύσκολο να θυμηθώ πού ήμουν (όταν άρχισε να διαλύεται το Τείχος). Ημουν πιθανώς στο γραφείο μου και το πληροφορήθηκα πριν γίνει επισήμως γνωστό. Παραδέχομαι ότι για μένα ήταν μεγάλη έκπληξη. Ημουν στο Βερολίνο στις 6 και 7 Οκτωβρίου. Και ο Γκορμπατσόφ ήταν εκεί για μια μεγάλη εκδήλωση που είχε οργανώσει ο Χόνεκερ, με αφορμή την 40ή επέτειο από τη δημιουργία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Ο κόσμος περνούσε μπροστά από τη σκηνή και φώναζε: "Γκόρμπι, Γκόρμπι, βοήθησέ μας". Πήγα στον Γκορμπατσόφ και του είπα. "Τελείωσε. Ηρθε το τέλος". Παραδέχτηκε ότι αυτό ήταν το τέλος. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι η πτώση του Τείχους ήταν απλώς μια τυπική υπόθεση (...) Με υπερηφάνεια λέω ότι ήμουν μέρος της διαδικασίας. Παράδοξο, πράγματι. Εγώ, ο αυτουργός ενός στρατιωτικού νόμου αλλά και συναυτουργός των αλλαγών που έγιναν τη δεκαετία του '80, που είχαν σημαντικές διαστάσεις, όχι μόνο για την Πολωνία (...) Μπορεί να φαίνεται ακατανόητο ότι εγώ, άνθρωπος του παλιού καθεστώτος, μπορώ σήμερα να λέω ότι οι αλλαγές ήταν απολύτως αναγκαίες για την Πολωνία και όλη την Ευρώπη (...) Ο κομμουνισμός, η βίβλος του κομμουνισμού δημιουργήθηκε όχι κατά μήκος του Βόλγα, αλλά κατά μήκος του Ρήνου. Και ήταν γεμάτη ελκυστικές και ευγενείς ιδέες, εν μέρει ουτοπικές, αν και πιστεύω ότι παραμένουν σε ισχύ από φιλοσοφική και ηθική άποψη. Σε κάθε περίπτωση πάντως ο σταλινισμός αμαύρωσε την ιδεολογία του κομμουνισμού».<br /><br />Στρατηγός Βόιτσεκ Γιαρουζέλσκι, τότε πρωθυπουργός Πολωνίας (Euronews)<br /><br />«Δεν μελετήσαμε τη διεύρυνση»<br /><br />«Το γεγονός μάς συντάραξε και περιμέναμε να δούμε εάν επρόκειτο να εξελιχθεί ειρηνικά. Δεν ξέραμε πώς θα αντιδρούσε η αστυνομία ή την αντίδραση της κομμουνιστικής ηγεσίας. Παρακολουθούσαμε προσεκτικά ό,τι συνέβαινε. Αυτό που είχε σημασία όμως, ήταν ό,τι ακολούθησε τις επόμενες εβδομάδες. Ο καγκελάριος Κολ και ο Γκορμπατσόφ, αλλά και ο πρόεδρος Μπους ο πρεσβύτερος, ενέτειναν την επικοινωνία τους, ώστε να προλάβουμε επεισόδια που θα μπορούσαν να κοστίσουν τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Περιμέναμε να δούμε τι θα συμβεί. Επικεφαλής κρατών και κυβερνήσεων συναντήθηκαν στα Ηλύσια Πεδία, καθώς η Ε.Ε. ήταν υπό γαλλική προεδρία. Αρχίσαμε να εξηγούμε ότι δεν υπήρχε κάτι που να προκαλεί ανησυχία, αν και πολλοί ενίσταντο στη γερμανική ενοποίηση. Δουλέψαμε πολύ σκληρά προς αυτή την κατεύθυνση. Τον Απρίλιο του 1990 το σύνολο της ευρωπαϊκής κοινότητας αναγνώρισε την πρόθεση της Γερμανίας για ενοποίηση (...) Μου έδωσε μεγάλη χαρά ότι ανοίξαμε την αγκαλιά μας στις χώρες που αναδύονταν από τον ολοκληρωτισμό (...) ζήτησα, ωστόσο, από την κοινότητά μας, το σπίτι που μοιραζόμαστε, να προετοιμαστεί για να εντάξει ακόμα δέκα χώρες. Αλλά απέτυχα. Ηταν στη σύνοδο της Λισαβόνας, το 1992. Λυπάμαι που δεν βάλαμε το σπίτι μας σε τάξη και δεν μελετήσαμε πώς θα είναι η Ευρώπη των 25 ή των 27 πριν να καταλήξουμε σε συμπεράσματα για τη διεύρυνση».<br /><br />Ζακ Ντελόρ, τότε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Euronews)<br /><br />ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ<br />Τα 167,8 χιλιόμετρα του Τείχους<br /><br />Στις 13 Αυγούστου του 1961 η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας προχώρησε σε μια κίνηση που ποτέ μέχρι τότε δεν είχε το ανάλογό της στην ιστορία.<br /><br />Αιφνιδιάζοντας τους πάντες, έκοψε την πόλη του Βερολίνου στα δύο, υψώνοντας ένα αδιαπέραστο Τείχος, φυλακίζοντας έναν ολόκληρο λαό στο όνομα του σοσιαλισμού, χωρίζοντας μια χώρα στα δύο, οικογένειες, συγγενείς, φίλους και γνωστούς. Στη συνέχεια, για όποιον τολμούσε να περάσει αυτό το Τείχος χωρίς την άδεια των αρχών, οι προοπτικές ήταν δύο: θάνατος ή φυλακή. Η επίσημη εκδοχή του καθεστώτος του Ανατολικού Βερολίνου ονομαζόταν «Αντιφασιστικό τείχος προστασίας». Ομως ακόμη και οι πέτρες γελούσαν με την ονομασία αυτή, καθώς η αλήθεια ήταν πολύ διαφορετική.<br /><br />Οταν το φθινόπωρο του 1989 το Τείχος κατέρρευσε μέσα σε μια νύχτα, οι ηγέτες του κομμουνιστικού καθεστώτος (στις δίκες που ακολούθησαν και αφορούσαν τους θανάτους όσων επιχείρησαν να δραπετεύσουν) με απολογητικό ύφος έλεγαν ότι δεν ευθύνονται αυτοί για το Τείχος ούτε για τις δολοφονίες, καθώς στην πραγματικότητα εκτελούσαν οδηγίες των Σοβιετικών. Παραδεχόταν ότι η χώρα τους στην ουσία ήταν ένας δορυφόρος της Μόσχας, μια αποικία, όπου οι ίδιοι δεν είχαν καμία ουσιαστική εξουσία, ειδικά επί θεμάτων όπως το κλείσιμο των συνόρων. Τα λεγόμενα αυτά επιβεβαίωσε πρόσφατα και η ιστορική έρευνα του Πανεπιστημίου Χούμπολντ του ανατολικού Βερολίνου. Ο καθηγητής Ματίας Ουλ ανακάλυψε στο ρωσικό ιστορικό αρχείο της Μόσχας μια τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ του ηγέτη της ΕΣΣΔ Νικήτα Χρουστσόφ και του γ.γ. του Κ.Κ. της ΛΔΓ Βάλτερ Ούλμπριχτ. Δύο εβδομάδες πριν ξεκινήσει το χτίσιμο του Τείχους, ο Χρουστσόφ ήταν πολύ ανήσυχος και θορυβημένος για τη συνεχιζόμενη αιμορραγία εργατικού και ειδικευμένου προσωπικού από την Ανατολή προς τη Δύση. Από το 1949 έως το 1961 3,5 εκατ. πολίτες είχαν εγκαταλείψει «το πρώτο γερμανικό κράτος εργατών και αγροτών» για μια καλύτερη ζωή στη Δύση. Ειδικά μέσα στο Βερολίνο, η καθημερινή σύγκριση από τους πολίτες του καπιταλισμού με τον σοσιαλισμό ήταν συντριπτική υπέρ του πρώτου, ειδικά σε θέματα κατανάλωσης και ελευθεριών.<br /><br />Ετσι λοιπόν ο Χρουστσόφ στις αρχές Αυγούστου του 1961 τηλεφωνεί στον Ούλμπριχτ και λέει καθαρά, σύμφωνα με τα σοβιετικά αρχεία, να προχωρήσει στο κλείσιμο των συνόρων μέσα στην πόλη του Βερολίνου, που τυπικά ήταν χωρισμένη σε τέσσερις τομείς, αλλά ουσιαστικά σε δύο, τον Σοβιετικό και τον Δυτικό. Για το πώς θα παρουσιαστεί στην κοινή γνώμη ο Χρουστσόφ είχε τη λύση: «Θα κάνουμε μια κοινή ανακοίνωση. Εκεί εσείς θα λέτε ότι μας παρακαλέσατε να κλείσουμε τα σύνορα, για το καλό των σοσιαλιστικών χωρών. Οτι εμείς το δεχτήκαμε και μετά από παράκλησή μας προχωρήσατε στις ενέργειές σας. Πρέπει όμως να μην το μάθει κανείς. Ολα να γίνουν με απόλυτη μυστικότητα, γιατί θα έχουμε νέο κύμα φυγής...».<br /><br />Το Τείχος<br /><br />Υπεύθυνος για την ανέγερση του πρώτου προσωρινού Τείχους ήταν ο Εριχ Χόνεκερ, διάδοχος του Ούλμπριχτ. Οι κατασκευαστές του ακολούθησαν ακριβώς τη συμφωνία μοιρασιάς του Βερολίνου με τους Δυτικούς συμμάχους. Αποτέλεσμα, σπίτια να κοπούν στη μέση, γειτονιές να χωριστούν, άνθρωποι να παγιδευτούν ξαφνικά στην ανατολική μεριά χωρίς προοπτική να ξαναδούν τους δικούς τους. Εκείνες τις ημέρες του Αυγούστου το '61 στο κέντρο του Βερολίνου εξελίχθηκαν δραματικές καταστάσεις που σημάδεψαν για πάντα όσους τις έζησαν. Στα χρόνια που ακολούθησαν το Τείχος και οι συνεχείς εξελίξεις του έγιναν μια μορφή ψύχωσης για το καθεστώς του Ανατολικού Βερολίνου. Τα τούβλα αντικαταστάθηκαν από ειδικής κατασκευής πλάκες από μπετόν ύψους 4 μέτρων. Οσα κτήρια υπήρχαν δίπλα στο Τείχος από την ανατολική του πλευρά γκρεμίστηκαν και δημιουργήθηκε μια ζώνη σκεπασμένη με άμμο, που ονομάστηκε «νεκρή ζώνη». Εκεί μπορούσαν να περιπολούν μόνο συνοριακοί φύλακες. Οποιος πολίτης βρισκόταν μέσα στη νεκρή ζώνη, δύσκολα επιζούσε. Τη ζώνη αυτή ακολουθούσε ένα μικρότερο τείχος ύψους τριών μέτρων. Ανάμεσα στα δυο τείχη, το εξωτερικό και το εσωτερικό, υπήρχαν αντιαρματικά εμπόδια, νάρκες, ηλεκτροφόρα σύρματα. Κάθε εκατό μέτρα και μια ανυψωμένη σκοπιά (συνολικά 302) με προβολείς το βράδυ και εκπαιδευμένα σκυλιά που περιπολούσαν με στρατιώτες του Λαϊκού Στρατού. Το Τείχος είχε συνολικό μήκος 167,8 χιλιόμετρα. Τα 45 από αυτά ήταν μέσα στο κέντρο του Βερολίνου και τα υπόλοιπα περικύκλωναν το Δυτικό Βερολίνο. Οι κάτοικοι του Δυτικού Βερολίνου ζούσαν δίπλα στο Τείχος, ενώ αυτοί του Ανατολικού το έβλεπαν μόνο από μακριά, αφού σε απόσταση 200 μέτρων από αυτό απαγορευόταν να πλησιάσει απλός πολίτης. Τα σπίτια του Ανατολικού Βερολίνου που ήταν κοντά στο Τείχος, και είχαν θέα τη Δύση, ήταν προνομιούχα και σε αυτά και για λόγους ασφαλείας ζούσαν μόνο στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Η ΛΔΓ πλήρωνε ένα μεγάλο ποσό κάθε χρόνο για τη συντήρηση του Τείχους, παρ' ότι οι ελλείψεις σε αγαθά πρώτης ανάγκης ήταν μεγάλες για τον πληθυσμό. Συνολικά, η ανέγερσή του κόστισε 1,8 δισ. μάρκα.<br /><br />Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι μέσα στο Βερολίνο έχασαν 206 άνθρωποι τη ζωή τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις δολοφονήθηκαν από πυρά συνοριακών φρουρών, στην προσπάθειά τους να περάσουν στη Δύση.<br />Εχουν δαπανηθεί 2 τρισ. ευρώ από το 1989<br /><br />Μια επιτυχημένη ιστορία». Με τον τίτλο αυτό το Γερμανικό Οικονομικό Ινστιτούτο παρουσίασε τα στοιχεία έρευνας που πραγματοποίησε για την οικονομική κατάσταση των κρατιδίων που ανήκαν στην πρώην Ανατολική Γερμανία, είκοσι χρόνια μετά την πτώση του Τείχους.<br /><br />Στα θετικά στοιχεία, το γεγονός ότι η οικονομία στις περιοχές της ανατολικής Γερμανίας έχει ξεπεράσει σχετικά γρήγορα το σοκ της δεκαετίας του '90 και έχει φτάσει το 70% των δεικτών και της δυναμικότητας των δυτικογερμανικών κρατιδίων. Αρνητικό στοιχείο, η αιμορραγία εργατικού δυναμικού προς τη Δύση και η γήρανση του πληθυσμού στις πρώην ανατολικές περιοχές.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία του Γερμανικού Οικονομικού Ινστιτούτου, από το 1989 μέχρι σήμερα έχουν δαπανηθεί 2 τρισ. ευρώ για την ανοικοδόμηση και την ενίσχυση της οικονομίας στην πρώην ΛΔΓ. Το μεγαλύτερο μέρος τους από το «οικονομικό πακέτο αλληλεγγύης», το οποίο περιλαμβάνει και τον «φόρο αλληλεγγύης», δηλαδή το 5% του φόρου εισοδήματος που πληρώνουν οι Δυτικογερμανοί για την πρώην Ανατολική Γερμανία. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, οι οικονομικές ενέσεις προς την Ανατολή θα συνεχιστούν τουλάχιστον μέχρι το 2019. Το ένα τρίτο των ποσών που έχουν δαπανηθεί εκεί αφορά τις υποδομές.<br /><br />Σύμφωνα με την έκθεση, η βιομηχανία στην ανατολική Γερμανία έχει κάνει πολύ μεγάλα βήματα τα τελευταία χρόνια, κάλυψε το σοκ της δεκαετίας του '90 και η παραγωγικότητα έχει φτάσει στο 80% του επιπέδου της Δύσης. Βέβαια στην Ανατολή πρόκειται για σαφώς μικρότερες βιομηχανικές μονάδες από ό,τι στη Δύση. Ο μέσος όρος απασχόλησης προσωπικού στις επιχειρήσεις εκεί φτάνει τα 20 άτομα.<br /><br />Το ποσοστό της βιομηχανικής παραγωγής, στο σύνολο της Γερμανίας, ήταν στην Ανατολή το 1992 στο 3,4%, ενώ σήμερα έχει φτάσει στο 10%. Αντίστοιχα οι εξαγωγές αυξήθηκαν από 12% στο 33%, παραμένουν όμως πολύ χαμηλότερες από το ποσοστό των δυτικογερμανικών εξαγωγών.<br /><br />Τα τελευταία είκοσι χρόνια οι μισθοί έχουν αυξηθεί θεαματικά στην πρώην Ανατολική Γερμανία και έφτασαν στο 86% του επιπέδου των μισθών της δυτικής Γερμανίας.<br /><br />Στα προτερήματα της οικονομίας στην πρώην Ανατολική Γερμανία, το χαμηλότερο κόστος παραγωγής, η ευελιξία και οι άριστες υποδομές εξαιτίας των μεγάλων έργων που έγιναν εκεί τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Η ανεργία σταθεροποιείται αν και παραμένει σε υψηλότερα επίπεδα από τη Δύση.<br /><br />Μέσα στα 20 τελευταία χρόνια, πάνω από 3,5 εκατομμύρια Ανατολικογερμανοί μετανάστευσαν στη δυτική Γερμανία αναζητώντας εργασία, συνολικά πρόκειται για το 14% του πληθυσμού της πρώην ΛΔΓ. Εξαιτίας αυτών των μετακινήσεων υπάρχει και μεγάλη έλλειψη ειδικευμένου προσωπικού στην περιοχή. Η δημογραφική αιμορραγία της πρώην Ανατολικής Γερμανίας έχει φέρει και ένα άλλο πρόβλημα, αυτό της ευρείας γήρανσης του πληθυσμού, που βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα σε σχέση με τον μέσο όρο της Γερμανίας συνολικά.<br /><br /><br />http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=99559<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-4306852256403574194?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-31625065777881433402009-11-06T05:43:00.000-08:002009-11-06T05:46:21.663-08:00<strong>Τις συνομιλίες με τη ρωσική Αtomstroiexport </strong>για την κατασκευή του πρώτου πυρηνικού σταθμού της ολοκληρώνει η σεισμογενής Τουρκία, επιταχύνοντας παράλληλα τα σχέδια για την κατασκευή και άλλων. <br />Την ίδια ώρα, ανησυχίες διατυπώνονται για την ασφάλεια των γαλλικών πυρηνικών αντιδραστήρων νέας γενιάς. <br />Η κλιματική αλλαγή εξαιτίας των αερίων από τα ορυκτά καύσιμα, αλλά και η ενεργειακή ανασφάλεια που οφείλεται στα σκαμπανεβάσματα της τιμής του πετρελαίου και στην ασυνέπεια στις παραδόσεις φυσικού αερίου, έχουν στρέψει το ενδιαφέρον αρκετών χωρών στην πυρηνική ενέργεια. Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλντίζ δήλωσε χθες ότι οι συνομιλίες για την κατασκευή του πυρηνικού σταθμού στο Ακουγιού θα ολοκληρωθούν τον ερχόμενο μήνα. Πρόκειται ουσιαστικά για την ολοκλήρωση της διαδικασίας των προσφορών, η οποία έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 2008 και στην οποία συμμετείχε μόνο μία κοινοπραξία της ρωσικής εταιρείας με τις τουρκικές Ιnter ΡΑΡ και Ρark Τeknik. Η διαδικασία αυτή άργησε να ολοκληρωθεί επειδή η Άγκυρα ζητεί από την κοινοπραξία να μειώσει την τιμή στην οποία θα της πωλεί την ηλεκτρική ενέργεια που θα παράγει ο σταθμός. <br /><br />Ο πρώτος πυρηνικός σταθμός της Τουρκίας θα κατασκευαστεί στην πόλη Ακουγιού, στην Ανατολική Μεσόγειο. Από το 1960, η χώρα έχει ακυρώσει τέσσερις απόπειρες κατασκευής πυρηνικού σταθμού, εξαιτίας του υψηλού κόστους, αλλά και των έντονων περιβαλλοντικών ανησυχιών: η Τουρκία βρίσκεται πάνω σε γεωλογικά ρήγματα, με αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερα σεισμογενής, και οι οικολόγοι προειδοποιούν ότι ένας πυρηνικός σταθμός θα συνιστούσε απειλή για το περιβάλλον. <br /><br />Όμως η κυβέρνηση Ερντογάν επιδιώκει να καλύψει με πυρηνική ενέργεια το 20% των ενεργειακών αναγκών της χώρας ώς το 2020. Και μετά το Ακουγιού, σχεδιάζει να κατασκευάσει άλλους δύο πυρηνικούς σταθμούς, πιθανόν κοντά στη Σινώπη, στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. «Έχουμε σχέδια και για άλλες τοποθεσίες έπειτα απ΄ αυτές», δήλωσε χθες ο Γιλντίζ. <br /><br />Οι γαλλικοί αντιδραστήρες <br />Στο μεταξύ, κρίση εμπιστοσύνης πλήττει τη νέα γενιά των γαλλικών πυρηνικών αντιδραστήρων ΕΡR (Εuropean Ρressurised Reactors). Τρεις οργανισμοί πυρηνικής ασφαλείας (της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Φινλανδίας) ζήτησαν με κοινή δήλωσή τους να γίνουν αλλαγές στον σχεδιασμό των αντιδραστήρων αυτών (κατασκευάζονται από τη γαλλική εταιρεία Αreva) ώστε τα συστήματα έκτακτης ανάγκης που διαθέτουν να ανεξαρτητοποιηθούν περισσότερο από τα συστήματα της καθημερινής λειτουργίας τους. Η εξέλιξη αυτή συνιστά πλήγμα για την προσπάθεια του προέδρου Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος υποστηρίζει τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας. Συνιστά πλήγμα και για την Αreva, η οποία έχει βασίσει στον ΕΡR την επέκτασή της στο εξωτερικό, όπου ελπίζει να υποσκελίσει την αμερικανική Westinghouse και να προμηθεύσει αυτή αντιδραστήρες στη νέα γενιά των πυρηνικών σταθμών. <br />Παρατείνουν τη ζωή των σταθμών <br /><br />ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, η νέα κεντροδεξιά κυβέρνηση των Χριστιανοδημοκρατών και των Φιλελευθέρων έχει συμφωνήσει να ανατρέψει τα σχέδια για την εγκατάλειψη της πυρηνικής ενέργειας ώς το 2020 και ανακοίνωσε ότι θα παρατείνει και πέραν της χρονολογίας αυτής τη ζωή μερικών από τους 17 πυρηνικούς σταθμούς της χώρας. Οι ειδικοί αμφοτέρων των κομμάτων υποστηρίζουν ότι για να τηρήσει η Γερμανία τη δέσμευσή της να μειώσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 40% ώς το 2020, καθώς και για λόγους ενεργειακής ασφάλειας, η χώρα δεν έχει άλλη επιλογή από το να παρατείνει τη ζωή των πυρηνικών σταθμών της. Ωστόσο η πυρηνική ενέργεια δεν είναι καθόλου δημοφιλής στη Γερμανία και, μολονότι οι επιχειρηματίες και οι βιομήχανοι τάσσονται υπέρ της διατήρησής της, οι οικολόγοι έχουν προειδοποιήσει ότι θα κατέβουν στους δρόμους αν η Μέρκελ και οι Ελεύθεροι Δημοκράτες προχωρήσουν στα σχέδιά τους. <br /><br />http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4544600&ct=2<br /><br /><br />ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΟΠΛΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΟ ΑΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΧΕΛΛΩΟ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-3162506577788143340?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-25615856073376034212009-11-06T05:41:00.000-08:002009-11-06T05:43:22.272-08:00Περίπου 300 διαδηλωτές με αναμένα κεριά διαμαρτυρήθηκαν έξω από θέατρο της Γλασκώβης για μια θεατρική παράσταση που παρουσιάζει τον Ιησού ως άνδρα που θέλει να γίνει γυναίκα. <br /><br /><br />Η παράσταση, εντάσσεται στο φεστιβάλ τεχνών Glasgay!-μια γιορτή της κοινότητας των γκέι, των αμφιφυλόφιλων και των τρανσέξουαλ της Σκωτίας. <br /><br /><br />Οι παραστάσεις του θεατρικού «Jesus Queen of Heaven» θα συνεχιστούν μέχρι το Σάββατο. Είναι γραμμένο από τον τρανσέξουαλ θεατρικό συγγραφέα Τζο Κλίφορντ, ο οποίος παίρνει μέρος στην παράσταση. <br /><br /><br />«Η παράσταση αυτή συνδέεται με το προσωπικό ταξίδι του συγγραφέα στον κόσμο της πίστης ως τρανσέξουαλ», επισήμανε ο παραγωγός Στίβεν Τόμπσον. «Αυτή η δουλειά δεν έχει στόχο να προκαλέσει ή να προσβάλει κάποιον. Ωστόσο σεβόμαστε το δικαίωμά σας να διαφωνείτε με αυτήν την γνώμη», πρόσθεσε ο ίδιος<br /><br />http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4544521&ct=2<br /><br />ΘΗΜΗΘΕΙΤΕ ΤΑ ΣΚΙΤΣΑ ΤΟΥ ΜΩΑΜΕΘ, ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΨΕΥΤΟΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-2561585607337603421?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-25944660145807473102009-11-05T04:26:00.000-08:002009-11-05T04:32:51.546-08:00Ιθαγένεια σε κάθε παιδί μεταναστών που θα γεννιέται στην Ελλάδα <br /> Δήλωση του πρωθυπουργού <br /><br />Κάθε παιδί μεταναστών που θα γεννιέται στην Ελλάδα θα λαμβάνει αυτόματα την ελληνική ιθαγένεια. Την παραπάνω δήλωση έκανε χθες ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου μιλώντας κατά την εναρκτήρια συνεδρία του Παγκόσμιου Φόρουμ για τη Μετανάστευση και την Ανάπτυξη, την οποία χαιρέτισαν ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζακ Μπαρό και ο γενικός γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι Μουν.<br /><br />Ακόμη, ο κ. Παπανδρέου εξήγγειλε την απόκτηση ιθαγένειας για τα παιδιά της δεύτερης γενιάς και τη συμμετοχή των επί μακρόν διαμενόντων στις τοπικές εκλογές.<br /><br />Δήλωσε επίσης ότι η κυβέρνηση θα αξιοποιήσει με τον πληρέστερο τρόπο τις δυνατότητες επιστροφής παράνομων αλλοδαπών και ότι θα εμπλακεί ενεργά στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα μετεγκατάστασης προσφύγων σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη.<br /><br />http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_05/11/2009_336089<br /><br /><br /><br />Σημαντική ήταν η δέσμευση του Ελληνα πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου για τη χορήγηση ελληνικής ιθαγένειας σε κάθε παιδί αλλοδαπών που θα γεννιέται στη χώρα μας, καθώς και στην υπάρχουσα δεύτερη γενιά μεταναστών. Από την πλευρά του ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μ. Χρυσοχοΐδης ανακοίνωσε τη χορήγηση πολλαπλής βίζας για το 2010 στους νόμιμους αλλοδαπούς, ώστε να ταξιδεύουν ελεύθερα στη χώρα προέλευσης<br /><br />http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_05/11/2009_336037<br /><br /><br />ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ<br />ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΠΑΝΥΓΥΡΙΖΟΥΝ...<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_GnLFMHpAsY&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/_GnLFMHpAsY&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/VeHqkAFzrfE&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/VeHqkAFzrfE&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br />ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΑ<br />ΞΥΠΝΑΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-2594466014580747310?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-78232562987438945242009-04-17T01:23:00.000-07:002009-04-17T01:24:50.243-07:00«Μπαράκ Ομπάμα» της Ινδίας <br />Μία 53χρονη από την κατώτερη κάστα διεκδικεί την πρωθυπουργία <br />ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:<br />Νατάσα Μπαστέα <br />ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 16 Απριλίου 2009<br /><br /><br />Δεν είναι λίγοι εκείνοι που την αποκαλούν «Μπαράκ Ομπάμα της Ινδίας». Η 53χρονη Μαγιαβάτι ανήκει στην κατώτερη κάστα της ινδικής κοινωνίας, τους παρίες, αλλά διεκδικεί την πρωθυπουργία της χώρας. Δεν αποκλείεται μάλιστα, καθώς οι εκλογές που αρχίζουν σήμερα προβλέπεται να έχουν αβέβαιο αποτέλεσμα, η Μαγιαβάτι να παίξει τον σημαντικότερο ρόλο στον σχηματισμό νέας κυβέρνησης στην Ινδία. Όσοι γεννιούνται στην κάστα των «ανέγγιχτων» είναι καταδικασμένοι να ζήσουν όλη τους τη ζωή στη φτώχεια και την ταπείνωση. Όμως η Μαγιαβάτι, που είναι ανύπαντρη και εξαιρετικά δημοφιλής στο βόρειο κρατίδιο Ουντάρ Πραντές, το πιο πολυπληθές της Ινδίας, διεκδικεί με αξιώσεις την ανάληψη της πρωθυπουργίας. «Εάν εκλεγώ, θα δώσω ίσα δικαιώματα σε όλους. Θα υλοποιήσω το όνειρο του Μαχάτμα Γκάντι», λέει στις προεκλογικές της εμφανίσεις, όπου συγκεντρώνονται δεκάδες χιλιάδες οπαδοί της. Η Μαγιαβάτι, που είναι γνωστή μόνο με αυτό το όνομα, θριάμβευσε στις τοπικές εκλογές στο Ουντάρ Πραντές το 2007 και έτσι τώρα το κόμμα της Μπαχουγιάν Σαμάι κατεβάζει υποψηφίους σε όλη τη χώρα για πρώτη φορά. Εάν το κόμμα αυτό κερδίσει περισσότερες από 50 έδρες, κάτι που είναι πολύ πιθανό, και τα δύο μεγάλα κόμματα- το Κογκρέσο και το ινδουιστικό Μπαρατίγια Τζανάτα - συγκεντρώσουν παρεμφερή ποσοστά, όπως αναμένεται, θα αναδειχθεί σε διαιτητή ζητώντας την πρωθυπουργία για τη Μαγιαβάτι ώστε να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνασπισμού. <br /><br />Η στρατηγική της Μαγιαβάτι είναι απλή αλλά αποτελεσματική. Υποστηρικτές της είναι οι 200 εκατομμύρια παρίες ή Νταλίτ, οι οποίοι αποτελούν το 17% του πληθυσμού και υποφέρουν καθημερινά από κοινωνικές διακρίσεις, παρ΄ ότι το νέο ινδικό Σύνταγμα έχει καταργήσει τις κάστες. Η Μαγιαβάτι, γεννημένη στο Νέο Δελχί, σπούδασε δασκάλα με δυσκολία και ο πατέρας της της ενέπνευσε από μικρή την αγάπη του για την πολιτική. Το 2007 ανακοίνωσε ότι η περιουσία της ξεπερνά τα 6 εκατομμύρια ευρώ, κυρίως από προσφορές οπαδών της. Οι αντίπαλοί της την κατηγορούν για αυταρχικότητα, για επίδειξη πλούτου, ενώ πολλές κατηγορίες για διαφθορά περιβάλλουν το σχέδιό της να χτίσει εμπορικό κέντρο δίπλα στο Ταζ Μαχάλ. <br /><br /><br />Ραούλ, ο διάδοχος των Γκάντι <br /><br /> Η ΔΥΝΑΣΤΕΙΑΓκάντι έχει πολλούς συνεχιστές της υποψήφιους και σε αυτές τις εκλογές, όμως τη μεγαλύτερη δημοσιότητα γνωρίζει ο 38χρονος Ραούλ Γκάντι, γιος, εγγονός και δισέγγονος πρωθυπουργών της Ινδίας. Οι ομιλίες του είναι ξύλινες, αλλά καθώς ο 76χρονος πρωθυπουργός Μανμοάν Σινγκ υπεβλήθη πρόσφατα σε εγχείρηση καρδιάς, πολλοί βλέπουν τον νεαρό Γκάντι ως τον πιθανότερο αντικαταστάτη του. Σε αυτές τις εκλογές θα κριθεί εάν ο Ραούλ, γιος της Σόνιας Γκάντι, προέδρου του Κόμματος του Κογκρέσου και του δολοφονηθέντος Ρατζίβ Γκάντι, που είχε διατελέσει πρωθυπουργός, έχει τα στοιχεία εκείνα που θα γοητεύσουν τους Ινδούς ψηφοφόρους - τα 2/3 των οποίων είναι κάτω των 35 ετών. Οι επικριτές του τονίζουν ιδιαίτερα την έλλειψη εμπειρίας του όσο και την περιορισμένη ικανότητά του να επικοινωνεί με τους απλούς Ινδούς. Όμως ο ίδιος επιλέγει να απευθύνεται κυρίως στους νέους, ζητώντας τη δημιουργία ενός συστήματος που θα κινητοποιήσει τη βάση του κόμματος. «Η Ινδία είναι χώρα των νέων. Και οι νέοι της Ινδίας χρειάζεται να πάρουν εξουσία», δήλωσε πρόσφατα. Δεν είναι λίγοι όμως εκείνοι που θεωρούν ότι χρειάζεται να «ψηθεί» ακόμα σε κάποιες υπουργικές θέσεις μέχρι να φθάσει στο πρωθυπουργικό γραφείο. Ο ίδιος δεν κρύβει ότι τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα το χαρτοφυλάκιο της Παιδείας, για την οποία έχει υποσχεθεί την προώθηση σημαντικών μεταρρυθμίσεων. <br /><br /><br />[ΓΝΩΜΗ] Ζητείται νέα γλώσσα ελπίδας <br />ΤΗΕ ΤΙΜΕS , ΤουJeremy Ρage <br /><br />Οι εκλογές στη μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου παραδοσιακά γίνονται με ταραχές και είναι δύσκολο να προβλεφθεί το αποτέλεσμα. Αυτές που αρχίζουν σήμερα και θα διαρκέσουν έναν μήνα, δεν αποτελούν εξαίρεση. Όμως αυτή η προεκλογική εκστρατεία γίνεται τόσο μακριά από οποιαδήποτε ιδεολογία, περιβάλλεται από τόση εγκληματικότητα και μυστικές διαπραγματεύσεις, ώστε ακόμα και οι πιο αισιόδοξοι έχουν απογοητευθεί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα προκύψει άλλη μια εύθραυστη κυβέρνηση συνασπισμού, ανίκανη να προωθήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στην Εκπαίδευση, τις υποδομές και το Σύστημα Υγείας. Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι δεν θα αντέξει πάνω από 2 χρόνια. <br /><br />Ούτε το Κόμμα του Κογκρέσου με ηγέτιδα τη Σόνια Γκάντι ούτε το ινδουιστικό προβλέπεται να κερδίσουν μεγάλη πλειοψηφία. Έτσι, η νέα κυβέρνηση θα σχηματισθεί από την ικανότητα του κάθε ενός από αυτά τα δύο κόμματα να χτίσει συνεργασίες με τα μικρότερα. Κάποιοι πολιτικοί παρατηρητές θεωρούν αυτήν την εξέλιξη φυσική για τη δημοκρατία σε μια χώρα με 1,2 δισ. κατοίκους, 22 επίσημες γλώσσες και 6 μεγάλες θρησκείες. Παρά το πολιτικό χάος, η Ινδία είχε ετήσια οικονομική ανάπτυξη σχεδόν 9% τα τελευταία 5 χρόνια, «δημιουργώντας» μια καταναλωτική τάξη 50 εκατομμυρίων ανθρώπων. Όμως ακόμα «φιλοξενεί» 880 εκατομμύρια ανθρώπους που ζουν με λιγότερα από 2 δολάρια την ημέρα. <br /><br />Η Ινδία απεγνωσμένα αναζητεί μια νέα γενιά πολιτικών. Όπως έγραψε στο βιβλίο του ο ιδρυτής του τεχνολογικού γίγαντα Ιnfosys, Ναντάν Νιλεκάνι, «στην πολιτική μας ζωή δεν έχουμε βρει ακόμα μια νέα γλώσσα ελπίδας». <br /><br /><br />http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4512526<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-7823256298743894524?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-73888766789802697882009-04-17T01:19:00.000-07:002009-04-17T01:20:41.173-07:00Ανακάλυψαν ταλέντο ετών 47<br /><br /><br />Όταν βγήκε στη σκηνή, όλοι έσπευσαν να τη χλευάσουν. Όταν άρχισε να άδει, έμειναν όλοι με ανοιχτό το στόμα… Ο λόγος για τη βρετανίδα Σούζαν Μπόιλ, νέα τραγουδίστρια ετών 47, η οποία εμφανίστηκε στο τάλεντ σόου της βρετανικής τηλεόρασης «Βρετανία έχεις ταλέντο» και κατάφερε να τραβήξει την προσοχή εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο.<br /><br />H Μπόιλ μίλησε για τη συντροφιά που απολαμβάνει με τη γάτα της. Η ίδια ανακοίνωσε στην εκπομπή πως είναι άνεργη και ότι δεν έχει κάνει ποτέ έρωτα – «δεν με έχουν φιλήσει ποτέ», εξομολογήθηκε με ειλικρίνεια. <br /><br />Όλα αυτά μέχρι να αρχίσει να τραγουδά. <br /><br />Όταν άνοιξε το στόμα της για να ερμηνεύσει το τραγούδι «I dreamed a dream» από το μιούζικαλ «Οι Άθλιοι», κριτές και κοινό άνοιξαν και το δικό τους στόμα από έκπληξη υποκλινόμενοι στο μεγάλο της ταλέντο. <br /><br />Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, οι θεατές σηκώθηκαν όρθιοι χειροκροτώντας ενθουσιωδώς για την ερμηνεία της. <br /><br />Το παράδειγμά τους ακολούθησαν εξίσου έκπληκτοι κι ενθουσιασμένοι οι -αρχικά σνομπ - τρεις κριτές της επιτροπής. <br /><br />«Χωρίς αμφιβολία αυτή ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη που έζησα στα τρία χρόνια της εκπομπής», της είπε ο παρουσιαστής της εκπομπής Πιρς Μόργκαν όταν τέλειωσε το τραγούδι της.<br /><br /><br />http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4512604<br /><br />ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΟΤΙΜΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-7388876678980269788?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-14744677611132849682009-04-17T01:10:00.000-07:002009-04-17T01:14:15.065-07:00Η αιμομιξία έριξε τη δυναστεία <br />Στο φως το μυστικό των Αψβούργων, μιας από τις πιο ισχυρές οικογένειες της Ευρώπης <br />TΗΕ ΙΝDΕΡΕΝDΕΝΤ , ΤουSteve Connor <br />ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 16 Απριλίου 2009<br /><br /><br /><br />Η δυναστεία των Αψβούργων ήταν κάποτε μία από τις πιο ισχυρές οικογένειες της Ευρώπης. Μέλη της ηγεμόνευσαν στην Αυστρία, την Ουγγαρία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και τη Γερμανία για πάνω από χίλια χρόνια. Το 1700 η δυναστεία κατέρρευσε στην Ισπανία. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι επιτέλους βρήκαν την εξήγηση. <br /><br />Η αλήθεια βρέθηκε στο γενεαλογικό δέντρο του Οίκου των Αψβούργων και στο γεγονός ότι ο τελευταίος Ισπανός βασιλιάς της δυναστείας, Κάρολος Β΄, ήταν βλαστός ενός γάμου που θα μπορούσε κάλλιστα να είχε γίνει ανάμεσα σε δύο αδέλφια ή έναν γονέα και το παιδί του. Φαίνεται ότι η συνήθεια των Αψβούργων να παντρεύονται μεταξύ τους για να διατηρήσουν «αγνή» τη δυναστεία τους είχε επιπτώσεις στις επόμενες γενιές. Και τις επιπτώσεις αυτές υπέστη ο τελευταίος κληρονόμος του ισπανικού θρόνου: ο Κάρολος Β΄ ήταν δύσμορφος, φιλάσθενος, στείρος και υπέφερε από κάποιο είδος πνευματικής αναπηρίας. <br /><br />Οι Ισπανοί αποκαλούσαν τον βασιλιά τους «ελ Ετσιθάδο» («ο Μαγεμένος») επειδή πίστευαν ότι η φυσική και πνευματική του αναπηρία ήταν αποτέλεσμα μαγγανείας. Όπως αποκαλύπτεται σήμερα από τη μελέτη του DΝΑ των απογόνων του, η αιμομιξία είχε παίξει τόσο μεγάλο ρόλο, ώστε ο Κάρολος υπέφερε από τουλάχιστον δύο γενετικές ανωμαλίες. Παρά τη δυσμορφία του και τα διανοητικά του προβλήματα, ο μονάρχης των Ισπανών παντρεύτηκε δύο φορές ελπίζοντας να αφήσει διάδοχο για τον θρόνο του. Τελικά, πέθανε άκληρος στα 39 του χρόνια. <br /><br />Οι επιστήμονες <br />Μελετώντας το γενεαλογικό δέντρο των Αψβούργων και περισσότερα από 3.000 μέλη της δυναστείας από 16 γενιές, οι επιστήμονες υπολόγισαν τον λεγόμενο «συντελεστή ενδογαμίας» του Κάρολου καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ήταν ίσος με αυτόν ενός παιδιού από αιμομικτική σχέση. Εξάλλου, ο καθηγητής Γκονθάλο Αλβάρεθ διαπίστωσε ότι οι Αψβούργοι είχαν πολύ μεγαλύτερο δείκτη παιδικής θνησιμότητας σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Επίσης, πολλά μέλη της δυναστείας είχαν είδος δυσμορφίας, η οποία εξηγούσε το διάσημο εκείνη την εποχή «χείλος των Αψβούργων». Στην πραγματικότητα, υπέφεραν από ένα είδος κληρονομικού προγναθισμού με την κάτω γνάθο να αναπτύσσεται ταχύτερα από την άνω. <br /><br />Ο Κάρολος Β΄ δεν είχε προικιστεί μόνο με μια ακραία εκδοχή του «χείλους των Αψβούργων». Η γλώσσα του ήταν τόσο μεγάλη σε σχέση με το στόμα του ώστε δυσκολευόταν να μιλήσει χωρίς να σαλιαρίζει. Το κεφάλι του ήταν υπερμέγεθες, υπέφερε από εντερικές διαταραχές και, σύμφωνα με την πρώτη του γυναίκα, πρόωρη εκσπερμάτιση. <br /><br /><br />«Έμοιαζε γέρος όταν ήταν 30 χρονών» <br /><br />«ΗΤΑΝανίκανος να μιλήσει πριν από τα τέσσερα χρόνια του και να περπατήσει πριν από τα οκτώ. Ήταν κοντός, αδύναμος και αδιάφορος για ό,τι τον περιέβαλλε» λέει ο καθηγητής Αλβάρεθ για τον τελευταίο των Αψβούργων στην Ισπανία. «Έμοιαζε γέρος όταν ήταν 30 χρονών και πρηζόταν στα πόδια, την κοιλιά και το πρόσωπο. Τον τελευταίο χρόνο της ζωής του στεκόταν με δυσκολία στα πόδια του και εμφάνιζε επεισόδια παράκρουσης και σύγχυσης». Το σύνθημα των Αψβούργων- «Άσε τους άλλους να πολεμούν. Εσύ, τυχερή Αυστρία, νυμφεύσου!»- φαίνεται αφορούσε μόνο τα μέλη της δυναστείας. Ο πατέρας του Κάρολου, Φίλιππος Δ΄, ήταν θείος της μητέρας του, Μαριάννας της Αυστρίας. Ο προπάππος του, Φίλιππος Β΄, ήταν θείος της προγιαγιάς του, Άννας της Αυστρίας. Και η γιαγιά του, Μαρία Άννα της Αυστρίας, ήταν συγχρόνως θεία του. <br /><br />Ενδογαμία <br />Πολλοί γάμοι των Αψβούργων έγιναν ανάμεσα σε πρώτα και τρίτα ξαδέρφια, όπως ανάμεσα σε θείους και ανιψιές. Αυτό σημαίνει ότι ο βαθμός γενετικής διασταύρωσης ενισχυόταν από γενιά σε γενιά. Ο ιδρυτής της ισπανικής δυναστείας, Φίλιππος Α΄, είχε «συντελεστή ενδογαμίας» 0,0025, πράγμα που σήμαινε ότι μόνο το 2,5% των γονιδίων του μπορούσαν να είναι ταυτόσημα λόγω κοινής καταγωγής. Στον Κάρολο Δ΄ το ποσοστό αυτό ήταν 2,5%- ταυτόσημα ήταν περισσότερα από το ένα στα τέσσερα γονίδια. Ο λόγος που τα υψηλά επίπεδα ενδογαμίας θεωρούνται ιδιαίτερα επίφοβα είναι ότι τα ταυτόσημα επικίνδυνα ελαττωματικά γονίδια, τα οποία είναι συνήθως υπολειπόμενα, ενώνονται σχηματίζοντας ένα γονίδιο το οποίο ευθύνεται για την εκδήλωση σωματικών και νοητικών δυσλειτουργιών. <br /><br /><br />http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4512527<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-1474467761113284968?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-31186400174562274282009-04-17T01:08:00.000-07:002009-04-17T01:10:44.327-07:00Πρωτάκια στα πρόθυρα νευρικής κρίσης <br />Έρευνα: ολοένα και περισσότερα παιδιά Δημοτικού υποφέρουν από στρες <br />LΕ ΜOΝDΕ , ΤηςΜartine Laronche <br />ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 16 Απριλίου 2009<br /><br /><br /><br />Κάποτε, άγχος είχαν μόνον οι μαθητές στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου. Στις μέρες μας, αγχωμένοι εμφανίζονται συχνά ακόμα και μαθητές Δημοτικού. Η ανησυχία των γονέων για το μέλλον μετατρέπεται σε πίεση για καλούς βαθμούς και αυτή με τη σειρά της απειλεί να διαμορφώσει μια νέα γενιά στρεσαρισμένη από τα γεννοφάσκια της. <br /><br />«Oι γονείς είναι όλο και περισσότερο ανήσυχοι», διαπιστώνει ο Ζοέλ Πεχό, δάσκαλος της Β΄ Δημοτικού, «καθώς αντιλαμβάνονται ότι, για πρώτη φορά, τα παιδιά τους δεν θα έχουν απαραιτήτως καλύτερο επάγγελμα από τους ίδιους»- ενδεχομένως μάλιστα να έχουν και χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο. «Δυστυχώς, αυτή η ανησυχία για το μέλλον μεταβιβάζεται από τους ενηλίκους στα παιδιά», λέει ο ψυχίατρος Πατρίς Ιέρ. «Οι γονείς φοβούνται την ανεργία και ο φόβος αυτός μετατρέπεται, στα παιδιά, σε φόβο της αποτυχίας και των κακών βαθμών». <br /><br />Πρόσφατη έρευνα της γαλλικής Ένωσης Γονέων Μαθητών της Ελεύθερης Εκπαίδευσης αποκάλυψε πως το 31% των ενηλίκων έχουν την αίσθηση πως τα παιδιά τους αγχώνονται στο σχολείο· την ίδια ώρα, σε ποσοστό 52% ομολογούν πως νιώθουν άγχος για τις σχολικές επιδόσεις των παιδιών τους. Φαινόμενο αποκλειστικό στη Γαλλία; Θα μπορούσαμε να στοιχηματίσουμε πως όχι. «Τα παιδιά νιώθουν στρες από όλο και μικρότερη ηλικία», επιβεβαιώνει η παιδοψυχίατρος Ζιζέλ Ζορζ. Πόνοι στην κοιλιά, ευερεθιστότητα, διαταραχές στον ύπνο, τελειομανία, ανάγκη να έχουν τον έλεγχο σε όλα, επαναλαμβανόμενες μικρο-ασθένειες: τα συμπτώματα είναι πολλά αλλά διακριτά. Πριν από μία δεκαετία, οι περισσότεροι «ασθενείς» της Ζορζ ήταν έφηβοι 17-20 ετών, τα τελευταία χρόνια ωστόσο περνούν όλο και πιο συχνά το κατώφλι της παιδιά 13, 12, 11 ετών, μερικές φορές παιδιά ακόμα μικρότερα- όπως εκείνος ο μικρός που έσχιζε το τετράδιό του κάθε φορά που έκανε μια μουτζούρα και δήλωνε πως «στο σχολείο πρέπει να δουλεύουμε σκληρά, ειδάλλως δεν θα βρούμε καλή δουλειά». Φταίνε όμως μόνον οι γονείς; Όχι βέβαια, λένε οι ειδικοί, φταίει και το σχολικό σύστημα και οι καθηγητές, που συχνά προβαίνουν σε αρνητικές κρίσεις. <br /><br />Η ψυχοπαιδαγωγός Μπριζίτ Προτ καταγγέλλει την «τυραννία του βαθμού» και οραματίζεται ένα σύστημα όπου η αξιολόγηση θα γίνεται με βάση τις δυνατότητες, χωρίς να αποκλείει, χωρίς να στιγματίζει. Αναπόφευκτα όμως το βάρος της προστασίας των παιδιών από την υπερβολική πίεση και το άγχος πέφτει στους γονείς. <br /><br /><br />Κούραση, πίεση, πλήξη και άγχος <br /><br /> ΣΥΜΦΩΝΑμε έρευνα που διεξήγαγε πέρυσι το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, τα κύρια συναισθήματα που αναπτύσσουν οι Έλληνες μαθητές όταν βρίσκονται στο σχολείο τους είναι κούραση, πίεση, πλήξη και άγχος. Το κυρίαρχο συναίσθημα των μαθητών στο σχολείο, σε ποσοστό 68%, είναι η κούραση· ακολουθεί η πίεση (58%), η πλήξη (53%), το άγχος (52%), η απογοήτευση (32%), η απαισιοδοξία (27%) και η οργή (23%). Χαρά και αισιοδοξία νιώθει μόνο ένα 22%, αίσθηση δημιουργικότητας ποσοστό 18%, ασφάλεια 17%, αίσθηση συλλογικότητας το 16% και ηρεμία (ή μοναξιά) το 15%. <br /><br /><br />Συμβουλές προς τους γονείς <br /><br />«ΠΡΕΠΕΙνα μάθετε να “ρυθμίζετε” πόση πίεση ασκείτε στα παιδιά σας όσον αφορά τις σχολικές επιδόσεις τους», προειδοποιεί ο Γάλλος ψυχίατρος Πατρίς Ιέρ. Και να πάψετε να θεωρείτε τους βαθμούς του παιδιού σας κριτήριο της επιτυχίας ή αποτυχίας σας ως γονέα. <br /><br />«Ειδάλλως τα παιδιά σας κινδυνεύουν να ζουν μέσα στον φόβο μήπως χάσουν την αγάπη σας αν σας απογοητεύσουν». <br /><br />«ΕΠ΄ ΟΥΔΕΝΙπρέπει να συγχέετε, την προσωπικότητα του παιδιού σας με τις σχολικές επιδόσεις του», υποστηρίζει η ψυχοπαιδαγωγός Μπριζίτ Προτ. «Είναι καλύτερα να πείτε “οι βαθμοί σου με κάνουν να ανησυχώ”, παρά “με κάνεις να ανησυχώ”. Μην εγκλωβίζετε τα παιδιά σε εικόνες του τύπου “αδύναμος στα Μαθηματικά” ή “άχρηστος στην ορθογραφία”· αποφύγετε να τα συγκρίνετε με αδέλφια τους ή με φίλους τους». <br /><br />ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ πως, όπως και εσείς οι γονείς ονειρεύεστε να κάνετε ένα διάλειμμα από όλα επιστρέφοντας σπίτι σας έπειτα από μια μέρα στη δουλειά, έτσι και τα παιδιά σας έχουν δικαίωμα να ξεχνούν, πού και πού, τη «δουλειά» τους στο σχολείο. <br /><br /><br />http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4512528<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-3118640017456227428?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-9805590293722191322009-03-29T08:27:00.000-07:002009-03-29T08:32:40.202-07:00ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΧΑΑΡΕΤΖ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΛΛΑΔΑ ΙΣΡΑΗΛ.<br /><br />ΠΟΛΕΜΗΣΤΕ ΟΠΣ ΣΤΗΝ ΓΑΖΑ.ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΜΑΚΑΒΑΙΩΝ.<br /><br /><br /><br />Fight like in Gaza <br /><br /><br /><br /> <br /> <br />By Yossi Sarid <br /> <br />Tags: Israel News <br /><br />In another moment, this column will break through the censor's barrier and reveal a military secret: Israel is going to war, and zero hour is 9 P.M. tomorrow. And if Al Jazeera and the BBC want to rely on this information and broadcast it to the whole world, I am prepared to accept the consequences of having violated national security. <br /><br />On Wednesday, a military affairs correspondent for the daily Yedioth Ahronoth - yes, he, not a sports reporter - published an exclusive item on the news pages: The commander of the Givati Brigade will be giving pep talks to Israel's national soccer team before the game against Greece. In recent weeks, coaches have been looking for a senior commander who fought in the Gaza Strip. In the wake of recommendations they received from the Israel Defense Forces, national team coach Dror Kashtan and his assistant, Moshe Sinai, contacted Col. Ilan Malka. <br /><br />"Malka intends to speak with the players about the significance of the crucial game and about how the eyes of the nation of Israel are upon them," the reporter said, citing what Malka had told him. "He will demand of the players that they correct the mistakes of the past, just as he demanded of his soldiers that they correct the shortcomings of the Second Lebanon War - because just like in the battles in Gaza, they will not get a second chance. Fight like lions. You are representing something far greater than just a soccer match." <br /> <br />It should be noted," the reporter then added on his own behalf, "that Malka sees a similarity between the role of a combat officer and the role of a team coach when it comes to preparations for a game or a battle." <br /><br />This, in a nutshell, was the briefing by the colonel-golem who sees a soccer match as war and war as a soccer match. In both of these tests, "the eyes of the nation of Israel are upon them," and so forth. <br /><br />And why should the coaches - two Olympic Village idiots - content themselves with pep talks from the acclaimed commander? Why not get help from the chief military rabbi, who has a reputation as a serious force multiplier? He will equate the match to the war between the Maccabees and the Greeks, giving it a religious, faith-based dimension and historic depth, and thereby transform it into a divinely ordained war, a jihad. The rabbi will explain to the players, just as he explained to the fighters, that anyone who is compassionate toward the cruel will end up being cruel to the compassionate. And then the team will burst into the stadium, strengthened and reinforced, and make mincemeat of the bitter enemy, as though they were cursed Arabs. At long last, they will have an opportunity to put their physical fitness to use and join an elite unit. <br /><br />The IDF and the coaches have taken a calculated risk here: They no doubt thought in advance about the destructive results of a loss (heaven forbid) in this important battle: Israel's deterrence would once again be crushed, and in order to rehabilitate it, there would be no alternative but to wage another, even bigger war - perhaps against England or Spain. <br /><br />And it is already possible to wait with bated breath for the tearful and revealing confessions of our player-warriors immediately after the game: how we wrote derisive slogans on the walls of the gentiles' dressing rooms and how we broke their bones with an iron foot and cast lead. And even if we lose this battle, we will win the war: Those wicked Greeks will not forget us - neither us nor the God of vengeance who saves us. Maybe they will score more goals, but we will derive more satisfaction from being the most moral soccer team in the world. <br /><br />Now it is official: The country has gone crazy. <br /><br /><br /><br />http://www.haaretz.com/hasen/spages/1074326.html<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-980559029372219132?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-68014181503347145302009-03-24T12:07:00.000-07:002009-03-24T12:13:03.043-07:00Παγκόσμια Ημέρα Νερού <br /> <strong>Η έλλειψή του θα αναχθεί σε μείζον γεωπολιτικό θέμα, καθώς το 2050, ο παγκόσμιος πληθυσμός θα έχει ξεπεράσει τα 9 δισεκατομμύρια, ενώ η ζήτηση για νερό θα αυξηθεί κατά 64 δισ. κυβικά μέτρα. </strong> <br />«Το νερό είναι ο πολυτιμότερος φυσικός μας πόρος. Σήμερα, η συνεργασία για τη συνετή του χρήση είναι περισσότερο απαραίτητη από ποτέ», αναφέρει σε μήνυμά του με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Νερού ο γ.γ. του ΟΗΕ, Μπαν Γκι-Μουν.<br /><br />Σημειώνει ότι «ενώ ο παγκόσμιος πληθυσμός καταναλώνει περισσότερο πόσιμο νερό, η κλιματική αλλαγή έχει ως συνέπεια τη μείωση του νερού σε πολλές περιοχές του κόσμου. Οι πάγοι λιώνουν, η πρόβλεψη των βροχοπτώσεων γίνεται δυσκολότερη, ενώ φαινόμενα όπως οι πλημμύρες και οι ξηρασίες γίνονται ολοένα και πιο ακραία. Η προσεκτική διαχείριση των υδάτινων πόρων και η εξισορρόπηση των διάφορων αναγκών για νερό είναι ζητήματα ζωτικής σημασίας».<br /><br />Ο γ.γ. του ΟΗΕ στο μήνυμά του επισημαίνει επίσης τα εξής: «Μεγάλο μέρος των υπόγειων ή υπέργειων υδάτων του πλανήτη είναι κοινό. Το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε μια από τις 263 υδάτινες λεκάνες που είναι μοιρασμένες ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες χώρες. Η ανησυχία για την πιθανότητα βίαιων συγκρούσεων είναι μέρος των συζητήσεων σχετικά με την κατανομή των περιορισμένων υδάτινων πόρων. Ωστόσο, ενώ οι πιθανότητες να λειτουργήσει το νερό ως καταλύτης συγκρούσεων μεταξύ κρατών και κοινοτήτων είναι υπαρκτές, το παρελθόν δείχνει ότι στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Η συνεργασία, όχι η σύγκρουση αποτελεί την πιο συνηθισμένη απάντηση στις ανταγωνιστικές απαιτήσεις που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι.<br /><br />Με θέμα «Κοινά Αποθέματα Νερού - Κοινές Ευκαιρίες», ο εορτασμός της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Νερού εστιάζει στο πώς οι διασυνοριακοί υδάτινοι πόροι μπορούν να λειτουργήσουν ως μια ενωτική δύναμη. Σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχουν τουλάχιστον 300 διεθνείς συμφωνίες για το νερό, συχνά μεταξύ αντιτιθέμενων πλευρών. Οι συμφωνίες αυτές δείχνουν το πώς οι κοινοί υδάτινοι πόροι μπορούν να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη και να προωθήσουν την ειρήνη μεταξύ των κρατών. Η πολιτική βούληση, ένα ευέλικτο πλαίσιο πολιτικής, τα ισχυρά θεσμικά όργανα και μια συνολική προσέγγιση, θα μας βοηθήσουν να οικοδομήσουμε σε αυτά τα θεμέλια για το καλό όλων.<br /><br />Τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Νερού καλώ τις κυβερνήσεις, την κοινωνία των πολιτών, τον ιδιωτικό τομέα και όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να αναγνωρίσουν ότι το συλλογικό μας μέλλον εξαρτάται από το πώς θα διαχειριστούμε τους πολύτιμους και πεπερασμένους υδάτινους πόρους», καταλήγει στην ανακοίνωσή του ο κ. Κι-Μουν.<br /><br />Στοιχεία της UNESCO για την έλλειψη νερού<br /><br /><strong>Εξάλλου, τα στοιχεία της UNESCO για την έλλειψη του πολύτιμου αγαθού είναι απογοητευτικά. Έτσι σύμφωνα με αυτά προβλέπεται ότι η έλλειψή του θα αναχθεί σε μείζον γεωπολιτικό θέμα, καθώς το 2050, ο παγκόσμιος πληθυσμός θα έχει ξεπεράσει τα 9 δισεκατομμύρια, ενώ η ζήτηση για νερό θα αυξηθεί κατά 64 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως. Παράλληλα το 2030, περισσότεροι από 5 δισ. άνθρωποι δεν θα έχουν πρόσβαση σε αξιόπιστο σύστημα καθαρισμού του νερού.</strong><br /><br /><br />Σήμερα η UNESCO υποστηρίζει ότι στις αναπτυσσόμενες χώρες το 80% των ασθενειών συνδέονται με το νερό, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 3 εκατομμύρια άνθρωποι να χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο εξαιτίας της κακής ποιότητας πόσιμου νερού που καταναλώνουν.<br /><br />Ημερίδα για το νερό<br /><br />Στο νερό και το μείζον πρόβλημα της ορθής του διαχείρισης θα είναι αφιερωμένη η ημερίδα που διοργανώνουν από κοινού την Κυριακή 22 Μαρτίου - Παγκόσμια Ημέρα Νερού- η Νομαρχία Αθηνών, η ΚΕΔΚΕ και το Πανελλήνιο Οικολογικό Κίνημα. Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Ιλισός, και η είσοδο θα είναι ελεύθερη.<br /><br />Συνέδριο της ΕΥΔΑΠ<br /><br />Ο υφ. ΠΕΧΩΔΕ κ. Θεμιστοκλής Ξανθόπουλος μίλησε σε συνέδριο που οργάνωσε η ΕΥΔΑΠ για το πρόβλημα λειψυδρίας που μπορεί να αντιμετωπίσει μελλοντικά η χώρα μας. Όπως είπε «οφείλει η Ελλάδα πριν επέλθει η μείωση των απορροών να αυξήσει τα αποθέματά της. Αυτή τη στιγμή πάνω από το 60% των χειμερινών απορροών καταλήγει στη θάλασσα. Πρέπει να δημιουργήσουμε έργα συγκράτησης νερών για να έχουμε αποθέματα».<br /><br />Στις επιτυχημένες προσπάθειες της ΕΥΔΑΠ για μείωση των ποσοτήτων νερού που χάνονται από τις καταβόθρες της Υλίκης αναφέρθηκε ο πρόεδρος της ΕΥΔΑΠ κ. Κων/νος Κωστούλας. Περιέγραψε με ποιο τρόπο περιορίσθηκαν οι διαρροές της Υλίκης με διοχέτευση του νερού κατά τους χειμερινούς μήνες στα διυλιστήρια. Μίλησε για τη μείωση των διαρροών στο δίκτυο σωληνώσεων μεταφοράς νερού και το πρόγραμμα διαχείρισης των πιέσεων του δικτύου (με εμφανείς και υπόγειες διαρροές).<br /><br />Ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης καθηγητής κ. Ιωάννης Ζιώμας μίλησε για τον τρόπο που οι μεταβολές της θερμοκρασίας επηρεάζουν τον κύκλο του νερού. Όπως είπε, 40 χρόνια ανθρώπινης παρέμβασης χρειάσθηκαν για να καταστραφεί το όζον που δημιούργησε η φύση σε δυο εκατομμύρια χρόνια. Η καταστροφή αυτή έχει ως αποτέλεσμα σοβαρή μείωση των βροχοπτώσεων τα ερχόμενα χρόνια στην Ελλάδα.<br /><br />Ακόμη κι αν σταματούσαν σήμερα οι εκπομπές αερίων, το φαινόμενο της υπερθέρμανσης δεν μπορεί πλέον να σταματήσει. Συνέπειά του είναι η αύξηση της θερμοκρασίας κατά 0,2 έως 0,5 βαθμούς Κελσίου κάθε δεκαετία. Η Ελλάδα βρίσκεται εντός των ορίων που έχει θέσει η Συνθήκη του Κιότο για την εκπομπές αερίων. Το 2007 οι εκπομπές της αυξήθηκαν κατά 22,42%. Η παραγωγή ενέργειας είναι υπεύθυνη για το 82% των εκπομπών στη χώρα μας.<br /><br />www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ <br /><br /><br />http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_22/03/2009_272109<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-6801418150334714530?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-39274223690643875272009-03-09T12:02:00.000-07:002009-03-09T12:11:14.579-07:0008/03/2009<br /><strong>ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙ... ΜΕ ΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ<br />ΣΑΤΑΝΙΚΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!<br />Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΤΣΑΝΕΒΑ</strong><br /><br /><br />(ΚΑΤΣΑΝΕΒΑΣ?ΚΑΤΙ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΑΥΤΟ.Α ΝΑΙ ΜΩΡΕ Ο ΓΑΜΠΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΠΡΩΗΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ)<br /><br /><br /> <strong>Υλοποιείται το δόγμα του Οζάλ: «Δεν χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο με τους Έλληνες, αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια από ʼδώ μεριά και να τελειώνουμε μʼ αυτούς»!<br /> </strong> <br /> <br /><br /><br /> <br /><br />Τα τελευταία τρία χρόνια εισέρχονται με αυξανόμενο ρυθμό από τα παράλια και τα σύνορά μας με την Τουρκία περίπου 350.000 μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες τον χρόνο, προερχόμενοι από την Αφρική και την Ασία. <br /><br /><strong>Σε είκοσι χρόνια θα ανέρχονται σε 7 εκατ. άτομα</strong>. <br /><br /><br /><br /><strong>Κι αν προστεθούν οι εδώ κατοικούντες και οι μουσουλμάνοι της δυτικής Θράκης, σε συνδυασμό με το νεαρό της ηλικίας και την υψηλή τους γεννητικότητα, θα έχουν ισοσκελίσει, αν δεν ξεπεράσουν, τα 9 εκατ. του υπογεννητικού και γηράσκοντος ελληνογενούς πληθυσμού. Αλλά και σε 8-10 χρόνια θα έχουν ξεπεράσει τα 4 εκατ. άτομα, αποκτώντας τόσο μεγάλη πολιτική ισχύ, που θα είναι αδύνατο να αποτραπεί η συνέχιση και διεύρυνση της εισβολής.</strong><br /><br /><br /><strong> Ούτε μπορεί να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι από τους κουκουλοφόρους που συνελήφθηκαν στις πρόσφατες ταραχές η πλειονότητα ήταν μετανάστες</strong>. Και αυτά σημειώνονται με όλο τον οφειλόμενο σεβασμό στη μουσουλμανική θρησκεία και τις παραδοσιακές σχέσεις φιλίας των Ελλήνων με τον αραβικό κόσμο. <br /><br />Σε αντίθεση με τους μέχρι σήμερα μετανάστες από τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, που έχουν αρχίσει να ενσωματώνονται ομαλά στην ελληνική κοινωνία, οι νεόφερτοι πολυπληθείς μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες, λόγω της ισχυρής πολιτισμικής και θρησκευτικής τους ιδιαιτερότητας, δεν είναι ενσωματώσιμοι σε διαφορετικές κοινωνίες, όπως είναι γνωστό από πολλά παρόμοια φαινόμενα (Βοσνία, Μαυροβούνιο, Λίβανος κ.λπ.). Η τεράστια αριθμητική παρουσία τους θα οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες, εκρηκτικές καταστάσεις. <strong>Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των μουσουλμάνων γαλλόφωνων, γάλλων υπηκόων της Αλγερίας, που πριν από πολλές γενιές μετανάστευσαν στη μητροπολιτική Γαλλία και ουδέποτε ενσωματώθηκαν στην εκεί κοινωνία. Η Γαλλία είναι μια χώρα με 65 εκατ. ομοιογενείς κατοίκους, που μπορούν εύκολα να υπερκεράσουν μικρότερες πληθυσμιακές ομάδες. Το ίδιο ισχύει με την Ιταλία των 60 εκατ. και τις άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες. Μικρότερα πληθυσμιακά κράτη έχουν λάβει δρακόντεια μέτρα αποτροπής του φαινομένου, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις όπου εκκολάπτεται το αποτρόπαιο «αυγό του φιδιού». </strong><br /><br /><strong>Τουρκικό σχέδιο πληθυσμιακής αλλοίωσης και <br />πολυπολιτισμική κοινωνία</strong><br /><br />Οι δουλέμποροι διακινητές έχουν έδρα τους την Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη και κυκλοφορούν ελεύθεροι και ασύδοτοι. Λειτουργούν υπό την αιγίδα του επίσημου ή του βαθέος τουρκικού κράτους και έχουν γνωστή διεύθυνση και τηλέφωνα για τον κάθε ενδιαφερόμενο! Στην Κωνσταντινούπολη πολλοί λαθρομετανάστες συγκεντρώνονται στις περιοχές Κουμ Καπί και Γελσικόι και ένα από τα «ξενοδοχεία» όπου μένουν ονομάζεται Μερβέ. Στη Σμύρνη συγκεντρώνονται κυρίως στην περιοχή Μπασμάν, κοντά στον ζωολογικό κήπο, και εγκαθίστανται προσωρινά μεταξύ άλλων και στα «ξενοδοχεία» Χοριγιάτ και Όνκα. <br /><br />Με τους εδώ συνεργάτες τους οι δουλέμποροι μεταφέρουν το «εμπόρευμα» μέσα από τα θαλάσσια και εδαφικά μας σύνορα, χρησιμοποιώντας ακόμα και κρατικά πλοιάρια. Τους προωθούν επίσης με ταχύπλοα, ιστιοπλοϊκά ή φορτηγίδες, αποβιβάζοντάς τους στη μητροπολιτική χώρα, σε νησιά του Αιγαίου, στην Εύβοια, στο Λαύριο, στον Πόρο, μέχρι και στα λιμανάκια της Βάρκιζας! Επίσης τους μεταφέρουν και αεροπορικώς από χώρες της Ασίας και της Αφρικής, με πλαστά έγγραφα. Πρόκειται για εφαρμογή στην πράξη του δόγματος Οζάλ, ότι «δεν χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο με τους Έλληνες, αφού αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια από εδώ μεριά και να τελειώνουμε μ' αυτούς». Το βαθύ τουρκικό κράτος έχει άλλωστε ιστορική ειδίκευση σε κάθε τύπου εθνοκαθάρσεις. <br /><br /><strong>Και εδώ πρόκειται για μια απλοϊκή, σατανική και αποτελεσματική σύγχρονη πρακτική. Βέβαια η Τουρκία έχει υπογράψει τη διεθνή σύμβαση όπου υποχρεούται να δέχεται τους λαθρομετανάστες που προωθούνται από το έδαφός της, την οποία βέβαια τη γράφει στα «παλαιά της υποδήματα». </strong>Ενώ η Ελλάδα τηρεί καθ' υπερβολήν τον κανονισμό του Δουβλίνου ΙΙ, που έχει υπογράψει το 2003, σύμφωνα με τον οποίο η υποχρέωση για τη διαχείριση των λαθρομεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανήκει στην πρώτη χώρα εισαγωγής τους. Έτσι, σχεδόν οπουδήποτε στην Ευρώπη συλληφθεί ένας λαθρομετανάστης, προωθείται στην Ελλάδα, η οποία έχει μεταβληθεί σε «τοξικό υποδοχέα» του προβλήματος από τους «κουτόφραγκους».<br /><br /><strong>Η πολυπολιτισμική ή διαπολιτισμική κοινωνία στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης λειτουργεί ομαλά σε μεγάλες χώρες όπως η ΗΠΑ, όπου έχει διαφυλαχθεί η υπεροχή των Αγγλοσαξόνων με το σύστημα της εθνολογικής ποσόστωσης της εισροής μεταναστών. </strong><br /><br />Στην περιφέρεια της Γης, παρόμοιες πρακτικές μπορεί να οδηγήσουν στην εξαφάνιση των εθνών-κρατών, όπως έχει συμβεί με πολλά ιστορικά προηγούμενα. Αν δεν προβληματιστούμε σχετικά, τότε υιοθετούμε τη μελλοντική διάλυση της εθνολογικής και κοινωνικής μας συνοχής. <strong>Η «μικρή πλην έντιμος Ελλάς» φυσικά δεν είναι σε θέση να περιθάλψει το 1 δισ. των λιμοκτονούντων παγκοσμίως, των αποβλήτων του παγκόσμιου καπιταλισμού που επιζητούν δικαίως μια θέση στη ζωή.</strong><br /><br /><br />Η παγκόσμια φτώχεια δεν λύνεται με τη φιλανθρωπία Οι δουλέμποροι διακινητές των λαθρομεταναστών εισπράττουν 3.000-6.000 δολάρια το κεφάλι για τη διακίνηση του «εμπορεύματος», οι ιδιοκτήτες των βρωμερών πολυκατοικιών στα γκέτο της Αθήνας ενθυλακώνουν φοροδιαφεύγοντας 3-7 ευρώ την ημέρα ανά άτομο, που αναλογούν σε 20-60.000 ευρώ τον μήνα, kai οι έμποροι ναρκωτικών και πορνείας τούς εντάσσουν στο εγκληματικό τους κύκλωμα στο κέντρο της χώρας, που έχει μεταβληθεί σε γκέτο του εγκλήματος και της ντροπής. <strong>Και οι «ιθαγενείς» που διαμαρτύρονται χαρακτηρίζονται ρατσιστές! </strong><br /> <br />Ορισμένοι προοδευτικοί και αριστεροί πολιτικοί και ακτιβιστές προσεγγίζουν το πρόβλημα με ανιδιοτέλεια μεν, αλλά μόνο από την ανθρωπιστική του σκοπιά. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι για όλα φταίει ο ιμπεριαλισμός, παραβλέποντας ότι το μεγαλύτερο θύμα, σκόπιμα ή μη, είναι η χώρα μας. Αλλά κάθε άλλο παρά αποτελεί αριστερή αντίληψη η άποψη ότι το πρόβλημα της παγκόσμιας φτώχειας μπορεί να λυθεί μεμονωμένα, με φιλανθρωπικού τύπου ενέργειες και μάλιστα από μια κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη όπως η Ελλάδα. <br /><br /><br />Μέτρα πολιτικής<br /><br />Η χώρα μας, ναι, οφείλει να δείξει τον πρέποντα σεβασμό στους νόμιμους οικονομικούς μετανάστες, να τους εντάξει στον κοινωνικό της ιστό, και σε όσους δεν έχουν υποπέσει σε εγκληματικές πράξεις, σταδιακά να τους παραχωρήσει την ελληνική ιθαγένεια, όπως και σε αυτούς που γεννιούνται στην Ελλάδα από νόμιμους μετανάστες. Να δεχθεί έναν ορισμένο αριθμό πολιτικών προσφύγων, ακόμα και σε βαθμό μεγαλύτερο απ' αυτόν που αναλογεί στον πληθυσμό της. Να επιτρέψει τη δημιουργία μουσουλμανικού τεμένους και νεκροταφείου στην Αθήνα και να βάλει φρένο στις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και στην εκμετάλλευση των νόμιμων μεταναστών από διάφορα κυκλώματα. Παράλληλα, η ελληνική πολιτεία οφείλει να λάβει αποτελεσματικά μέτρα για τον έλεγχο της ανεξέλεγκτης μαζικής εισβολής και της απειλούμενης πληθυσμιακής αλλοίωσης της χώρας. Να θωρακίσει τα σύνορα με τη βοήθεια της Frontex, της Interpol, των τουρκικών, των ιταλικών, των γαλλικών αρχών και αυτών των ΗΠΑ. Να ενισχύσει τη Διεύθυνση της Αστυνομίας Αλλοδαπών, να εξοντώσει αμείλικτα τα εδώ κυκλώματα των δουλεμπόρων και των συνεργατών τους. <br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να επιβάλει στην Τουρκία τη διακοπή της πρακτικής που ακολουθεί στο θέμα αυτό με πολλούς τρόπους, πέραν της απειλής για αναστολή των ενταξιακών διαδικασιών και άλλων κυρώσεων. <br /><br />Εξάλλου, πρέπει να αναθεωρηθεί ο κανονισμός του Δουβλίνου ΙΙ, όπου έχει συμφωνηθεί ότι η πρώτη χώρα εισόδου των λαθρομεταναστών στην ΕΕ είναι υπεύθυνη για τη διαχείρισή τους. Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ επιπλέον είναι σε θέση να αντιληφθούν το αυτονόητο, ότι μια τέτοια κατάσταση θα αποτελέσει το ευρωπαϊκό εφαλτήριο για μεγάλης κλίμακας τρομοκρατικές επιθέσεις στον δυτικό κόσμο. Μεταξύ άλλων, αναγκαίον είναι να γίνει αυστηρότερη η νομοθεσία και οι πρακτικές της εφαρμογές για τους δουλεμπόρους, η απαγόρευση ενοικίασης πολυκατοικιών σε λαθρομετανάστες, η δημιουργία ενός «Οργανισμού για τους Μετανάστες», που θα αναλάβει τη συνολική διαχείριση και την προσωρινή μετεγκατάστασή τους σε αξιοπρεπείς χώρους, μακριά από το κέντρο της Αθήνας, και θα τους επαναπροωθήσει στις χώρες τους με ναυλωμένα αεροπλάνα ή άλλα πρόσφορα μέσα, σε συνδυασμό με την παροχή διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας<strong>. Ο νομάρχης Γιάννης Σγουρός, η Άννα Διαμαντοπούλου, ο Χρήστος Μαρκογιανάκης και άλλοι δημόσιοι λειτουργοί και βουλευτές έχουν ευαισθητοποιηθεί με το όλο ζήτημα. Αντίθετα, ο δήμαρχος της Αθήνας Νικήτας Κακλαμάνης και ορισμένοι δημόσιοι αξιωματούχοι έχουν ευθύνες για τη σημερινή κατάντια της Αθήνας, με την αδιαφορία τους για το όλο ζήτημα που απειλεί τον εθνικό ιστό της χώρας.</strong><br />Εάν δεν γίνει τώρα κάτι, σύντομα θα είναι πολύ αργά για να αναστραφεί η παράδοση της πρωτεύουσας και της χώρας στην ανομία, στο έγκλημα και σε βίαιες φυλετικές συγκρούσεις που θα υπονομεύσουν την όλη υπόσταση και κοινωνική της συνοχή. <strong>Γιατί σε 10-15 με 20 χρόνια το αργότερο, η Ελλάδα θα έχει «βοσνιοποιηθεί» και απλώς θα πάψει να υπάρχει. Και τότε λίγη σημασία θα έχει αν οι Τούρκοι θα σουλατσάρουν με τις φρεγάτες τους στο Σούνιο, αν θα έχουν καταλάβει το Αγαθονήσι, το Φαρμακονήσι και ποιος ξέρει τι άλλο, αν η FYROM θα λέγεται Μακεδονία και αν θα υπάρχει ακόμα ο Ελληνισμός στην Κύπρο. </strong><br /><br />http://www.paron.gr/v3/new.php?id=38837&colid=37&catid=33&dt=2009-03-08%200:0:0<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-3927422369064387527?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-22137065870668503632009-03-08T05:27:00.000-07:002009-03-08T05:44:41.606-07:00Μάθημα Ιστορίας από έναν «Ελληνα» εκτός συνόρων <br />Ο φιλέλληνας καθηγητής του Μπέρκλεϊ ρωτά τι θα σήμαινε εάν ένα νησί κοντά στις νοτιοδυτικές ακτές των ΗΠΑ άρχιζε να αυτοαποκαλείται Φλόριντα... «E» 7/3 <br /><br /> <br />«Σε όποια εθνικότητα και αν ανήκουμε, ξέρουμε ότι οι αληθινές μας ρίζες βρίσκονται στην Αρχαία Ελλάδα». <br /><br />Με τα λόγια αυτά, ο φιλέλληνας Στέφεν Μίλερ, επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια, ο οποίος ασχολείται με την Ελληνική Ιστορία από το 1970, απαντά στο προκλητικό δημοσίευμα του αμερικανικού περιοδικού «Αρχαιολογία» με τίτλο «Γράμμα από τη Μακεδονία», σύμφωνα με το οποίο τα Σκόπια αποκαλούνται Μακεδονία που δημοσιεύτηκε στο τεύχος Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου.<br /><br />Με μια εκτενή επιστολή-απάντηση προς τον εκδότη του περιοδικού, την οποία έστειλε επίσης στη Χίλαρι Κλίντον και την Ντόρα Μπακογιάννη, ο Αμερικανός καθηγητής με μια σειρά από επιχειρήματα προσπαθεί να αποτυπώσει στο χαρτί την ελληνικότητα της Μακεδονίας. <br /><br />Στην προσπάθειά του να πείσει τον εκδότη του περιοδικού για τα αυτονόητα, προβάλλει ένα αντίστοιχο παράδειγμα που θα μπορούσε να συμβεί στη χώρα του: «Δεν ξέρω τι θα συμπεραίναμε εάν ένα μεγάλο νησί κοντά στις νοτιοδυτικές ακτές των ΗΠΑ άρχιζε να αυτοαποκαλείται Φλόριντα και εμφάνιζε σε χαρτονομίσματά του εικόνες από τον κόσμο του Ντίσνεϊ, ενώ παράλληλα κυκλοφορούσε χάρτες που θα παρουσίαζαν τη Μεγάλη Φλόριντα.<br /><br />Ο Αμερικανός καθηγητής λέει ακόμα: «Ο προ-προ-πάππος του Αλεξάνδρου είχε πιστοποιηθεί ως Ελληνας στην Ολυμπία, ενώ και ο Ηρόδοτος είχε πει "συμβαίνει να γνωρίζω ότι οι πρόγονοι του Αλεξάνδρου είναι Ελληνες"». <br /><br />Ο καθηγητής αναφέρεται ακόμη στον Φίλιππο και στους αγώνες τους οποίους είχε κερδίσει και που δεν ήταν επιτρεπτή η συμμετοχή μη Ελλήνων. «Εάν ο Φίλιππος ήταν Ελληνας, δεν ήταν επίσης και ο γιος του Αλέξανδρος Ελληνας;»<br /><br />Ολο και λιγότεροι σας γνωρίζουν...<br /><br />Μιλώντας στο «Εθνος της Κυριακής», ο κ. Μίλερ λέει χαρακτηριστικά ότι η ιστορία και η κουλτούρα της Αρχαίας Ελλάδας διδάσκονται ολοένα και λιγότερο και τα ποσοστά του πληθυσμού, τουλάχιστον στις ΗΠΑ, που γνωρίζουν την αρχαία ελληνική ιστορία έχουν μειωθεί κατά πολύ. Χαρακτηριστική είναι η φράση "αυτό είναι πολύ ελληνικό για μένα".<br /><br />ΜΑΤΙΝΑ ΔΕΜΕΛΗ<br />mdemeli@pegasus.gr<br /><br />http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&tag=8334&pubid=2616806<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-2213706587066850363?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-63067025844184015722009-03-08T05:26:00.000-07:002009-03-08T05:27:05.942-07:00Ανάγκα και θεοί πείθονται <br /><br />Εκείνο που φοβίζει τους Αμερικανούς συντηρητικούς δεν είναι τόσο η εκτόξευση των κρατικών δαπανών. Αυτό το έχουν, λίγο πολύ, αποδεχθεί, καθώς συνειδητοποιούν ότι μια δεύτερη κατάρρευση τύπου Lehman Brothers θα μπορούσε να προκαλέσει αποκαλυπτικό κραχ, τύπου 1929. Ακόμη και κρατικοποιήσεις δέχονται, έστω με κλειστή τη μύτη, σαν τον ασθενή που πρέπει να καταπιεί το αηδιαστικό, αλλά σωτήριο φάρμακο — εδώ τις δέχθηκε κοτζάμ Αλαν Γκρίνσπαν, επί δεκαετίες κέρβερος της οικονομικής Ορθοδοξίας ως πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας.<br /><br />Εκείνο που τους φοβίζει είναι το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει ο Ομπάμα την κρίση ως ευκαιρία για ριζοσπαστικές, δομικές αλλαγές στο κοινωνικό μοντέλο της Αμερικής, κατά το πρότυπο του Ρούζβελτ στη Μεγάλη Υφεση του μεσοπολέμου. Το πρόσφατο διάγγελμά του στο αμερικανικό έθνος και η ομιλία του για τον προϋπολογισμό είχαν τέτοια στοιχεία: αναδιανομή εισοδήματος υπέρ των μη προνομιούχων (αύξηση των φόρων των πλουσίων κατά 100 δισ. δολάρια και μείωση των φόρων στους υπόλοιπους κατά 50 δισ.), επαναφορά των κρατικών ελέγχων, ιδίως στο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, μεγέθυνση του ρόλου του κράτους στην οικονομία και τις υποδομές κ.α.<br /><br />Σοβαρές αντιστάσεις<br /><br />Πάντως, η απόπειρα του Ομπάμα να χαράξει νέα στρατηγική προσκρούει σε σοβαρές αντιστάσεις. Ηδη, 14 γερουσιαστές από τη δεξιά πτέρυγα των Δημοκρατικών είχαν συνάντηση στο Καπιτώλιο για να συντονίσουν τις προσπάθειές τους με στόχο τον μετριασμό των προβλέψεων του προϋπολογισμού - εννοείται, σε κοινό μέτωπο με τους Ρεπουμπλικανούς. Οι Financial Times προέβλεψαν «επική μάχη» με αβέβαιη έκβαση.<br /><br />Δεν είναι ακόμη σαφές αν ο Μπαράκ Ομπάμα θα επιδιώξει όντως την αλλαγή του αμερικανικού, κοινωνικού υποδείγματος ή θα αρκεστεί σε τακτικές κινήσεις και ημίμετρα. Στην πρώτη περίπτωση, θα χρειαστεί να εμπνεύσει ένα ευρύ κοινωνικό κίνημα για να υπερισχύσει των διαπλεκομένων συμφερόντων που έχουν ριζώσει βαθιά στον λόφο του Καπιτωλίου ύστερα από 30 χρόνια νεοφιλελεύθερης κυριαρχίας. Οπως θα χρειαστεί να συγκρουστεί και με το ισχυρότατο στρατιωτικό - βιομηχανικό σύμπλεγμα, αφού χωρίς τη δραστική μείωση των στρατιωτικών δαπανών ούτε λόγος μπορεί να γίνει για χαλιναγώγηση του ελλείμματος.<br /><br />Απέναντι στα ισχυρά συμφέροντα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει, ο Ομπάμα μπορεί να υπολογίζει σε έναν τρομερό σύμμαχο: την ίδια την κρίση, που φέρνει μπροστά στο αμερικανικό κατεστημένο την απειλή της συστημικής κατάρρευσης. Κάθε μέρα, τα γεγονότα βοούν: Τουλάχιστον 1,3 εκατομμύρια Αμερικανοί απολύθηκαν το πρώτο δίμηνο του 2009. Το ασφαλιστικό μεγαθήριο AIG αιμορραγεί με ρυθμό μισό εκατομμύριο δολάρια το λεπτό, καταγράφοντας τις μεγαλύτερες απώλειες οποιασδήποτε εταιρείας στην ιστορία. Ο δημιουργός του NASDAQ αποκαλύπτεται μεγαλοαπατεώνας και οδεύει προς τη φυλακή. Οι τρεις γιγάντιες αυτοκινητοβιομηχανίες του Ντιτρόιτ και εταιρείες - θρύλοι της Γουόλ Στριτ βρίσκονται στο χείλος της κατάρρευσης, ενώ 46 από τις 50 αμερικανικές Πολιτείες αντιμετωπίζουν το φάσμα της πτώχευσης. Οι εξαιρετικές συνθήκες ζητούν εξαιρετικά μέτρα και εξαιρετικές ηγεσίες. Ο Ομπάμα έχει την ευκαιρία του, αλλά δεν διαθέτει πολύ χρόνο για να αποδείξει ότι ξέρει πώς να την αξιοποιήσει. <br /> <br /> <br /><br /> <br />http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_08/03/2009_306791<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-6306702584418401572?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-72201857089699260662009-03-08T05:18:00.000-07:002009-03-08T05:20:54.259-07:00Το κρυμμένο μυστικό των καταστημάτων Carrefour <br />Αναλυτής οικονομικών θεμάτων στη γαλλική Le Monde επί σειράν ετών και εκδότης οικονομικών περιοδικών στη συνέχεια, ο Ζαν - Μισέλ Κατρπουέν εξέδωσε πρόσφατα το ενδιαφέρον βιβλίο «Η παγκόσμια κρίση». Με γλαφυρό ύφος και περιπετειώδη πλοκή, το βιβλίο καταφέρνει να απευθυνθεί στο ευρύ, προβληματισμένο κοινό και όχι μόνο στους ειδικούς, αποφεύγοντας τους τεχνικούς όρους και τους θεωρητικούς λαβύρινθους. Κεντρική θέση του συγγραφέα είναι ότι αυτό που ζούμε σήμερα δεν είναι απλά η αποτυχία των κυβερνήσεων, των τραπεζιτών ή κάποιων ιδεολογιών, αλλά το τέλος ενός είδους άγριου, αρπακτικού καπιταλισμού, αυτού που ο ίδιος ονομάζει «νεοκαπιταλισμό». Για να τεκμηριώσει τη θέση του εστιάζει την προσοχή σε κάποια αντιπροσωπευτικά παραδείγματα, μικρογραφίες του υφιστάμενου κοινωνικού μοντέλου.<br /><br />Τα… σουτιέν<br /><br />Ενα από τα πιο ενδιαφέρονται παραδείγματα, είναι εκείνο της γαλλικής αλυσίδας καταστημάτων Carrefour, δεύτερης φίρμας παγκοσμίως στον τομέα του λιανικού εμπορίου μετά την αμερικανική Wal - Mart, με 8.000 πολυκαταστήματα και 490.000 εργαζόμενους σε Γαλλία, Ευρώπη, Ασία, Μέση Ανατολή και Λατινική Αμερική.<br /><br />Ο Κατρπουέν μάς δίνει μια ιδέα για τη διανομή του πλούτου σε παγκόσμια κλίμακα φέρνοντας στο μικροσκόπιο τα… σουτιέν που πουλιούνται στα ράφια των Carrefour, στη Γαλλία, αντί 20 ευρώ το καθένα και τα οποία κατασκευάζονται στην Κίνα, στην περιοχή Γκουανγκντόνγκ. Η κινεζική εταιρεία έχει πάρει την υπεργολαβία από γαλλική, η οποία διατηρεί το ντιζάιν, τις αποθήκες και τα δίκτυα πωλήσεων. Οι Κινέζες εργάτριες που κατασκευάζουν τα σουτιέν ανήκουν στους mingongs, τα 300 εκατομμύρια των περιπλανώμενων, εσωτερικών μεταναστών που δουλεύουν χωρίς ασφάλιση και δικαιώματα, αφού δεν έχουν λάβει την απαιτούμενη άδεια μετακίνησης από τις αρχές.<br /><br />Αυτά τα 20 ευρώ που αποφέρει η πώληση κάθε σουτιέν κατανέμονται ως εξής:<br /><br />- Τα Carrefour βάζουν στο ταμείο τους 10,81 ευρώ.<br /><br />- Το γαλλικό κράτος εισπράττει 3,28 ευρώ ως ΦΠΑ.<br /><br />- Η γαλλική βιομηχανία παίρνει 2,74 ευρώ.<br /><br />- Τα έξοδα μεταφοράς και εκτελωνισμού είναι 0,44 ευρώ.<br /><br />- Η κινεζική βιομηχανία που παρήγαγε το σουτιέν εισπράττει 2,73 ευρώ.<br /><br />Από αυτά, 1,64 ευρώ αντιστοιχούν στην πρώτη ύλη, ενώ τα έξοδα παραγωγής είναι 0,82 ευρώ και το κέρδος του Κινέζου βιομήχανου 0,27 ευρώ.<br /><br />- Τελικά, για τις εργάτριες που έφτιαξαν το σουτιέν μένουν… 10 σεντς.<br /><br />Θα μπορούσε να δει κανείς τη διαδρομή του συγκεκριμένου προϊόντος ως πραγματική ακτινογραφία του παγκοσμιοποιημένου «νεοκαπιταλισμού» της εποχής μας: η φυγή κεφαλαίων προς την Κίνα, που επιτρέπει στις Γαλλίδες να αγοράζουν φτηνά σουτιέν, αλλά καταδικάζει πολλές από αυτές στην ανεργία. Ο σφετερισμός της μερίδας του λέοντος της προστιθέμενης αξίας από το εμπορικό (και το χρηματιστικό) κεφάλαιο σε βάρος του παραγωγικού, που αποτελεί τη βάση όλης της οικονομίας. Ο φόρος υποτέλειας που πληρώνουν Ανατολή και Νότος χάρη στο τεχνολογικό μονοπώλιο του Βορρά. Και η απίστευτη εκμετάλλευση των άμεσων παραγωγών, που εκτοξεύει στα ουράνια την παραγωγή εμπορευμάτων, ενώ καθηλώνει πολύ χαμηλά την αγοραστική δύναμη της εργαζόμενης πλειονότητας. Είναι να λυπάται κανείς που αυτό το μοντέλο καταρρέει μπροστά στα μάτια μας;<br /><br />http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_08/03/2009_306793<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-7220185708969926066?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-40524503780596538812009-03-08T05:12:00.000-07:002009-03-08T05:18:25.990-07:00Περιουσία των ανδρών οι γυναίκες στο Αφγανιστάν <br /> Μετά την πτώση των Ταλιμπάν, κάτι έχει αρχίσει να αλλάζει στην αντιμετώπιση των θυμάτων κακοποίησης από το επίσημο κράτος <br />The New York Times<br /><br />Η Μαριάμ ήταν 11 χρόνων το 2003, όταν οι γονείς της την ανάγκασαν να παντρευτεί έναν τυφλό κληρικό, 41 χρόνων. Τα 1.200 δολάρια που πλήρωσε ο γαμπρός για τη νύφη, βοήθησαν τον ναρκομανή πατέρα της να ξεπληρώσει ένα χρέος του. Η Μαριάμ πήγε να ζήσει με τον νέο σύζυγό της και τη μητέρα του, η οποία, όπως λέει, τη μεταχειριζόταν σαν υπηρέτρια. Αρχισαν να τη χτυπούν επειδή δεν έκανε παιδιά. Μετά δύο χρόνια κακοποίησης, δραπέτευσε και αναζήτησε καταφύγιο σε αστυνομικό τμήμα στην Καμπούλ.<br /><br />Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η αφγανική αστυνομία ενδεχομένως θα αντέμειβε τη Μαριάμ για το θάρρος της ρίχνοντάς τη στη φυλακή –τα παραδοσιακά ήθη απαγορεύουν στις γυναίκες να κυκλοφορούν μόνες στο δρόμο– ή θα την επέστρεφαν στον σύζυγό της. Αντί γι’ αυτό, η αστυνομία την έστειλε σ’ ένα άνετο, διώροφο κτίριο σε μια κατοικημένη γειτονιά: ένα καταφύγιο γυναικών, κάτι άγνωστο εδώ πριν από το 2003. Μετά την πτώση των Ταλιμπάν, το 2001, άρχισε να κερδίζει έδαφος η ιδέα των γυναικείων δικαιωμάτων, που εδραιώθηκε στο Σύνταγμα της χώρας και προωθείται από το νεότευκτο υπουργείο Γυναικείων Υποθέσεων και μια μικρή κοινότητα υπερασπιστών των γυναικών.<br /><br />Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν είναι βαθιά ριζωμένα σ’ έναν πολιτισμό όπου κυριαρχεί ο νόμος της φυλής.<br /><br />Ωστόσο, έχει αρχίσει να αλλάζει η ζωή νεαρών γυναικών, όπως η 17χρονη σήμερα Μαριάμ. «Για να το θέσουμε απλά, πρόκειται για μια πατριαρχική κοινωνία», λέει η Μανίζχα Ναντερί, διευθύντρια των Γυναικών του Αφγανιστάν, μιας από τις τέσσερις οργανώσεις που διευθύνουν καταφύγια στη χώρα. <strong>«Οι γυναίκες είναι περιουσία των ανδρών. Αυτή είναι η παράδοση».</strong><br />«Παραδοσιακή» επίλυση<br /><br /><strong>Τα καταφύγια γυναικών έχουν γίνει αντικείμενο κριτικής, καθώς θεωρούνται ξένη παρέμβαση στην αφγανική κοινωνία</strong>, όπου τα προβλήματα της οικογένειας και της κοινότητας επιλύονται παραδοσιακά με τη μεσολάβηση των αρχηγών και των συμβουλίων της φυλής. Αλλά οι υπερασπιστές των γυναικών επιμένουν ότι οι λύσεις που δίνονται κατ’ αυτόν τον τρόπο, ευνοούν σχεδόν πάντα τους άνδρες.<br /><br />Μέχρι να εμφανιστούν τα καταφύγια, μια γυναίκα σ’ έναν κακό γάμο συνήθως δεν είχε πού να στραφεί. Αν στρεφόταν στην οικογένειά της, τα αδέλφια ή ο πατέρας της ενδεχομένως θα τη γύριζαν στον σύζυγό της για να προστατέψουν την τιμή της οικογένειας. <strong>Πολλές γυναίκες καταφεύγουν στην αυτοκτονία και ορισμένες μαχαιρώνονται για να βγουν από τη μιζέρια τους, σύμφωνα με τους Αφγανούς και διεθνείς ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων</strong>.<br /><br />Η κουλτούρα της σιωπής<br /><br />«Επικρατεί η κουλτούρα της σιωπής», λέει η Μέρι Ακράμι, διευθύντρια του Κέντρου Ανάπτυξης Δεξιοτήτων των Αφγανών Γυναικών, που άνοιξε το πρώτο καταφύγιο γυναικών στο Αφγανιστάν, πριν από έξι χρόνια. Τα περισσότερα θύματα κακοποίησης, λέει, ντρέπονται πολύ να μιλήσουν για τα προβλήματά τους.<br /><br />Οι υπερασπιστές των γυναικών επιμένουν ότι δεν προσπαθούν να διαλύσουν οικογένειες, αλλά μάλλον να τις κρατήσουν ενωμένες, με παρεμβάσεις, διαμεσολάβηση και συμβουλές. «Μόνο στις περιπτώσεις που είναι επικίνδυνο για τις γυναίκες να επιστρέψουν στο σπίτι τους, τις βάζουμε στο καταφύγιο», λέει η κ. Ναντερί, η οποία γεννήθηκε στο Αφγανιστάν, αλλά μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη και αποφοίτησε από το Hunter College. Αν αποτύχει η μεσολάβηση, λέει η κ. Ναντερί, οι δικηγόροι της οργάνωσης θα ζητήσουν διαζύγιο για λογαριασμό των γυναικών. Η οργάνωση της κ. Ναντερί έχει κάνει ένα επιπλέον βήμα και βοηθά πολλές γυναίκες να βρουν νέο σύζυγο.<br /><br />Οταν η Μαριάμ έφθασε στο καταφύγιο Αφγανών Γυναικών, το 2007, οι δικηγόροι της οργάνωσης έφεραν την περίπτωσή της ενώπιον οικογενειακού δικαστηρίου. Ο σύζυγός της ζήτησε να επιστρέψει και υποσχέθηκε ότι δεν θα την ξαναχτυπήσει. Η Μαριάμ συναίνεσε. Ωστόσο, πολύ σύντομα το ξύλο ξανάρχισε. Κι η Μαριάμ ξανάφυγε. Η περίπτωσή της τέθηκε αυτή τη φορά ενώπιον ποινικού δικαστηρίου, αφού ο σύζυγός της απειλούσε να τη σκοτώσει.<br /><br />Στο καταφύγιο υπάρχουν ακόμη χειρότερες περιπτώσεις. <strong>Η 17χρονη Νάντια, που μένει εκεί από το 2007, θυμάται ότι προκειμένου να εκδικηθεί για μια διαφωνία που είχε με τον πατέρα της, ο σύζυγός της τής έκοψε τη μύτη κι ένα αυτί ενώ κοιμόταν. Υπεβλήθη σε έξι εγχειρήσεις και χρειάζεται κι άλλες.</strong><br />Απόπειρα αυτοκτονίας<br /><br /><strong>Ενα άλλο κορίτσι, την Γκουλσούμ, απήγαγε, σε ηλικία 8 ετών, ο πατέρας της, ο οποίος είχε εγκαταλείψει τη μητέρα της και την ανάγκασε να παντρευτεί τον γιο της ερωμένης του. Ο σύζυγος και η πεθερά της την έδερναν και απειλούσαν να τη σκοτώσουν. Στα 13 σήμερα, η Γκουλσούμ λέει ότι, πριν διαφύγει, προσπάθησε να αυτοκτονήσει με δηλητήριο</strong>.<br /><br />Οι ακτιβιστές διατείνονται ότι η ανταπόκριση της κυβέρνησης σε τέτοιου είδους περιπτώσεις έχει βελτιωθεί σημαντικά μετά την πτώση των Ταλιμπάν.<br /><br />Οι δικαστές κρίνουν με ίσους όρους τις γυναίκες, η αστυνομία έχει δημιουργήσει ειδική μονάδα αντιμετώπισης οικογενειακών υποθέσεων. Ωστόσο, ακόμη κι έτσι η προστασία των γυναικών εξακολουθεί να είναι κυρίως θεωρητική ειδικά σε αγροτικές περιοχές, όπου η παράδοση είναι πιο βαθιά και οι γυναίκες έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε υπηρεσίες και δικαστήρια.<br /><br />Η Μαριάμ λέει ότι αισθάνεται τυχερή που βρήκε καταφύγιο. Στο ερώτημα τι περιμένει στο μέλλον, απαντά: «Θέλω το διαζύγιό μου και μετά θέλω να σπουδάσω». Παρ’ όλα τα δεινά της Μαριάμ, όμως, η οικογένειά της δεν έχει αλλάξει.<br /><br /><strong>Η μικρότερη αδελφή της παντρεύτηκε πριν από ένα χρόνο, στα 9 της χρόνια, για 400 δολάρια, που βοήθησαν τον πατέρα να ξεπληρώσει ένα ακόμη χρέος του για ναρκωτικά, όπως λέει η Μαριάμ, και η ακόμη μικρότερη αδελφή της, που είναι 6 ετών, θα έχει κατά τα φαινόμενα παρόμοια τύχη</strong>.<br /><br />http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_08/03/2009_306794<br /><br /><br />ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΝΑ ΑΝΑΜΕΙΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΦΓΑΝΟΥΣ....<br /><br />ΤΙ ΩΡΑΙΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ...<br /><br /><strong>Η μικρότερη αδελφή της παντρεύτηκε πριν από ένα χρόνο, στα 9 της χρόνια, για 400 δολάρια, που βοήθησαν τον πατέρα να ξεπληρώσει ένα ακόμη χρέος του για ναρκωτικά, όπως λέει η Μαριάμ, και η ακόμη μικρότερη αδελφή της, που είναι 6 ετών, θα έχει κατά τα φαινόμενα παρόμοια τύχη</strong>.<br /><br /><br />ΕΔΩ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.ΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΕΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΓΙΑ ΑΥΤΑ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-4052450378059653881?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-25174049908040396072009-03-08T04:16:00.000-07:002009-03-08T04:17:49.223-07:00ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ<br /><br /><br />Ανάλυση στα γεγονότα<br /><br /><br />Κουκουλοφόροι, σταλινισμός και δημοκρατία<br /><br /><br />Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΤΣΗ<br /><br /><br />Αφού πάω γυρεύοντας, μου τα 'ψαλαν για τα καλά η καθοδήγηση του ΚΚΕ κι ο «Ριζοσπάστης» για την αποκοτιά μου να θίξω τα ιερά και τα όσια: Σ' αυτές τις στήλες και υπό τον τίτλο «ΚΚΕ - Στάλιν: η μεγάλη ανατριχίλα» («Ε», 9-2-09) υποστήριξα ότι η απροκάλυπτη προπαγάνδιση του σταλινισμού στις «θέσεις της Κ.Ε.» για το 18ο Συνέδριο, που ολοκλήρωσε χθες τις εργασίες του, θα 'πρεπε να προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων, καθ' ότι αποπνέει ολοκληρωτικές αντιλήψεις, επικίνδυνες για τη δημοκρατία και την κοινωνία.<br /><br />Οι ευάριθμοι, τελικά, τολμητίες περιλούστηκαν με χαρακτηρισμούς και υπονοούμενα, κατά τον τρόπο που συνηθίζει το κόμμα του λαού να διαλέγεται δημόσια με τους πραγματικούς ή κατά φαντασίαν αντιπάλους του. Τον τόνο έδωσε προσωπικά η Αλέκα Παπαρήγα στη συνέντευξη Τύπου για το συνέδριο:<br /><br />«...Λίγα άρθρα ήταν αξιώσεων. Τα περισσότερα θύμιζαν τα χαρτάκια που οι μυστικές υπηρεσίες, από το '47 ή το '50 και μετά, έστελναν δεξιά κι αριστερά "γράψτε εκείνο", "πείτε το άλλο", "κάντε εκείνο" για το ΚΚΕ...».<br /><br />Αλλά τα... αποκαλυπτήριά μου ανέλαβε με ένα δισέλιδο στον «Ριζοσπάστη» (11-2-09) ο Στέφανος Κρητικός (δημοσιογραφικό ψευδώνυμο του διευθυντή της εφημερίδας Στέφανου Λουκά, όπως μου λένε):<br /><br />«...Ο Γ.Β. και η "Ελευθεροτυπία" δεν πρωτοτυπούν, όταν γράφουν για το ΚΚΕ (...). Τα σενάρια είναι έτοιμα από διάφορα αστικά επιτελεία. Μόνο που χρειάζονται και καλούς πλασιέ της αληθοφάνειας στα ΜΜΕ (...). Και ο Γ.Β. είναι δοκιμασμένος. Οπως και η εφημερίδα που γράφει. Εχουν δώσει και δίνουν συνεχώς εξετάσεις στις αντι-ΚΚΕ προβοκάτσιες. Είναι ταγμένοι στην αναπαραγωγή της αντι-ΚΚΕ προπαγάνδας. Γι' αυτόν τον σκοπό δουλεύουν ολόκληρα επιτελεία ιμπεριαλιστικά, της άρχουσας τάξης. Και μάλιστα ενδιαφέρονται να τα αναπαράγουν προοδευτικούληδες δημοσιολόγοι ακόμη πιο καλά "αντιεξουσιαστές", που είναι και της μόδας (...). Η σταλινολογία ως αντικομμουνιστική και αντισοβιετική προπαγάνδα του διεθνούς ιμπεριαλισμού βρίσκεται στην αιχμή της διαπάλης από τον θάνατο ακόμη του Στάλιν...».<br /><br />«Δημοσιογραφών» με κομματικό διορισμό και εντολή ο συντάκτης αυτού του άθλιου κειμένου ούτε που θα 'χει διαβάσει ποτέ ότι, κατά τον Αλμπέρ Καμύ, πρώτιστη δεοντολογική υποχρέωση του δημοσιογράφου είναι να αποκαλύπτει και να καταγγέλλει τον ολοκληρωτισμό σε όλες του τις εκφάνσεις.<br /><br />Και πάλι καλά, λέω, που δεν γνώριζε ότι σήμερα, 23 Φεβρουαρίου, έχω τα... γενέθλιά μου. Γιατί θα 'γραφε σίγουρα ότι μετέθεσα την ημερομηνία σκοπίμως για να συμπίπτουν με τα γενέθλια της ΕΠΟΝ και του Κόκκινου Στρατού - και να ψαρεύω στα θολά νερά...<br /><br />«Κρα» από το στόμα κόρακος. «Λυσσασμένος αντικομμουνιστής κονδυλοφόρος», λοιπόν, η αφεντιά μου. Πλασιέ της αντι-ΚΚΕ προπαγάνδας αστικών επιτελείων. Προβοκάτορας στην υπηρεσία σκοτεινών ιμπεριαλιστικών κέντρων: Χολερικός σταλινολόγος - στην ίδια ρότα με τους μικροαστούς, τους οπορτουνιστές και τους τροτσκιστές. (Με τέτοιες ρετσινιές, Θεέ μου, στα σταλινικά καθεστώτα δεν έφταναν τα γκουλάγκ. Χώμα έτρωγες...)<br /><br />Και, επιπλέον, σε εισαγωγικά «αντιεξουσιαστής» - προστάτης των κουκουλοφόρων, μαζί με τη «δήθεν πλουραλιστική» «Ελευθεροτυπία». Ετσι, για να καλύπτουμε και την επικαιρότητα και να σπιλώνουμε εκ του ασφαλούς, με όποιες συνέπειες. Στην αθλιότητα που παράγουν η τύφλωση του φανατισμού και η κομματική σκοπιμότητα, δεν υπάρχουν όρια.<br /><br />Αλλά, μπάστα, σταλινόμουτρο του κερατά, που, ευτυχώς, δεν έχεις άλλη εξουσία εκτός από τη χαύνωση των αναγνωστών σου. Απολογητής και προστάτης κουκουλοφόρων ουδέποτε υπήρξα. (Προ)κάλεσα, αντιθέτως, και επανειλημμένα, όσους απ' αυτούς αισθάνονται και είναι διαδηλωτές δίκαιης οργής να αφήνουν ακάλυπτα τα φλογισμένα τους πρόσωπα... Για να μένουν, ακριβώς, με τις κουκούλες οι βαλτοί ασφαλίτες, οι τραμπούκοι, οι προβοκάτορες και οι χαφιέδες.<br /><br />Αλλο τόσο διαλάλησα σε όλους τους τόνους, με την πεζοδρομιακή εμπειρία δεκαετιών, ότι καμιά σχέση με την εξεγερσιακή και επαναστατική (αντι)βία δεν έχουν φασιστικές συμπεριφορές σαν αυτή κατά του φίλου καθηγητή Γιάννη Πανούση, τρομοκρατικές επιθέσεις και δολοφονίες, καταστροφές δημοσίων αγαθών, βανδαλισμοί σε σχολεία και δημόσια κτίρια, εμπρησμοί και λεηλασίες σε βάρος βιοπαλαιστών, «μπαχαλάκηδων» χουλιγκανισμός και πλιάτσικο.<br /><br />Εραστής της ελευθερίας, πάνω απ' όλα, ο χωρίς εισαγωγικά αντιεξουσιαστής, δηλαδή ο συνειδητός αναρχικός, ξέρει καλά τα όριά της: Εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου. Σέβεται τη ζωή ως αυταξία και τη μάνα φύση. Διακονεί την κοινωνική αλληλεγγύη και υπερασπίζεται το δικαίωμα να είσαι διαφορετικός και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Πολέμιος κάθε ολοκληρωτισμού, βλέπει τον σταλινισμό στην αντίπερα όχθη. Διότι όπου διαχειρίστηκε την εξουσία, ταύτισε τον σοσιαλισμό με τον αυταρχισμό, την αδικία, την τυραννία, το έγκλημα. Και διότι είναι αντεπανάσταση, αφού στέρησε από τους στερημένους το όραμα της κοινωνικής απελευθέρωσης.<br /><br />Στον «Ριζοσπάστη» πάλι (15-2-09) πήρε τη σκυτάλη από τον διευθυντή του ο πρύτανης του σταλινισμού στο ΚΚΕ Μάκης Μαΐλης. Θεωρεί ότι με τσάκωσε κλέπτοντα οπώρας, επειδή προέτρεψα να δούμε και τη συγκλονιστική ταινία του Βάιντα «Κατίν» και σαν δείγμα των σταλινικών εγκλημάτων. Ισχυρίζεται ότι είναι χαλκευμένα τα αρχεία της KGB που χρησιμοποίησαν ο Βάιντα αλλά και ο Βαλέσα και ο Γκορμπατσόφ και δεν μου πέφτει λόγος, αφού σίγουρα είναι πιο οικείος με τα της Κα-Γκε-Μπε...<br /><br />Σ' ένα δισέλιδο κι αυτός, βάλθηκε να διδάξει Ιστορία κατά το δοκούν - λες και αμφισβητήθηκε από κανέναν το έπος του Στάλινγκραντ και το μεγαλείο του Πατριωτικού Πολέμου, που συνέτριψε τον χιτλερισμό.<br /><br />Και ούτε λέξη για τις σταλινικές διώξεις με τα εκατομμύρια θύματα. Ούτε η παραμικρή αναφορά στον περασμένο αιώνα των παγκοσμίων πολέμων και των προδομένων επαναστάσεων, με την ανείπωτη φρίκη και τους ποταμούς αίματος από την κτηνωδία του ναζισμού και του φασισμού, αλλά και τη θηριωδία του σταλινισμού και του μαοϊσμού...<br /><br />Βάλθηκε επίσης να μιλήσει για... δημοκρατία (στο σπίτι του κρεμασμένου για σκοινί) με νοητικά επιτεύγματα αυτού του επιπέδου: <br /><br />«...Η υπεράσπιση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας προϋποθέτει και τέτοιου τύπου αντιλήψεις για τη δημοκρατία, όπως αυτές που εξέφρασε ο Γ. Βότσης και η "Ελευθεροτυπία" του, που είναι ακριβώς ίδιες με του ΛΑΟΣ, της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Αστική δημοκρατία και ξερό ψωμί...».<br /><br />Αν και σε τέτοιο δημόσιο «διάλογο» νιώθω να πηγαίνουν χαμένα τα λόγια μου, να θυμίσω απλώς ότι στο άρθρο μου που ερέθισε την καθοδήγηση του ΚΚΕ, δεν αποπειράθηκα καν να αντιπαραθέσω την... αστική δημοκρατία στη δικτατορία του προλεταριάτου -συνώνυμη, κατά τον Λένιν, της Εργατικής Δημοκρατίας, που τη βίωσαν, αλίμονο, σκληρά στο πετσί τους τόσοι λαοί. Μόνο τη Ρόζα Λούξεμπουργκ είχα επικαλεσθεί και τη διακήρυξή της, με τη διαχρονική αξία ότι δεν υπάρχει σοσιαλισμός χωρίς ελευθερία και δημοκρατία. Και για να τιμήσω τη μνήμη της στα 90 χρόνια από την άγρια δολοφονία της. Οσα ακριβώς και τα χρόνια ζωής του ΚΚΕ, με τους τόσους αγώνες, τις τόσες θυσίες, αλλά και αυτή την κατάντια. Τι κρίμα...<br /><br /><br /><br /><br />ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/02/2009<br /><br />http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=71054532<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-2517404990804039607?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-44228139246269785232009-03-05T10:46:00.000-08:002009-03-05T10:52:37.057-08:00<strong>Συζητούσα το θέμα με παλαιό αξιωματικό της Αστυνομίας, ο οποίος μου έφερε στην κουβέντα τα πρώτα χρόνια εισόδου των οικονομικών μεταναστών στη χώρα μας κατά τη δεκαετία του 1990. Τότε οι δείκτες όλων των εγκλημάτων άγγιξαν τα υψηλότερα επίπεδα για τα ελληνικά εγκληματολογικά χρονικά</strong>. Κι αυτό ήταν φυσικά επόμενο, καθώς οι άνθρωποι έφταναν στη χώρα μας ξυπόλυτοι, νηστικοί, ταλαιπωρημένοι και χωρίς δραχμή στην τσέπη. Κατέφευγαν στο έγκλημα και κυρίως στις ληστείες, τις διαρρήξεις και τις κλοπές για να μπορέσουν να ζήσουν. Αυτό, βέβαια, δεν συμβαίνει σήμερα με τους οικονομικούς μετανάστες, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν αφομοιωθεί στην ελληνική κοινωνία, ζουν αρμονικά και εργάζονται πλάι μας.<br /><br /><br />Σήμερα τα πράγματα δεν έχουν να κάνουν με τους οικονομικούς μετανάστες, αλλά με την οικονομική κρίση που μαστίζει τις περισσότερες χώρες του κόσμου<br /><br /><br />http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11374&subid=2&tag=8777&pubid=2436772<br /><br /><br />ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ.ΑΦΟΥ ΟΙ ΜΙΣΟΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ,ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΟΤΙ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ?<br />ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΝΑ ΣΥΝΕΒΑΛΑΝ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΟ 90 ΚΑΙ ΤΟ 2009 ΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 2 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΜΒΑΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-4422813924626978523?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-4765238278181454972009-03-05T10:40:00.000-08:002009-03-05T10:46:25.440-08:00Ψάχνεται και το ΙΚΑ για τις συντάξεις - μαϊμού<br /><br /><br />Παραδέχεται το ΙΚΑ ότι δίνει συντάξεις σε μετανάστες-μαϊμού, στο βαθμό που αυτοί ζουν και απολαμβάνουν τις παροχές αυτές παράνομα στην πατρίδα τους και όχι στην Ελλάδα.<br /><br /><br /><br /><br />Απλώς το Ιδρυμα αναφέρει, σε χθεσινή ανακοίνωσή του, ότι συνταξιοδοτούνται περί τους 100 κάθε μήνα, ισχυριζόμενο, χωρίς και να μπορεί να το αποδεξει, ότι αυτοί διαβιούν στη χώρα μας (σημ. άρα δικαιούνται την παροχή). Ωστόσο, αμέσως μετά, το ΙΚΑ παραδέχεται ότι δεν μπορεί να διασφαλίσει ότι η κατώτατη σύνταξη (486 ευρώ) συν ΕΚΑΣ (230) δεν οδηγείται στην αλλοδαπή με διάφορα τραπεζικά τρικ.<br /><br />«Στόχος είναι η περαιτέρω αυστηροποίηση του πλαισίου των σχετικών ελέγχων για τη μόνιμη διαμονή, έτσι ώστε, αφ' ενός να λαμβάνουν σύνταξη βάσει του κοινοτικού κανονισμού 1408/71 και των συνταξιοδοτικών διατάξεων του ΙΚΑ όσοι είναι πράγματι δικαιούχοι και αφ' ετέρου να αποφεύγεται η καταστρατήγηση του νόμου βάσει πλασματικών στοιχείων», καταλήγει το ΙΚΑ.<br /><br /><br /><br /><br />ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/02/2009<br /><br />http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=5587492<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-476523827818145497?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-45670863027057476572009-03-05T10:38:00.000-08:002009-03-05T10:40:35.229-08:00Οι δημοσκοπήσεις τον φέρνουν τέταρτο, πίσω από τον «φασίστα» ή απλώς «επικίνδυνο», όπως τον έχουν αποκαλέσει επικριτές του, τον 50χρονο ηγέτη της άκρας Δεξιάς και οπαδό ενός «καθαρού» εθνικά εβραϊκού κράτους, Αβιγκντόρ Λίμπερμαν. Σε αυτόν είναι στραμμένα τα φώτα τις τελευταίες ημέρες, καθώς αναμένεται να παίξει τον ρυθμιστικό ρόλο μετά τις εκλογές. Ο<strong> πολιτικός που γεννήθηκε στην πρωτεύουσα της Μολδαβίας και πήγε στο Ισραήλ στα 20 του χρόνια άντλησε την εκλογική του βάση από τους Ρωσοεβραίους μετανάστες</strong><br /><br /><br />ΕΙΔΑΤΕ ΤΙ ΕΠΑΘΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΑΠΟ ΤΙΣ ΨΗΦΟΥΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ?<br /><br /><br />http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=78832540<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-4567086302705747657?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-61055443114770183622009-03-05T10:27:00.000-08:002009-03-05T10:35:39.707-08:00Τα εργαστήρια και τα μαγαζιά ρούχων, δερμάτινων ειδών, ειδών ταξιδιού, υποδημάτων, ανταλλακτικών αυτοκινήτου, ωρολογίων, οικιακών σκευών, ηλεκτρονικών, πώλησης λογισμικών και τόσα άλλα που δεν αναφέρουμε πλήττονται άμεσα», περιγράφει ο κ. Σκορίνης και προσθέτει: «Τα προϊόντα αυτά επιδοτούνται στις χώρες παραγωγής τους με το φθηνό εργατικό δυναμικό και εδώ διακινούνται αφορολόγητα, παράνομα, σαρώνοντας την αγορά».<br /><br />Μαγαζάτορες, οι οποίοι πληρώνουν φόρους, ελέγχονται ανά πάσα στιγμή από την εφορία, βλέπουν έναν αθέμιτο ανταγωνισμό σε βάρος τους. «Υπολογίζεται ότι ο τζίρος του παρεμπορίου ξεπερνά τα 5 δις. ευρώ και η απώλεια φορολογικών εσόδων περί τα 2 δις. ευρώ», συμπληρώνει μιλώντας στην εφημερίδα μας ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιά Β. Κορκίδης, ενώ ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Αθήνας Κ. Μίχαλος δείχνει τους δρόμους διακίνησης: «Το μεγαλύτερο πρόβλημα παρατηρείται στα σημεία εισόδου της χώρας μας δηλαδή στα λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας, απ' όπου διέρχονται τα κοντέινερ με τα προϊόντα του παρεμπορίου από την Ιταλία, αλλά και στην Αλεξανδρούπολη, για όσα φορτία έρχονται από την Τουρκία. Από εκεί διοχετεύονται σε αποθήκες στην ελληνική αγορά και στη συνέχεια, στους μικροπωλητές. Οι παράνομοι πωλητές εκτιμάται ότι είναι γύρω στους 40.000».<br /><br />Και σε ποια σημεία γίνεται η διακίνηση των εμπορευμάτων στην Αττική; Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ περιγράφει: «Για παράδειγμα, στην περιοχή του Μοναστηρακίου ασκούνται παρεμπορικές δραστηριότητες και με εγχωρίως παραγόμενα είδη και με παράνομα εισαγόμενα, όπως βιομηχανικά είδη, τουριστικά είδη, γεωργικά προϊόντα, ενδύματα, δερμάτινα είδη, cd κλπ. από πάγκους μικροπωλητών και παράνομων ή καταστήματα που δραστηριοποιούνται, είτε εντελώς παράνομα, είτε χωρίς τις αναγκαίες άδειες λειτουργίας. Φυσικά, αντίστοιχη κατάσταση επικρατεί και στην οδό Ερμού, στη Βουκουρεστίου και σε όλους τους εμπορικούς δρόμους του λεκανοπεδίου αλλά και σε λαϊκές αγορές και σε σταθμούς ΗΣΑΠ και μετρό».<br /><br />Αλλά και στον Πειραιά η γεωγραφική έκταση του παρεμπορίου είναι απίστευτη και ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιά τη... χαρτογραφεί: «Η ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, από το 2004 και λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μετετράπη σε τόπο υποδοχής του μεγαλύτερου όγκου των πλανόδιων μικροπωλητών του λεκανοπεδίου. Από τότε, όλη η περιοχή, από τον Ηλεκτρικό Σταθμό στο λιμάνι μέχρι το Νέο Φάληρο και τη Μαρίνα Ζέας, κατακλύζεται καθημερινά από οικονομικούς μετανάστες κυρίως που αναζητούν τη τύχη τους στο παρεμπόριο».<br /><br />Τα προϊόντα κατασκευάζονται στις χώρες φθηνού κόστους Κίνα, Ινδία κλπ. και έρχονται παράνομα. <br /><br />Τι κρύβεται όμως πίσω από την ανεμπόδιστη και μαζική εισαγωγή των λαθραίων εμπορευμάτων; Γιατί η πολιτεία δεν χτυπά τους μεγάλους λαθρέμπορους και αρκείται μόνο στους βιοπαλαιστές και τους οικονομικούς μετανάστες; Γιατί η πολιτεία κλείνει τα μάτια σε αυτό το φαινόμενο;<br /><br />Στα ερωτήματα αυτά δίνουν απαντήσεις και εξηγήσεις οι εκπρόσωποι της επιχειρηματικής τάξης, οι οποίοι συμφωνούν στο ότι νόμοι υπάρχουν αλλά πολιτική βούληση δεν υπάρχει. <br /><br />Ο κ. Μίχαλος υποστηρίζει ότι «είναι γεγονός πως το παρεμπόριο ενισχύθηκε και από την ανεξέλεγκτη είσοδο των οικονομικών μεταναστών, μερίδα των οποίων επέλεξε το εύκολο κέρδος για να επιβιώσει. Ένας από τους βασικότερους λόγους επιδείνωσης του φαινομένου ήταν ουσιαστικά η σιωπηρή ανοχή από την πολιτεία τόσο προς τους μετανάστες από μακρινές χώρες εξαιτίας της οικονομικής δυσχέρειας να τους απελάσει σε περίπτωση που συλληφθούν παρανομούντες, όσο και προς διάφορες ‘κοινωνικά αποκλεισμένες’ ομάδες καθώς πολλοί υποστηρίζουν ότι η παραοικονομία συμβάλλει στη συμπλήρωση του εισοδήματος των εργαζομένων, ορισμένοι από τους οποίους διαφορετικά θα βρίσκονταν στα όρια της φτώχειας<br /><br /><br />http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&tag=9462&pubid=5385102<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-6105544311477018362?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-41443410778125382332009-03-05T10:23:00.000-08:002009-03-05T10:27:43.323-08:00Ο εφιάλτης της ανεργίας είναι εδώ!<br /><br /><br />Του ΜΠΑΜΠΗ ΑΓΡΟΛΑΜΠΟΥ<br /><br /><br />Τη μορφή ντόμινο παίρνουν οι κοινωνικές εκρήξεις: Μετά τους μαθητές και τους αγρότες, στους δρόμους βγαίνουν οι απολυμένοι και οι εργαζόμενοι που βρίσκονται σε επισφαλή θέση. ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ κατακλύζονται από καταγγελίες για απολύσεις, υποχρεωτικές άδειες και καθυστερήσεις πληρωμών και σπεύδουν, μέσω του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ), να καταγράψουν τις επιπτώσεις ανά περιφέρεια και κλάδο. <br /><br /><br /><br />Από την κατάληψη στη χαρτοποιία «Φάρος» στον Αλιμο, που κήρυξε πτώχευση, αφήνοντας ξεκρέμαστους και απλήρωτους 70 εργαζόμενους. <br />Είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται χαρτογράφηση μιας κρίσης εν εξελίξει, η οποία εκτιμάται ότι θα προσλάβει διαστάσεις. Η κάθοδος των εργαζομένων του ομίλου Λαναρά στην Αθήνα, η παναχαϊκή κινητοποίηση για το κλείσιμο της Frigoglass, οι απεργίες των συμβασιούχων θεωρούνται μόνον η αρχή. <br /><br />Καταλήψεις παντού<br /><br />Ενα εργοστάσιο χάρτου και μία εταιρεία παροχής υπηρεσιών τελούν υπό κατάληψη από την προηγούμενη εβδομάδα. Η χαρτοποιία «Φάρος Α.Ε.» στον Αλιμο κήρυξε πτώχευση και οι 70 εργαζόμενοι προκειμένου να διασφαλίσουν δεδουλευμένους μισθούς έξι μηνών και αποζημιώσεις έχουν τώρα καταλάβει το εργοστάσιο. <br /><br />Το ίδιο έχουν κάνει και οι 50 εργαζόμενοι της εταιρείας υπηρεσιών τηλεφωνίας «Direct Line» στο Μοσχάτο. <br /><br />1 Εκρηκτική είναι η κατάσταση στο χώρο της οικοδομής. Η καταγεγραμμένη υποχώρηση της οικοδομικής δραστηριότητας (17% το τελευταίο τρίμηνο του 2008) και οι δυσοίωνες εκτιμήσεις για μείωση 50% τον Ιανουάριο παραπέμπουν, όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της Οσποσπονδίας Οικοδόμων Γ. Πάσουλας, σε δοκιμασία. <br /><br />«Οι άνεργοι οικοδόμοι υπερβαίνουν το 35% και οι περισσότεροι δεν είναι καν δηλωμένοι στον ΟΑΕΔ».<br /><br />- Από τις καταγγελίες της ομοσπονδίας προκύπτει ότι: Μεγάλες εταιρείες προχωρούν σε κυλιόμενες υποχρεωτικές άδειες (rotation). <br /><br />- Στην επαρχία ζητούν από τους οικοδόμους αυτασφάλιση και από τους μετανάστες να επιλέγουν τον... ΟΓΑ, που κοστίζει πολύ φθηνότερα.<br /><br />- Πρώτη φορά ύστερα από τρεις δεκαετίες οικοδόμοι οδηγούνται στη μετανάστευση. Το τελευταίο εξάμηνο στις γειτονικές χώρες (Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία) έφυγαν περίπου 2.000 άτομα. <br /><br />- Η ομοσπονδία θέτει επίσης αίτημα έκτακτου επιδόματος ύψους 1.400 ευρώ.<br /><br />2 Η δεύτερη καμπάνα σήμανε στις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών που αντιπροσωπεύουν το 20% του συνολικού εργατικού δυναμικού. Χιλιάδες είναι τα αιτήματα νομικής υποστήριξης που έχουν διατυπωθεί: για απομακρύνσεις (μη ανανέωση συμβάσεων), μείωση αποδοχών, ελαστικοποίηση του ωραρίου εργασίας. <br /><br />Συμβάσεις τέλος<br /><br />Η καταγραφή του προβλήματος είναι πολύ δύσκολη:<br /><br />- 367.000 πρόσωπα έχουν προσωρινή απασχόληση (συμβάσεις ορισμένου χρόνου). <br /><br />- 261.000 εργάζονται με σχέση μερικής απασχόλησης. <br /><br />- 400.000 περίπου εργάζονται ως ενοικιαζόμενοι ή με δελτία παροχής υπηρεσιών. <br /><br />- Σύμφωνα πάντως με τα πρώτα στοιχεία του ΙΝΕ, από τους εργαζόμενους που δούλευαν στον τραπεζικό κλάδο μέσω εταιρειών ενοικίασης, οι μισοί (περίπου 2.000) έχουν χάσει τη δουλειά τους. <br /><br />- Ανάλογη είναι και η εικόνα για τις εργολαβίες καθαριότητας ιδιωτικών εταιρειών, ενώ στις εργολαβίες που αφορούν τομείς του Δημοσίου (νοσοκομεία, συγκοινωνιακούς φορείς κ.λπ.) καταγράφεται περαιτέρω ελαστικοποίηση της εργασίας. <br /><br />3 Στους ξενοδοχοϋπάλληλους και τους εργαζόμενους στα επισιτιστικά επαγγέλματα οι συνέπειες επίσης είναι αισθητές. Από τον περασμένο Οκτώβριο, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας, Λ. Καραθανάση, «έχουν καταγραφεί 500 απολύσεις, ενώ χιλιάδες είναι οι απομακρύνσεις εργαζομένων με συμβάσεις χρόνου». <br /><br />Συνολικά απασχολούνται 600.000 εργαζόμενοι, οι μισοί από αυτούς κατά την περίοδο Απριλίου-Οκτωβρίου. <br /><br />Ο κίνδυνος να συντμηθεί η σεζόν είναι πια ορατός.<br /><br />Απώλειες στον τουρισμό<br /><br />- Στις μεγαλύτερες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις παρουσιάζεται το φαινόμενο της χρήσης αδειών άνευ αποδοχών, ενώ στις μεσαίες και μικρές καταγράφονται καθυστερήσεις πληρωμών (περίπου 1.000 καταγγελίες). <br /><br />4 Η πτώση στον τουρισμό επηρεάζει ακόμη τα πρακτορεία στα οποία απασχολούνται περίπου 20.000 εργαζόμενοι, οι μισοί από αυτούς εποχιακά. Οπως επισημαίνει ο γ.γ. της ομοσπονδίας τους, Θ. Βασιλόπουλος, «οι επιπτώσεις στους εποχιακούς θα φανούν πολύ σύντομα». Στη συνέχεια, τον Απρίλιο-Μάιο αναμένονται και οι πρώτες επιπτώσεις στον κλάδο της ακτοπλοΐας. <br /><br />5 Στον κλάδο των ιδιωτικών υπαλλήλων (500.000 στο εμπόριο και 700.000 στον τομέα των υπηρεσιών), καμπή θεωρείται η περίοδος αμέσως μετά τις εκπτώσεις. <br /><br />- Στις μικρότερες επιχειρήσεις, ωστόσο, «ήδη καταγράφεται μεγάλο πρόβλημα», όπως δηλώνει η πρόεδρος της ομοσπονδίας Μ. Σπεκουλέα και εξηγεί ότι τους τελευταίους μήνες «αυξάνονται δραματικά τα συνοικιακά μαγαζιά που βάζουν λουκέτο». <br /><br />- Στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις η πίεση εκδηλώνεται με μείωση του ωραρίου και αντίστοιχη μείωση αποδοχών των εργαζομένων και με τη χορήγηση αδειών υποχρεωτικών ή άνευ αποδοχών. <br /><br />- Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα οι νέες συμφωνίες που καλούνται να υπογράψουν οι εργαζόμενοι σε αντιπροσωπείες αυτοκινήτων (περίπου 2.000), με μειωμένες αποδοχές από 30 έως και 50%. <br /><br />Οι ΔΕΚΟ και οι δήμοι<br /><br />- Στις ΔΕΚΟ, Ολυμπιακή, ΟΤΕ και ΟΣΕ το επόμενο διάστημα θα κριθεί η τύχη χιλιάδων εργαζομένων, με τα σχέδια αναδιαρθρώσεων που περιέχουν εθελούσιες εξόδους και απολύσεις. <br /><br />- Στα Μέσα Ενημέρωσης έχουν καταγραφεί 70 απολύσεις το τελευταίο εξάμηνο και εκατοντάδες απομακρύνσεις εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. <br /><br />6 Οι ΟΤΑ, που, σύμφωνα με τα σχέδια της κυβέρνησης θα απορροφήσουν μέρος των κραδασμών με προσλήψεις ανέργων, δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στα δικά τους προβλήματα. <br /><br />Ακόμη και οι μεγάλοι δήμοι, όπως η Θεσσαλονίκη, δεν έχουν ενσωματώσει τις αυξήσεις στους μισθούς των υπαλλήλων. Χειρότερη είναι η κατάσταση για τους συμβασιούχους και τους εργαζόμενους στις δημοτικές επιχειρήσεις. «Σε ορισμένους δήμους», όπως εξηγεί στην «Κ.Ε.» ο πρόεδρος της ομοσπονδίας Θ. Μπαλασόπουλος, «οι εργαζόμενοι έχουν να πληρωθούν 6-7 μήνες».<br /><br />- Σε λύσεις εκτάκτου ανάγκης καταφεύγουν οι δήμοι που αντιμετωπίζουν οξύ πρόβλημα ανεργίας, όπως το Πέραμα, όπου οι μισοί εργαζόμενοι της επισκευαστικής ζώνης ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας. <br /><br />**Ο δήμαρχος Γ. Γλύκας ζήτησε από τους «Γιατρούς του Κόσμου» ιατροφαρμακευτική και ανθρωπιστική βοήθεια. Ανάλογες πρωτοβουλίες εξετάζονται στην Ηλεία και την Αργολίδα, για τους μετανάστες που εργάζονται σε καλλιέργειες.<br /><br /><br /><br /><br />ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 08/02/2009<br /><br /><br />http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=70303420<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-4144341077812538233?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-26603853024927152802009-03-05T00:18:00.000-08:002009-03-05T00:19:52.695-08:00Τα Σκόπια παίζουν με τη φωτιά <br />Η οργάνωση «Ενωμένη Μακεδονία» ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση εναντίον των λεωφορείων- Ανησυχία στην Αθήνα <br />ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΓΓ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ | Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009 <br /> Η πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση «Ενωμένη Μακεδονία» ανέλαβε χθες την ευθύνη για την επίθεση εναντίον των λεωφορείων που μετέφεραν έλληνες τουρίστες στην Αχρίδα (με e-mails τα οποία έστειλε σε εφημερίδες της περιοχής). Αν και προς το παρόν δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες για την προέλευση, τη φύση και τη στελέχωση της οργάνωσης, το γεγονός και μόνο ότι στη γειτονική χώρα εμφανίζεται μια ομάδα που, όπως όλα δείχνουν, διαπνέεται από εθνικιστικά χαρακτηριστικά και το ιδεολόγημα του «μακεδονισμού» δημιουργεί έντονη ανησυχία στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. <br /><br />Διπλωματικές πηγές σημειώνουν μάλιστα ότι ανάλογα περιστατικά ίσως να συμβούν ξανά ως τις προεδρικές εκλογές στα Σκόπια σε λίγες ημέρες. Σύμφωνα με ορισμένες προκαταρκτικές εκτιμήσεις δεν αποκλείεται η πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση να έχει σχέση με μία άλλη οργάνωση του εξωτερικού, τους «Ενωμένους Μακεδόνες της Διασποράς», η οποία όμως έχει έδρα τον Καναδά. Οι «Ενωμένοι Μακεδόνες» πρόσκεινται φιλικά στο εθνικιστικό κόμμα VΜRΟ- DΜΡΝΕ του πρωθυπουργούΝίκολα Γκρούεφσκι. Οποιοσδήποτε όμως συσχετισμός θα ήταν αυτή τη στιγμή τουλάχιστον πρόωρος, επιμένουν άτομα που χειρίζονται τις σχέσεις με τα Σκόπια. <br /><br />Κύκλοι του υπουργείου Εξωτερικών επιμένουν στην άποψη ότι η στάση της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι, η οποία τροφοδοτεί τον εθνικισμό αλλά και έναν «λανθάνοντα μεγαλοϊδεατισμό» , είναι αυτή που δημιουργεί συνθήκες θερμοκηπίου, οι οποίες με τη σειρά τους ευνοούν την εμφάνιση τέτοιων συμπεριφορών. Το χειρότερο είναι ότι αυτές οι συμπεριφορές μπορούν να έχουν ανεξέλεγκτες προεκτάσεις. <br /><br />Ο κ. Γκρούεφσκι επενδύει, όπως φαίνεται, στον «μακεδονισμό» και στην ανθελληνική προπαγάνδα, η οποία μέχρι στιγμής έχει αποβεί πολύ επωφελής, ώστε να καταλάβει και τον τελευταίο πυλώνα εξουσίας στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (πΓΔΜ), την προεδρία. Οι εκλογές διεξάγονται στις 22 Μαρτίου και, όπως όλα δείχνουν, ο εκλεκτός του κ. Γκρούεφσκι, ο Γκιόργκι Ιβανόφ, θα επικρατήσει, έστω και στον δεύτερο γύρο. Θεωρητικά, δεν πρέπει να αποκλειστεί το σενάριο ο κ. Γκρούεφσκι, ελέγχοντας πλήρως το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, να κάνει μια κίνηση στο θέμα του ονόματος. «Η ως σήμερα εμπειρία δεν επιβεβαιώνει όμως κάτι τέτοιο» υπενθυμίζουν έμπειροι διπλωματικοί παράγοντες. Ωστόσο η πρόβλεψη της Αθήνας είναι ότι το 2009 θα είναι μάλλον «έτος στασιμότητας» με τα Σκόπια, κάτι το οποίο φέρεται να έχει επισημανθεί και στον ειδικό μεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς. <br /><br />Η εθνικιστική προπαγάνδα χαρακτηρίζεται από αρμόδιες πηγές ο ευκολότερος τρόπος για τον σκοπιανό πρωθυπουργό να αποσπάσει την προσοχή του πληθυσμού από την υψηλή ανεργία και τις οικονομικές πιέσεις που δέχεται. Σε αυτό τον διευκολύνει και ο έλεγχος που ασκεί στην πλειονότητα των μέσων ενημέρωσης. Δεν αποκλείεται δε να επιδιώκει να εκμεταλλευθεί τη ρευστή πολιτικοοικονομική κατάσταση που επικρατεί και στην Ελλάδα ώστε να πείσει τρίτες χώρες για το δίκαιο των θέσεών του και να δείξει ότι είναι η Αθήνα που δεν επιθυμεί συμβιβασμό λόγω των εσωτερικών προβλημάτων της. <br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, σε ανάλογες διαπιστώσεις περί έξαρσης του εθνικισμού στην πΓΔΜ προβαίνουν και οι πρεσβευτές άλλων ευρωπαϊκών χωρών στα Σκόπια. Ωστόσο θεωρούν ότι αυτό που πρέπει να διαφυλαχθεί ως «κόρη οφθαλμού» είναι η σταθερότητα των Βαλκανίων και για τον λόγο αυτόν εκτιμούν ότι η γειτονική χώρα πρέπει να λάβει έστω ημερομηνία έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) εντός του 2009. Εξάλλου, επισημαίνουν, τα Σκόπια δεν πρόκειται να επηρεάσουν τόσο δραματικά τη λειτουργία της ΕΕ. Η προοπτική αυτή πιστεύουν ότι θα λειτουργήσει ως κίνητρο για την κυβέρνηση Γκρούεφσκι να μεταβάλει συμπεριφορά, κάτι που ενδέχεται μελλοντικά να φέρει την Αθήνα σε αντιπαράθεση με τους ευρωπαίους εταίρους της. Μια πρώτη ένδειξη επ΄ αυτού ήταν η πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την πΓΔΜ, όπου η επιχειρηματολογία των Σκοπίων βρήκε πρόσφορο έδαφος. <br /><br />Την ίδια στιγμή δυσφορία έχει προκαλέσει και η χθεσινή απαγόρευση της εισόδου του έλληνα δημοσιογράφου κ. Α. Αγγελίδη (ο οποίος εργάζεται στην εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» και στον ραδιοφωνικό σταθμό City 99,5) στα Σκόπια με σκοπό την πραγματοποίηση ρεπορτάζ στην Αχρίδα. Το αιτιολογικό για την απαγόρευση εισόδου ήταν, όπως ανακοινώθηκε, το αίτημα των σκοπιανών τελωνειακών προς τον έλληνα δημοσιογράφο να δείξει διαπίστευση, κάτι που δεν συνηθίζεται. <br /><br />O εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών κ. Γ. Κουμουτσάκος καταδίκασε την ενέργεια των Σκοπίων, «η οποία στρέφεται κατά της ελευθερίας της ενημέρωσης». «Για ενέργεια κατά της ελευθεροτυπίας» έκανε λόγο ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ κ. Π. Σόμπολος , ο οποίος προανήγγειλε προσφυγή στη Διεθνή και στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων. Το γεγονός καυτηρίασαν επίσης η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) και η Ενωση Συντακτών Μακεδονίας- Θράκης. <br /><br />Το ζήτημα της ατμόσφαιρας εθνικισμού που διαμορφώνεται στην πΓΔΜ τέθηκε και κατά τη διάρκεια των συναντήσεων που είχε η κυρία Μπακογιάννη την περασμένη εβδομάδα στην Ουάσιγκτον τόσο με το νούμερο 3 του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Γουίλιαμ Μπερνς όσο και με τη μόνιμη αντιπρόσωπο των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Εθνη Σούζαν Ράις, σε σχέση όμως με την πορεία της διαπραγμάτευσης για το όνομα. Πηγές του υπουργείου Εξωτερικών έχουν και παλαιότερα επισημάνει ότι η πολιτική την οποία ακολουθεί ο Νίκολα Γκρούεφσκι δεν απολαμβάνει πλέον υποστήριξη στις ΗΠΑ, κάτι το οποίο ίσως μελλοντικά συνδράμει τις προσπάθειες της Αθήνας για εξεύρεση λύσης. <br />Η ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΗΓΙΑ <br /><br /><br />Κατάχρηση εξουσίας εις βάρος Ελλήνων <br /><br />Κατά τη χθεσινή ενημέρωση των διπλωματικών συντακτών ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών κ. Κουμουτσάκος, αναφερόμενος στα επεισόδια που σημειώθηκαν εις βάρος ελλήνων πολιτών στην Αχρίδα και στην ταξιδιωτική οδηγία που εξέδωσε το υπουργείο Εξωτερικών για τους Ελληνες οι οποίοι ταξιδεύουν στα Σκόπια, τόνισε: «Εχουμε εντοπίσει τους λόγους για τους οποίους κρίθηκε σκόπιμο να υπάρξει αυτή η ενημέρωση προς τους Ελληνεςπου πρόκειται να μεταβούν,είτε για να διαμείνουνείτε για να διέλθουν από το έδαφος της πΓΔΜ.Μεταξύ των λόγων αυτών,αναφέραμε τη μέχρις εξαντλήσεως κάθε αυστηρότητας,που έχει και χαρακτηριστικά κατάχρησης,εφαρμογή της νομοθεσίας από την πλευρά των Σκοπίων,με συνέπεια να υπάρχουν αποτελέσματα δυσανάλογα αρνητικά για τους έλληνες πολίτες». <br /><br />Και ανέφερε μεταξύ άλλων «την επιβολή ιδιαίτερα υψηλών και πάντως δυσανάλογων προστίμων» , «την παραπομπή σε δίκη για απλές διοικητικές παραβάσεις» και «την κατακράτηση διαβατηρίων και ταυτοτήτων μέχρι να καταβληθούν τα πρόστιμα ή να διεξαχθούν δίκες,πράγμα που οδηγεί στην παρεμπόδιση εξόδου από τη χώρα,για μικρότερο ή μεγαλύτερο διάστημα». Αυτό συνέβη και χθες λίγο έξω από την πρωτεύουσα Σκόπια, όταν ένας αστυνομικός σταμάτησε ένα λεωφορείο που μετέφερε έλληνες τουρίστες με το αιτιολογικό ότι είχε παραβιάσει το όριο ταχύτητας και επέβαλε πρόστιμο 300 ευρώ. Για όση ώρα το ελληνικό Γραφείο Συνδέσμου προσπαθούσε να λύσει το πρόβλημα είχαν κατακρατηθεί τα διαβατήρια των ελλήνων εκδρομέων, οι οποίοι ήταν στην πλειονότητά τους ηλικιωμένοι. Επιπλέον ο εκπρόσωπος υπογράμμισε ότι «η Ελλάδα πιστεύει στη χρησιμότητα των επαφών μεταξύ των δύο λαών». Ο κ. Κουμουτσάκος παραδέχθηκε ότι η υπουργός Εξωτερικών κυρία Ντόρα Μπακογιάννη σχεδιάζει να επισκεφθεί τα Σκόπια (μετά τις προεδρικές εκλογές) ως προεδρεύουσα του ΟΑΣΕ, αλλά «η επίσκεψη αυτή είναι απολύτως αποσυνδεδεμένη αφενός από τις διμερείς σχέσεις και αφετέρου από το ζήτημα του ονόματος». <br /><br />Σχολιάζοντας το κατά πόσον τέτοιου είδους περιστατικά μπορούν να επηρεάσουν την ενταξιακή πορεία της πΓΔΜ στην ΕΕ, ο κ. Κουμουτσάκος δήλωσε: «Η Ελλάδα δεν επιχαίρει όταν υπάρχουν καθυστερήσεις στην ευρωπαϊκή προοπτική των γειτονικών χωρών,διότι πεποίθηση και στρατηγικός μας στόχος είναι η ευρωπαϊκή προοπτική να προχωρεί ανεμπόδιστα- αφού βεβαίως εκπληρούνται οι προϋποθέσεις.Αυτή είναι εθνική στρατηγική. Οι καθυστερήσεις όμως δεν είναι ευθύνη ούτε της Ελλάδαςούτε της ΕΕ». <br /><br /><br />http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=257780<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-2660385302492715280?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-1402590701027783572009-03-03T10:00:00.000-08:002009-03-03T10:03:36.833-08:00<strong>ΗΣΑΠ: €16 εκατ. οι ζημιές από την εμπρηστική επίθεση </strong><br /><br /><br /><br />Σε 16 εκατ. ευρώ ανέρχονται οι ζημιές από την εμπρηστική επίθεση σε συρμό του ΗΣΑΠ τα ξημερώματα στο σταθμό της Κηφισιάς. Συνολικά κάηκαν εννέα βαγόνια. <br /><br />Τα δρομολόγια αναμένεται να αποκατασταθούν αύριο. <br /><br />Την έντονη αγανάκτησή τους «για την αποτρόπαιη και βάναυση επίθεση κατά του προσωπικού των συρμών και του σταθμού Κηφισιάς και την πυρπόληση εννέα βαγονιών από αγνώστους» εκφράζουν οι εργαζόμενοι στον ΗΣΑΠ <br /><br />Στην ανακοίνωσή τους μάλιστα επισημαίνουν πως εκτός από τις τεράστιες υλικές ζημιές στα βαγόνια και τις εγκαταστάσεις του Σταθμού Κηφισιάς, κινδύνευσε σοβαρά η ζωή επιβατών και εργαζομένων στους συρμούς και στον Σταθμό Κηφισιάς, «δοθέντος ότι απειλήθηκαν με μαχαίρι και έγινε απόπειρα να εγκλωβιστούν στην καμπίνα οδήγησης ενός από τα βαγόνια που είχαν ήδη πυρποληθεί». <br /><br />Οι εργαζόμενοι στον Ηλεκτρικό σημειώνουν ακόμη πως αυτές οι πρακτικές βίας, δεν οδηγούν πουθενά. «Ίσα – ίσα αξιοποιούνται από ορισμένους στην προσπάθεια υιοθέτησης και θέσπισης περισσότερων μέτρων καταστολής και περιορισμού των δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων των εργαζομένων και ολόκληρου του λαού» καταλήγουν. <br /><br /><br />http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/03/03/1636183.htm<br /><br /><br />--------------------------------------------------------------------------------<br />ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΜΟΥ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΑ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-140259070102778357?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-35762270559153058702009-03-02T08:00:00.000-08:002009-03-02T08:18:16.335-08:00Ο πρωθυπουργός ανέφερε ακόμη ότι δεν μπορούν να αγνοηθούν τα κοινωνικά προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί και τόνισε την ανάγκη βοήθειας προς τα στρώματα του πληθυσμού που πλήττονται περισσότερο από την κρίση. Ο<strong> Κ. Καραμανλής σημείωσε, ωστόσο, ότι θα πρέπει να αποφευχθεί η επιστροφή στον προστατευτισμό, ο οποίος όπως ανέφερε χαρακτηριστικά θα μπορούσε να διακυβεύσει πολλά από αυτά που η Ευρώπη έχει πετύχει ως σήμερα.</strong><br /><br /><strong>Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Κ. Καραμανλής στην ανάγκη προστασίας οικονομικών τομέων όπως η αυτοκινητοβιομηχανία, ο τουρισμός και η ναυτιλία. Ο πρωθυπουργός ανέφερε ακόμη ότι συζητήθηκαν τα προβλήματα της πραγματικής οικονομίας, καθώς και το ζήτημα της ενίσχυσης της εποπτείας των χρηματοπιστωτικών οργανισμών και ιδρυμάτων της Ευρώπης</strong>.<br /><br />http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_01/03/2009_269402<br /><br /><br />ΠΕΙΤΕ ΜΕ ΑΦΕΛΗ,ΑΛΛΑ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΛΕΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΣΜΟΥ ΑΛΛΑ ΝΑ ΖΗΤΑΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟΥΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΤΟΜΕΙΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ?<br /><br /><br /><br />ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ<br /><br /><strong>Κατά του προστατευτισμού προειδοποιεί η Κίνα <br />Τη βαθειά ανησυχία της εκφράζει η Κίνα για τα μέτρα προστατευτισμού που περιέχονται σε πακέτα οικονομικής τόνωσης διαφόρων χωρών, προειδοποιώντας ότι τέτοιου είδους πρακτικές θα επιδεινώσουν ακόμη περισσότερο την τρέχουσα οικονομική κρίση.</strong><br /><br /><br />Σε σχόλιο που δημοσιεύτηκε από το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Xinhua, γίνεται εκτενής λόγος για τον όρο «Αγοράστε Αμερικανικά», που περιέχεται στο τελευταίο πακέτο οικονομικής τόνωσης στις ΗΠΑ, ύψους 787 δισ. δολαρίων, που εγκρίθηκε την Παρασκευή από το Κογκρέσο. Κάποιο όροι στο πακέτο αυτό απαγορεύουν την αγορά ξένων πρώτων υλών για την κατασκευή δημόσιων έργων.<br /><br />Οι Κινέζοι αρμόδιοι φοβούνται ιδιαίτερα ότι αυτό ίσως σηματοδοτεί την επιδίωξη, στο μέλλον, προστατευτικών πολιτικών από τη νέα κυβέρνηση του πρόεδρου Μπαράκ Ομπάμα.<br /><br />Το άρθρο αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ο προστατευτισμός δεν αποτελεί λύση, αλλά «δηλητήριο».<br /><br />http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathbreak_1_16/02/2009_267557<br /><br /><br />ΓΙΑΤΙ Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ ΕΝΑΝ ΙΔΙΟΤΥΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΣΜΟ ΕΝΩ Η ΚΙΝΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΕΚΕΙ?<br /><br />ΜΗΠΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ?<br /><br />ΠΡΟΦΑΝΩΣ Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΙΔΕ ΟΤΙ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΔΕΝ ΤΗΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΠΛΕΟΝ.<br /><br /><br />ΑΡΑΓΕ ΕΜΑΣ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ?<br /><br />ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ<br /><br /><br />Νέα επιδείνωση εμφάνισε στο εννεάμηνο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου το έλλειμμα στο Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών, αγγίζοντας το επίπεδο ρεκόρ των 24,6 δισ. ευρώ. <br /><br /><br />http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,id=15633092<br /><br />ΤΟ ΕΝΝΙΑΜΗΝΟ.ΑΡΑ ΣΤΟ ΔΩΔΕΚΑΜΗΝΟ ΜΕ ΑΝΑΓΩΓΗ ΕΙΝΑΙ 32,8 ΔΙΣ ΕΥΡΩ.<br /><br />ΔΗΛΑΔΗ ΕΙΜΑΣΤΕ 32,8 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΜΕΣΑ...<br /><br />ΑΡΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΕΜΠΟΡΙΟ?<br /><br />ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΕΙΝΑΙ 260 ΔΙΣ ΕΥΡΩ.ΠΟΣΟ ΠΙΟ ΜΕΣΑ ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΑΒΗΞΟΥΝ?<br /><br /><br />ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ... <br /><br /><br /><strong> Κ. Καραμανλής σημείωσε, ωστόσο, ότι θα πρέπει να αποφευχθεί η επιστροφή στον προστατευτισμό, ο οποίος όπως ανέφερε χαρακτηριστικά θα μπορούσε να διακυβεύσει πολλά από αυτά που η Ευρώπη έχει πετύχει ως σήμερα.</strong><br /><br />ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΑΠΟ ΔΑΥΤΟΥΣ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-3576227055915305870?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-18468836926608678712009-03-02T07:54:00.000-08:002009-03-02T08:00:38.527-08:0010 ερωτήσεις - απαντήσεις για τις σχέσεις Ελλάδας - ΗΠΑ<br />Κυριακή, 01.03.09 <br /> <br />1. Εχει αλλάξει η ατμόσφαιρα στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις ένα μήνα μετά την εγκατάσταση του Μπαράκ Ομπάμα στον Λευκό Οίκο;<br />Εχει αλλάξει το ύφος της αμερικανικής διπλωματίας έναντι όλων. Το δόγμα της «ήπιας δύναμης» (soft power) σημαίνει πρώτα απ’ όλα ένα νέο τρόπο επικοινωνίας με εταίρους και συμμάχους. Για την ώρα η αμερικανική διοίκηση συζητά, ακούει, ανιχνεύει προθέσεις, βολιδοσκοπεί και δεν απαιτεί. Αλλωστε μέχρι στιγμής η εξωτερική πολιτική βρίσκεται πολύ χαμηλά στις προτεραιότητες της νέας αμερικανικής κυβέρνησης. Η έκθεση πάντως του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν εξαιρετικά επικριτική και σε κάποια σημεία προσβλητική για την Ελλάδα –κάτι που δείχνει ότι η ατμόσφαιρα στη γραφειοκρατία του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών δεν έχει αλλάξει και πολύ.<br /><br />2. Ηταν συμπτωματική η δημοσιοποίηση της έκθεσης λίγη ώρα μετά τις συνομιλίες της ΥΠΕΞ κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη με την Αμερικανίδα ομόλογό της Χίλαρι Κλίντον;<br />Η Αθήνα πιστεύει ότι ήταν θέμα τύχης. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, έγιναν μάταιες προσπάθειες από την ελληνική πλευρά διά της διπλωματικής οδού να αποτραπεί η δημοσιοποίηση τη μέρα που η ΥΠΕΞ βρισκόταν στην Ουάσιγκτον.<br /><br />3. Τι σημαίνει ότι «ήταν πάρα πολύ καλό το κλίμα στη συνάντηση Μπακογιάννη - Κλίντον», όπως τονίζουν συνεργάτες της υπουργού;<br />Πρόκειται για ένα επικοινωνιακό στερεότυπο με βάση το οποίο επιχειρείται η κατασκευή της εντύπωσης ότι γυρίζει η σελίδα στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, και πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτή τη στροφή διαδραματίζει προσωπικά η υπουργός Εξωτερικών. Στην πραγματικότητα οι συνομιλίες ήταν αναγνωριστικές γιατί αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποιο διακύβευμα που θα μπορούσε να δημιουργήσει ένταση μεταξύ Αθήνας-Ουάσιγκτον ούτε κάποιο θέμα εθνικού ενδιαφέροντος στο οποίο κάνει focus η αμερικανική διπλωματία.<br /><br />4. Δεσμεύτηκε, πράγματι, η Χίλαρι Κλίντον ότι θα μεταφέρει στην Αγκυρα τις ανησυχίες της Αθήνας για την προκλητική τουρκική συμπεριφορά στο Αιγαίο;<br />Πολύ απλοϊκό για να είναι αληθινό. Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ πρόκειται να επισκεφθεί την Τουρκία το Μάρτιο για να συζητήσει την κρίση στη Μέση Ανατολή και το θέμα του Ιράν. Ηδη ο ειδικός απεσταλμένος της Ουάσιγκτον για το Μεσανατολικό Τζορτζ Μίτσελ πήγε στην Αγκυρα, είχε συνομιλίες με την εκεί πολιτική και πολιτειακή ηγεσία και δήλωσε ότι «η Τουρκία μπορεί να διαδραματίσει μοναδικό ρόλο» για την εκτόνωση της έντασης στην περιοχή. Είναι λίγο δύσκολο στην ημερήσια διάταξη των συνομιλιών της κυρίας Κλίντον με την τουρκική κυβέρνηση να περιληφθούν και τα θέματα του Αιγαίου, από την ελληνική οπτική γωνία μάλιστα.<br /><br />5. Γιατί η υπουργός Εξωτερικών κυρία Ντόρα Μπακογιάννη δεν συζήτησε το θέμα της ΠΓΔΜ με τη Χίλαρι Κλίντον;<br />Επειτα από τόσο διπλωματικό κεφάλαιο που έχει αναλωθεί γύρω από το Σκοπιανό, είναι πραγματικά εντυπωσιακό το γεγονός ότι εξαιρέθηκε από την ατζέντα με πρωτοβουλία της Ελληνίδας ΥΠΕΞ. Βεβαίως ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής το είχε θέσει κατά τις συνομιλίες του στην Αθήνα με τον «επίσημο φίλο» του Μπαράκ Ομπάμα γερουσιαστή Ρίτσαρντ Ντέρμπιν. Φαίνεται ότι μετά την προσφυγή της ΠΓΔΜ στη Χάγη η ελληνική διπλωματία έχει κατεβάσει ταχύτητα σε σχέση με το Σκοπιανό και, πάντως, δεν θέλει να επιβαρύνει την ατζέντα του ελληνοαμερικανικού διαλόγου με ένα θέμα που έτσι κι αλλιώς δεν εμπνέει αισιοδοξία σχετικά με τις προοπτικές επίλυσής του.<br /><br />6. Πότε θα επισκεφθεί ο πρωθυπουργός την Ουάσιγκτον;<br />Το συντομότερο δυνατόν. Ενα τετ α τετ με τον Μπαράκ Ομπάμα είναι στις μέρες μας πολύτιμο για κάθε Ευρωπαίο ηγέτη. Εάν υπάρξει η δυνατότητα έστω σύντομης συνάντησης με τον Αμερικανό πρόεδρο, μπορεί να παραβρεθεί στην καθιερωμένη τελετή στον Λευκό Οίκο που πραγματοποιείται την 25η Μαρτίου. Αλλωστε ο κ. Καραμανλής ακόμη και στη συγχαρητήρια επιστολή του προς τον κ. Ομπάμα είχε εκφράσει την επιθυμία για συνάντηση.<br /><br />7. Πώς βλέπουν οι Αμερικανοί την εσωτερική κατάσταση εδώ;<br />Οπως όλοι στο εξωτερικό: ρευστή, μεταβατική και απρόσφορη για σοβαρές συνομιλίες ή συμφωνίες με μακροπρόθεσμη οπτική. Για το λόγο αυτόν τηρούνται πολύ αυστηρές ισορροπίες έναντι της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ και αποφεύγεται κάθε ενέργεια που μπορεί να σηματοδοτεί εγγύτητα προς το ένα ή το άλλο κόμμα.<br /><br />8. Μας τελείωσε ο πολιτικός «έρωτας» με τον Βλαντιμίρ Πούτιν;<br />Το προφανές είναι ότι έκλεισε τον κύκλο του. Ολο και περισσότερο ακούγεται από ελληνικά επίσημα χείλη ο αμερικανικού ενδιαφέροντος αγωγός TGI που θα μεταφέρει αζερικό αέριο, όλο και λιγότερο υπενθυμίζεται η στρατηγική συμφωνία για τον Southstream που εξυπηρετεί την Gazprom. Αλλωστε η αμερικανική διοίκηση δεν καλεί πλέον τους Ευρωπαίους να απεμπλακούν από το ρωσικό μονοπώλιο αλλά προτείνει «πράσινες λύσεις» και στροφή στις εναλλακτικές ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, για την προώθηση των οποίων έχουν πολλά να προσφέρουν αμερικανικές εταιρίες.<br /><br />9. Υπάρχουν «γκρίζες ζώνες» στις σχέσεις Αθήνας - Ουάσιγκτον στην παρούσα συγκυρία;<br />Οι ΗΠΑ θα ήθελαν εντονότερη ελληνική συμμετοχή στο Αφγανιστάν (δηλαδή κυρίως στρατό και επιθετικά ελικόπτερα), αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, άρση των ενστάσεων Αθήνας-Λευκωσίας για το τελευταίο σχέδιο Ανάν, που απορρίφθηκε στο δημοψήφισμα. Επίσης θα ήθελαν συνεργασία στα θέματα ασφάλειας και σύμπραξη ελληνικών - αμερικανικών αρχών για την καταπολέμηση της εγχώριας τρομοκρατίας. Η κατάργηση της βίζας για τους Ελληνες πολίτες συνδέεται ευθέως με αυτό.<br /><br />10. Είναι σημαντική η Ελλάδα για τις ΗΠΑ;<br />Το καταρρακωμένο διεθνές κύρος της χώρας, η άρση του αμερικανικού επενδυτικού ενδιαφέροντος (όπως καταδείχθηκε με την αμερικανική απουσία από την τελευταία ΔΕΘ) και η αδυναμία της ελληνικής διπλωματίας να πρωταγωνιστήσει σε κάποιο διεθνές ζήτημα είναι ενδείξεις περί του αντιθέτου. Παρ’ όλα αυτά η κυρία Χίλαρι Κλίντον μίλησε για την ανάγκη «διεύρυνσης της στρατηγικής εταιρικής σχέσης» των δύο χωρών.<br /><br /><br /><br />ΣΠΑΝΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ <br /><br />Ελεύθερος Τύπος<br /><br />http://www.e-tipos.com/newsitem?id=78238<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-1846883692660867871?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-75965017401009665802009-03-02T07:52:00.000-08:002009-03-02T07:54:24.018-08:00Προβάδισμα για τους Εθνικιστές Βάσκους στην Ισπανία<br />Κυριακή, 01.03.09 <br /><br />Το Εθνικιστικό Κόμμα των Βάσκων (PNV) προηγείται στις περιφερειακές εκλογές στη Χώρα των Βάσκων και μπορεί να διατηρήσει την εξουσία παρά τη μικρή του πλειοψηφία, σύμφωνα με exit poll για λογαριασμό της ισπανικής κρατικής τηλεόρασης.<br /><br />Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση του ινστιτούτου Ipsos, οι σοσιαλιστές δεν καταφέρνουν να σημειώσουν μια ιστορική νίκη στη Χώρα των Βάσκων, όπου κυβερνούν τα τελευταία 29 χρόνια οι μετριοπαθείς εθνικιστές του PNV.<br /><br />Στην Γαλικία, το Σοσιαλιστικό Κόμμα και οι σύμμαχοί του συγκεντρώνουν σχεδόν το ίδιο ποσοστό με το Λαϊκό Κόμμα της αντιπολίτευσης το οποίο επιδιώκει να επανακτήσει στην εξουσία, προκύπτει από την ίδια δημοσκόπηση.<br /><br />Οι βασκικές εκλογές θα είναι οι πρώτες που θα διεξαχθούν χωρίς την αντιπροσώπευση από κάποιον πολιτικό σχηματισμού της ένοπλης αυτονομιστικής οργάνωσης ΕΤΑ, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο απαγόρευσε την κάθοδο δύο κομμάτων, τα οποία πρόσκεινται στην οργάνωση αυτή.<br /><br /><br />http://www.e-tipos.com/newsitem?id=78290<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-7596501740100966580?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-46203218419911505042009-03-01T10:01:00.000-08:002009-03-01T10:03:55.995-08:00<strong>Ογδόντα εντολές για κατάσχεση Ι.Χ. ημερησίως <br />«Κόκκινο» έχουν χτυπήσει στα Ειρηνοδικεία της χώρας οι αποφάσεις αφαίρεσης Ι.Χ. από τους κατόχους τους οι οποίες το 2008 άγγιξαν τις 100.000!</strong><br /><br />"Η" 28/2<br /><br /><br />Του Γιώργου Aνδρή<br />andris@pegasus.gr <br /><br />Σε ένα ατελείωτο κυνηγητό έχουν επιδοθεί τους τελευταίους τρεις μήνες οι δικαστικοί επιμελητές με όσους δεν πληρώνουν τις δόσεις τους, με αποτέλεσμα καθημερινά να εκδίδονται περισσότερες από ογδόντα εντολές για κατάσχεση αυτοκινήτων. Ωστόσο, οι ιδιοκτήτες τους «επινοούν» διάφορους τρόπους ώστε οι δικαστικοί επιμελητές να μην μπορούν να εντοπίσουν τα αυτοκίνητα ακόμη και αν είναι μπροστά στα μάτια τους!<br /><br />Eιδικότερα όταν έναν καταναλωτής έχει αποκτήσει κάποιο αυτοκίνητο με δάνειο και δεν μπορεί να αποπληρώσει τις δόσεις του, η διαδικασία που ακολουθείται συνήθως από τις τράπεζες περιλαμβάνει αρχικά τηλεφωνικές ενοχλήσεις που ξεκινούν μόλις δέκα ημέρες από την λήξη της δόσης. Στη συνέχεια τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αν ο πελάτης τους εξακολουθεί να μην αποπληρώνει τις δόσεις του για τους επόμενους δύο μήνες, ξεκινούν τις διαδικασίες μέσω δικηγορικών γραφείων για την έκδοση της εντολής κατάσχεσης την οποία παραλαμβάνει ο δικαστικός επιμελητής για να την επιδώσει στον κάτοχο του αυτοκινήτου. Ωστόσο ένα μεγάλο μέρος των καταναλωτών για να μην χάσουν το αυτοκίνητό τους έχουν εφεύρει τρόπους για να γλιτώσουν αλλά και να κάνουν τους δικαστικούς επιμελητές να ψάχνουν για πολλούς μήνες... Πάντως αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός πως τους τελευταίους τρεις μήνες ένας μόνο καταναλωτής εμφανίστηκε πως παρέδωσε οικειοθελώς το αυτοκίνητό του στην τράπεζα απ’ όπου είχε λάβει δάνειο για την αγορά του! <br /><br />Πληθώρα κατασχεμένων οχημάτων<br />Oι κατασχέσεις σύμφωνα με πληροφορίες της «H» έχουν αυξηθεί ραγδαία ώστε οι τράπεζες πλέον να μην γνωρίζουν τι να κάνουν ένα τόσο μεγάλο αριθμό οχημάτων. Mάλιστα σύμφωνα με στελέχη του κλάδου το 90% των οχημάτων που έχουν στα καταστήματά τους οι περίπου 2.200 έμποροι που έχουν απομείνει στην Aττική ανήκει στις τράπεζες καθώς τα έχουν χρηματοδοτήσει μέσω των υπηρεσιών Stock Finance.<br /><br />Ωστόσο οι μικρές παραγγελίες που πραγματοποιούν το τελευταίο δίμηνο οι εισαγωγικές εταιρείες δημιούργησε διαθέσιμο χώρο για φύλαξη των κατασχεμένων αυτοκινήτων στους τελωνειακούς χώρους. Eιδικότερα στον Aσπρόπυργο σε πολύ γνωστό τελωνειακό χώρο 600.000 τ.μ. τρεις μόλις τράπεζες φυλάσσουν περισσότερα από 18.000 αυτοκίνητα τα οποία οι «επίλεκτοι» έμποροι μπορούν να δουν από κοντά ώστε να τα εκτιμήσουν μετά από τηλεφώνημα που κάνει κάποιο στέλεχος της τράπεζας προς τη διεύθυνση της εταιρείας που διαχειρίζεται τον τελωνειακό χώρο. Κάποιες άλλες τράπεζες επειδή έχουν στην κατοχή τους πολλά επαγγελματικά ακίνητα με μεγάλους διαθέσιμους χώρους φαίνεται πως αποφάσισαν να τα αξιοποιήσουν «γεμίζοντάς» τα με κατασχεμένα αυτοκίνητα. Oι ειδικά διαμορφωμένοι χώροι εντοπίζονται κυρίως προς το Mαρκόπουλο παράλληλα στην Aττική Oδό και το μόνο που τους λείπει για να χαρακτηριστούν καταστήματα εμπορίας αυτοκινήτων είναι η διαφημιστική ταμπέλα! Tέλος κάποια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που δεν θέλουν να ξοδέψουν τόσα χρήματα ώστε να μεταφέρουν τα οχήματα που έχουν στην κατοχή τους σε τελωνειακό χώρο αλλά ούτε επιθυμούν να απασχολούν υπαλλήλους σε «άτυπες» μάντρες αυτοκινήτων, απλώς συνεργάζονται με ιδιωτικές αποθήκες που εντοπίζονται στη Mάνδρα Aττική, τον Aσπρόπυργο αλλά και το Kορωπί πληρώνοντας χαμηλότερο ενοίκιο.<br /><br />Σκάνε κανόνια...<br />Tο μεγαλύτερο «αγκάθι» στην ελληνική αγορά αυτοκινήτου σύμφωνα με στελέχη του κλάδου το έχουν δημιουργήσει οι τράπεζες οι οποίες εξακολουθούν να έχουν αδιάλλακτη στάση απέναντι τόσο στους καταναλωτές που επιθυμούν να αγοράσουν I.X. μέσω δανείου όσο και με τους ιδιοκτήτες καταστημάτων εμπορίας αυτοκινήτων μέσω του Stock Finance. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην «H» έμπορος IX: «Oι τράπεζες πλέον κατάσχουν καθημερινά αυτοκίνητα από τους εμπόρους καθώς δεν επεκτείνουν την έντοκη περίοδο που τα χρηματοδοτούν ώστε να μπορέσουν και οι έμποροι να τα πουλήσουν. <br /><br />Mάλιστα αρκετοί έμποροι τηλεφωνούν πλέον οι ίδιοι στις τράπεζες με τις οποίες συνεργάζονται και τους διαμηνύσουν πως δεν μπορούν να εξοφλήσουν κάποια αυτοκίνητα που έχουν αποκτήσει μέσω του Stock Finance καλώντας τους να έρθουν να τα παραλάβουν». Πρόσφατα μάλιστα στα βόρεια προάστια, μεγάλος έμπορος αυτοκινήτων με συνεργείο, φανοποιείο, έκθεση καινούριων και μεταχειρισμένων I.X. (κάθετη μονάδα) «εξαφανίστηκε» με περίπου 2 εκατομμύρια ευρώ στην τσέπη του τα οποία προήλθαν από παραγγελίες αλλά και χρηματοδοτήσεις από τράπεζες για αγορά οχημάτων. Mάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, ο συγκεκριμένος έμπορος είχε καταφέρει να πουλήσει ένα υπερπολυτελές αυτοκίνητο αξίας υψηλότερης των 60.000 ευρώ σε επτά υποψήφιους πελάτες αποκομίζοντας μόνο από ένα I.X. 420.000 ευρώ! Πάντως ακόμη δύο μεγάλοι έμποροι αυτοκινήτων πολυτελείας, έχουν τεράστιο οικονομικό πρόβλημα και αναμένεται εντός των ημερών να τους επισκεφθεί ο δικαστικός επιμελητής<br /><br /><br />http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12333&subid=2&tag=9379&pubid=5821172<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-4620321841991150504?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-45552840520480576232009-03-01T09:51:00.000-08:002009-03-01T09:53:17.538-08:00Νόμο του... 2005 για τα golden boys εξήγγειλε ο Κ. Καραμανλής<br />Τα μέτρα για το πλαφόν στους επικεφαλής δημοσίων οργανισμών αποτελούν μόνο κίνηση εντυπωσιασμού<br />"Η" 28/2<br /><br /><br /><br />Του Κώστα Τσαχάκη<br /><br />Τρικ εντυπωσιασμού αποτελεί η δέσμευση του πρωθυπουργού ότι θα μπει πλαφόν στους μισθούς των επικεφαλής των δημόσιων οργανισμών. Τα λεγόμενα golden boys μπήκαν στο στόχαστρο της κυβέρνησης, σε μία προσπάθεια να δείξει ότι θα?. πατάξει τη σπατάλη στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και έτσι ο κ. Καραμανλής ανακοίνωσε ένα μέτρο που ισχύει βάσει νόμου από το 2005 κιόλας. Τότε στον νόμο του υπουργείου Οικονομίας για την εξυγίανση των ΔΕΚΟ είχε συμπεριληφθεί διάταξη και για τις αποδοχές των στελεχών θέτοντας μάλιστα συγκεκριμένο όριο. <br /><br />Ειδικότερα προέβλεπε ότι το όριο αυτό «δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υπερβαίνει το σύνολο των εκάστοτε αποδοχών του προέδρου του Αρείου Πάγου χωρίς οικογενειακή παροχή». Βέβαια στο μεσοδιάστημα η συγκεκριμένη διάταξη δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Κι αυτό, καθώς οι υπουργοί που είχαν υπό την εποπτεία τους δημόσιους οργανισμούς φρόντιζαν με την έκδοση υπουργικών αποφάσεων να παρέχουν τη δυνατότητα επιπλέον αμοιβών.<br /><br />Στελέχη<br />Έτσι φθάσαμε να αμείβονται ακόμη και στελέχη προβληματικών Οργανισμών με 10.000 και 15.000 τον μήνα ευρώ, όταν οι αποδοχές του προέδρου του Αρείου Πάγου ήταν 6.586 το 2008. Τώρα που υπάρχει σαφής σύσταση της Κομισιόν για μείωση των δημόσιων δαπανών, η κυβέρνηση θυμήθηκε τους παχυλούς μισθούς των golden boys. Προκαλεί, αν μη τι άλλο, εντύπωση πως ο πρωθυπουργός, προκειμένου να δείξει ότι είναι αποφασισμένος να βάλει ψαλίδι στις δαπάνες στο Δημόσιο, εξαγγέλλει ένα μέτρο που ήδη ισχύει εδώ και τρεισήμισι χρόνια, από τότε δηλαδή που στη Βουλή ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος. Ή το αγνοούσε ή το έκανε σκόπιμα για να βγάλει προς τα έξω ένα φιλολαϊκό προφίλ κόβοντας δήθεν τους μισθούς των υψηλόβαθμων στελεχών.<br /><br />Επίσης εγείρεται το ερώτημα γιατί να πιστέψει κανείς ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει τώρα σε περικοπές δαπανών, όταν δεν το έκανε τα τελευταία χρόνια. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η πρωθυπουργική δέσμευση μπορεί να προβλήθηκε ως «μαχαίρι στη σπατάλη», αλλά ουσιαστικά ακολούθησε τις ανακοινώσεις που είχε κάνει προ 10ημέρου ο υπουργός Οικονομίας κ. Γιάννης Παπαθανασίου παρουσιάζοντας το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Πιο αναλυτικά, ο κ. Καραμανλής όρισε ως πλαφόν τον μισθό του γενικού γραμματέα υπουργείου ή τα 6.095 ευρώ, ενώ ο νόμος για τις ΔΕΚΟ στα 6.586 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στις αποδοχές του προέδρου του Αρείου Πάγου.<br /><br />Συγκεκριμένα σύμφωνα με το νόμο 3429 για τις ΔΕΚΟ που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 27 Δεκεμβρίου 2005 «για την αποζημίωση του προέδρου, του διευθύνοντος συμβούλου και των εκτελεστικών μελών του διοικητικού συμβουλίου κάθε δημόσιας επιχείρησης ισχύει ο περιορισμός που έχει ερμηνευθεί με το άρθρο 34, παράγραφος 4 του νόμου 2768 του 1999». Στη συγκεκριμένη παράγραφο αναφέρεται ρητά ότι το ανώτατο όριο αποδοχών για τους λειτουργούς και υπαλλήλους του δημόσιου τομέα «δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υπερβαίνει το σύνολο των εκάστοτε αποδοχών του Προέδρου του Αρείου Πάγου, χωρίς οικογενειακή παροχή».<br /><br />Διαταγή<br />Μάλιστα, επειδή η διάταξη αυτή καταστρατηγήθηκε στην πράξη και όταν το θέμα έφθασε στη Βουλή το Νοέμβριο του 2007 με αφορμή την αμοιβή του προέδρου της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (10.271 ευρώ) ο κ. Αλογοσκούφης επιχείρησε να ρίξει τους τόνους λέγοντας: «Με νομοθετική ρύθμιση θα καθορίζεται ότι κανένας δημόσιος λειτουργός δεν θα έχει αποδοχές πάνω από το όριο της αμοιβής του προέδρου του Αρείου Πάγου». Βέβαια, και πάλι δεν έγινε απολύτως τίποτα, μίας και οι αποδοχές των επικεφαλής δημοσίων εταιρειών προσεγγίζουν ακόμη και τις 15.000.<br /><br />Γίνεται λοιπόν αντιληπτό ότι ο νόμος του 2005?. επαναθεσμοθετήθηκε από τον υπουργό Οικονομίας το 2007 -χωρίς βέβαια ποτέ να εφαρμοστεί- και εξαγγέλλεται για τρίτη φορά από τον πρωθυπουργό το 2009.<br /><br />http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&tag=9379&pubid=5821226<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-4555284052048057623?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-15100867897234588242009-02-26T10:04:00.001-08:002009-02-26T10:23:15.958-08:00Υπολογίζεται ότι οι ασφαλισμένοι <strong>μετανάστες καταβάλλουν στο ΙΚΑ περίπου 500 εκατ. ευρώ ετησίως. Ασχημα μας πέφτουν;</strong> <br /><br /><br /><br /><strong>Αναλύοντας τους πίνακες με τους αριθμούς θα διαπιστώσουμε ότι ο ξένος φέρνει στο Ταμείο του τα δύο τρίτα όσων συνεισφέρει ο Ελληνας</strong>. <br /><br /><br /><strong>Δεν είναι από τεμπελιά.</strong><br /><br /><br /><br /><br /> <strong>Απλούστατα το μεροκάματο είναι μικρότερο όταν ο εργαζόμενος είναι αλλοδαπός</strong>.<br /><br /><br /> <strong>Εκτός αυτού οι ξένοι ασφαλίζονται λιγότερες ημέρες μέσα στον μήνα (έχουν ένσημα για 14 ημέρες, ενώ οι Ελληνες έχουν για 17). </strong><br /><br />Αυτά είναι ψιλικά σε σχέση με την ανασφάλιστη εργασία των ξένων γυναικών. Στο 70% εργάζονται σε σπίτια, αλλά αν προφέρουν τη λέξη «ΙΚΑ» παίρνουν πόδι. Ολα αυτά προκύπτουν από έρευνες, υπολογισμούς και καταγραφές. Στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε πόσοι ακριβώς είναι οι ξένοι, και ειδικά με την περίπτωση των Αλβανών τα πράγματα γίνονται περίπλοκα από τη γειτνίαση. Διπλανή πόρτα, μπες- βγες<br /><br /><br />http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=256993<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ<br /><br /><br /> <strong>μετανάστες καταβάλλουν στο ΙΚΑ περίπου 500 εκατ. ευρώ ετησίως. Ασχημα μας πέφτουν;</strong> <br /><br /><br /><br />Σύμφωνα με την Κεντρική Τράπεζα της Αλβανίας μόνο το 2005 στάλθηκαν εμβάσματα στην Αλβανία από την Ελλάδα άνω του 1 δισ. ευρώ.<br /><br />http://www.alphatv.gr/index.asp?a_id=90&news_id=30517<br /><br />ΤΙ ΕΧΕΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟ?<br /><br /><br /><strong>Απλούστατα το μεροκάματο είναι μικρότερο όταν ο εργαζόμενος είναι αλλοδαπός</strong><br /><br /> <strong>Εκτός αυτού οι ξένοι ασφαλίζονται λιγότερες ημέρες μέσα στον μήνα (έχουν ένσημα για 14 ημέρες, ενώ οι Ελληνες έχουν για 17). </strong><br /><br />ΑΦΟΥ ΤΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΣΗΜΑ ΛΙΓΟΤΕΡΑ,ΤΟΤΕ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΑΣ.<br /><br />ΑΦΟΥ ΕΧΟΥΝ 14 ΕΝΣΗΜΑ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΤΟΤΕ ΑΠΟΔΙΔΟΥΝ ΣΤΟ ΙΚΑ ΤΟ 14/17 ΤΟΥ ΕΝΣΗΜΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ.<br /><br />ΑΡΑ 14/17=82% ΤΩΝ ΕΝΣΗΜΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ.<br /><br />ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΤΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΠΕΡΙΠΟΥ ΣΤΑ 20 ΕΥΡΩ,ΑΝΤΙ ΤΑ 28 ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΤΩΤΑΤΟ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΟ ΕΧΟΥΜΕ,28-20=8<br /><br />8/28=28%<br /><br />ΤΟ ΕΝΣΗΜΟ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΟΥ.ΕΤΣΙ ΑΦΟΥ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ 28% ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΚΑΤΑ 28%.<br /><br />ΑΡΑ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΟΔΙΔΟΥΝ ΤΟ 72% ΤΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΛΗΝΑ,ΛΟΓΩ <br />ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΟΥ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ 82% ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΕΝΣΗΜΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ.<br /><br />ΑΡΑ ΑΠΟΔΙΔΟΥΝ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ 72%*82%=59% ΤΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ.<br /><br /><br />ΔΗΛΑΔΗ Ο ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ,ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΣΤΕΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟ 41% ΤΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΕ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΡΓΑΤΗΣ.<br /><br /><br />ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΞΥΠΝΗΤΟΥΡΙΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙΤΕ ΟΤΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΒΟΗΘΟΥΝ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.<br />ΤΟ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ ΑΛΛΑ ΕΣΕΙΣ ΕΙΣΤΕ ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΙ ΣΕ ΗΛΙΘΙΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΕΤΥΧΑΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-1510086789723458824?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-51459603492214943202009-02-26T10:04:00.000-08:002009-02-26T10:06:04.299-08:00Υπολογίζεται ότι οι ασφαλισμένοι <strong>μετανάστες καταβάλλουν στο ΙΚΑ περίπου 500 εκατ. ευρώ ετησίως. Ασχημα μας πέφτουν;</strong> <br /><br /><br /><br /><strong>Αναλύοντας τους πίνακες με τους αριθμούς θα διαπιστώσουμε ότι ο ξένος φέρνει στο Ταμείο του τα δύο τρίτα όσων συνεισφέρει ο Ελληνας</strong>. Δεν είναι από τεμπελιά. Απλούστατα το μεροκάματο είναι μικρότερο όταν ο εργαζόμενος είναι αλλοδαπός. Εκτός αυτού οι ξένοι ασφαλίζονται λιγότερες ημέρες μέσα στον μήνα (έχουν ένσημα για 14 ημέρες, ενώ οι Ελληνες έχουν για 17). Αυτά είναι ψιλικά σε σχέση με την ανασφάλιστη εργασία των ξένων γυναικών. Στο 70% εργάζονται σε σπίτια, αλλά αν προφέρουν τη λέξη «ΙΚΑ» παίρνουν πόδι. Ολα αυτά προκύπτουν από έρευνες, υπολογισμούς και καταγραφές. Στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε πόσοι ακριβώς είναι οι ξένοι, και ειδικά με την περίπτωση των Αλβανών τα πράγματα γίνονται περίπλοκα από τη γειτνίαση. Διπλανή πόρτα, μπες- βγες<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-5145960349221494320?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-26437518980930638932009-02-26T09:58:00.000-08:002009-02-26T10:01:00.900-08:00Τουρκικοί ελιγμοί στον Καύκασο <br />Αγγελος Αθανασόπουλος | Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2008 <br /> <br />Η κρίση στην περιοχή προκαλεί αναταράξεις στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις <br />Oσοι πίστευαν ότι εξαιτίας της εσωτερικής πολιτικής κρίσης μεταξύ ισλαμιστών- κεμαλιστών θα επηρεαζόταν η τουρκική εξωτερική πολιτική διαψεύστηκαν οικτρά. Η Αγκυρα, ακολουθώντας πιστά το δόγμα της «ρυθμικής διπλωματίας» του Αχμέτ Νταβούτογλου, του κορυφαίου συμβούλου για εξωτερικά θέματα του τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει αναλάβει τους τελευταίους μήνες σειρά πρωτοβουλιών στη Μέση Ανατολή, κυρίως με τη διαμεσολάβηση στις συνομιλίες Ισραήλ- Συρίας. Η Τουρκία δεν κάθησε με σταυρωμένα χέρια ούτε στην κρίση του Καυκάσου που ξέσπασε μετά τον πόλεμο Γεωργίας- Ρωσίας. Ωστόσο πίσω από τις κινήσεις αυτές ελλοχεύουν και κίνδυνοι για τις σχέσεις Τουρκίας - Δύσης. <br /><br />Η Γεωργία είναι μια χώρα που έχει αποκτήσει βαρύνουσα σημασία για την Αγκυρα, κυρίως εξαιτίας της συμμετοχής της στον πετρελαιαγωγό Μπακού- Τιφλίδα- Τσεϊχάν. Σε μια πρώτη ανάγνωση, θα περίμενε κανείς ότι εξαιτίας ιστορικών λόγων, καθώς και της παλαιότερης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία, η Τουρκία θα τασσόταν κυρίως με τη γεωργιανή πλευρά (άρα εμμέσως και με τις ΗΠΑ) στην πρόσφατη σύγκρουση. Τα πράγματα όμως εξελίχθησαν λίγο διαφορετικά. Η ταχεία ανάπτυξη των ρωσοτουρκικών οικονομικών και πολιτικών σχέσεων κατά την τελευταία δεκαετία φαίνεται να έχει αλλάξει ελαφρώς τη γεωπολιτική άποψη της Αγκυρας έναντι της Μόσχας. Και καθώς οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις ΗΠΑ έχουν κάπως ψυχρανθεί, δεν είναι λίγοι στην Αγκυρα όσοι θεωρούν ότι πρέπει να υπάρξει ένας στρατηγικός αναπροσανατολισμός της Τουρκίας προς την Ευρασία και δη προς τη Μόσχα. <br /><br />Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να ερμηνευθεί η πρωτοβουλία του Ερντογάν για υπογραφή ενός συμφώνου συνεργασίας και σταθερότητας για τον Καύκασο, με τη συμμετοχή Τουρκίας, Ρωσίας, Γεωργίας, Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν. Η αρχική αντίδραση της Μόσχας ήταν θετική, της Τιφλίδας όχι και τόσο. Ωστόσο η αντιπαράθεση του Μπακού και του Ερεβάν λόγω του Ναγκόρνο-Καραμπάχ αλλά και οι παγωμένες διπλωματικές σχέσεις Τουρκίας- Αρμενίας συνιστούν εμπόδια στην υλοποίηση του τουρκικού σχεδίου. <br /><br />Από την άλλη πλευρά όμως αποτελούν και πρόκληση, ώστε η Αγκυρα να υλοποιήσει την ευρύτερη πολιτική της για «μηδενικά προβλήματα» στο εγγύς εξωτερικό της. Ετσι εξηγείται και η «διπλωματία του ποδοσφαίρου» την οποία έχει ξεκινήσει η Τουρκία με την Αρμενία με σκοπό την ομαλοποίηση των σχέσεων των δύο χωρών. <br /><br />Η τουρκική υπερκινητικότητα όμως έχει ενοχλήσει την Ουάσιγκτον. Μόλις λίγες ημέρες μετά την πρόταση Ερντογάν για το Σύμφωνο Συνεργασίας και Σταθερότητας, ο αμερικανός αναπληρωτής βοηθός υπουργός Εξωτερικών Μάθιου Μπράιζα εξέφρασε την έκπληξή του για την πρωτοβουλία αυτή. Παράλληλα διένεξη σημειώθηκε όταν η Αγκυρα αρνήθηκε να δώσει άδεια να περάσουν από τα Στενά δύο αμερικανικά πολεμικά πλοία που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γεωργία, επικαλούμενη ρυθμίσεις της Σύμβασης του Μοντρέ. Τόσο ο Ερντογάν όσο και ο υπουργός Εξωτερικών Αλί Μπαμπατζάν με δηλώσεις τους έχουν προσπαθήσει να ισορροπήσουν μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας. <br /><br />Η κρίση στον Καύκασο προκαλεί λοιπόν αναταράξεις στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Και στην περίπτωση που επικρατήσουν στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ οι απόψεις για πιο συγκρουσιακή στάση εναντίον της Μόσχας, η Αγκυρα θα βρεθεί εν μέσω διασταυρούμενων πυρών. Αυτό θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις σε όλα τα μέτωπα που παραμένουν ανοιχτά περί των τουρκικών συνόρων. <br /><br />juve@dolnet.gr <br /><br />http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=13020<br /><br /><br /><br />-------------------------------------------------------------------------------------<br />Τι θέλει τελικά η Ρωσία στον Καύκασο; <br />Αγγελος Αθανασόπουλος | Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2008 <br /> <br />Το Κρεμλίνο ενδιαφέρεται για περιφερειακή επιρροή, όχι για παγκόσμια κυριαρχία <br />Τώρα που καταλαγιάζει η σκόνη από τις ερπύστριες των ρωσικών αρμάτων που εισέβαλαν στο γεωργιανό έδαφος, επομένως και τα πάθη που προκάλεσε ο πόλεμος Μόσχας- Τιφλίδας, έχει έρθει η στιγμή να βγουν τα πρώτα- ψύχραιμα- συμπεράσματα για τα κίνητρα όλων των εμπλεκομένων πλευρών. Ιδιαίτερα δε όσον αφορά το Κρεμλίνο, αυτό που ενδιαφέρει τη νέα μετακομμουνιστική ρωσική ελίτ δεν φαίνεται ότι είναι η παγκόσμια κυριαρχία, αλλά κυρίως η ενίσχυση της περιφερειακής επιρροής της. Η φιλολογία περί Ψυχρού Πολέμου εξυπηρετεί άλλες σκοπιμότητες. <br /><br />Για όσους αντιδρούν στο άκουσμα της λέξης «Ρωσία» ωσάν να αναγεννάται η «Αυτοκρατορία του Κακού» της εποχής Ρίγκαν, η απάντηση πρέπει να είναι τουλάχιστον ένα μειδίαμα. Προειδοποιήσεις όπως αυτή που ταυτίζει τη σημερινή Ρωσία με τη ναζιστική Γερμανία της δεκαετίας του 1930 και τη Γεωργία με την τότε Τσεχοσλοβακία μοιάζουν και είναι τραβηγμένες. Η διαχείριση της ρωσογεωργιανής κρίσης δεν συνεπάγεται απαραίτητα ότι θα οδηγηθούμε σε κατευνασμό (όπως εκείνος του Μονάχου το 1938), ο οποίος στη συνέχεια θα προκαλούσε κινδύνους για την Ουκρανία και τις χώρες της Βαλτικής. Εν αντιθέσει με αυτή την κινδυνολογία, οι στρατηγικοί στόχοι της Μόσχας μοιάζουν πιο περιορισμένοι. Εστιάζονται κυρίως στη γεωγραφική γειτονιά της, κάτι άλλωστε που είναι κοινό για όλες τις Μεγάλες Δυνάμεις. Ακόμη και ο πλέον προκατειλημμένος παρατηρητής θα συμφωνούσε ότι οι ρωσικές κινήσεις στον Καύκασο δεν διαφέρουν σε τίποτε από τις αντίστοιχες αμερικανικές στο Δυτικό Ημισφαίριο προκειμένου να διασφαλιστεί το περίφημο Δόγμα Μονρόε. <br /><br />Υπάρχει κανείς που ξεχνάει ότι ειδικά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν δίστασαν να προχωρήσουν σε σειρά στρατιωτικών επεμβάσεων (Δομινικανή Δημοκρατία, Γρενάδα, Παναμάς, Αϊτή), σε πραξικοπήματα εναντίον «εχθρικών» κυβερνήσεων (στη Γουατεμάλα, στη Χιλή του Αλιέντε, στη Νικαράγουα των Σαντινίστας, για να μην αναφερθούμε στις διάφορες προσπάθειες ανατροπής του Φιντέλ Κάστρο στην Κούβα) για να αποκαταστήσουν την... τάξη; <br /><br />Η ρωσική επέμβαση στηρίχθηκε σε παράγοντες οικονομικούς, εθνοτικούς και ασφαλείας. Καθώς μεγάλο μέρος της ανόρθωσης της ρωσικής ισχύος επί προεδρίας Πούτιν βασίστηκε στους ενεργειακούς πόρους, το Κρεμλίνο θεώρησε ότι η αψυχολόγητη πρωτοβουλία του γεωργιανού προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι να εισβάλει στη Νότια Οσετία θα έθετε σε κίνδυνο τους σχεδιασμούς της στην περιοχή του Καυκάσου και της Κασπίας Θάλασσας. Παράλληλα η γενικότερη αστάθεια που θα προκαλούνταν από τις γεωργιανές ενέργειες θα μπορούσε να τροφοδοτήσει μια αναταραχή στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας, ιδιαίτερα στην Τσετσενία. Και φυσικά ουδείς μπορεί να αγνοήσει τον εκνευρισμό της Μόσχας από σειρά ενεργειών των ΗΠΑ στην Ευρώπη, ιδιαίτερα τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ στις χώρες της Βαλτικής, την εγκατάσταση αντιπυραυλικών συστημάτων σε Πολωνία και Τσεχία αλλά και τις υποσχέσεις σε Γεωργία και Ουκρανία για ένταξη στην Ατλαντική Συμμαχία. <br /><br />Τι θέλει λοιπόν η Μόσχα; Κατ΄ αρχάς, να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία στο εγγύς εξωτερικό της. Και, δεύτερον, να δηλώσει στην Ουάσιγκτον ότι πρέπει να τη λαμβάνει υπόψη σε σειρά κρίσιμων διεθνών ζητημάτων. Ηδη ο ρώσος πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ δήλωσε ότι η Μόσχα δεν ενδιαφέρεται για έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο. Αλλωστε επιθυμεί να διατηρήσει τους στενούς οικονομικούς δεσμούς της με την Ευρώπη, η οποία είναι η μεγαλύτερη αγορά για το ρωσικό πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. <br /><br />Ωστόσο θα πρέπει να επισημανθεί ότι η ελαφρώς «άγαρμπη» και ίσως βιαστική κίνηση της Ρωσίας να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας (αντιστρέφοντας προς όφελός της το νόμισμα του... Κοσσυφοπεδίου) έφερε στην επιφάνεια τη διαφωνία της με την Κίνα στα κρίσιμα ζητήματα του σεβασμού των αρχών της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας. Αυτή ήταν η καλύτερη απόδειξη ότι η Μόσχα δεν διαθέτει πλέον την ικανότητα να προχωρήσει σε ψυχροπολεμικές ιμπεριαλιστικές περιπέτειες. <br /><br />Η κρίση του Καυκάσου όμως επιφυλάσσει και μαθήματα για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Απεδείχθη ότι η Ουάσιγκτον μπορεί μεν να δίνει υποσχέσεις πως θα βάλει κάτω από τις... δημοκρατικές φτερούγες της χώρες όπως η Γεωργία, αλλά πλέον δεν έχει τα εχέγγυα να τις υλοποιήσει. Οι ΗΠΑ θα πρέπει μάλλον να πάρουν μια βαθιά ανάσα και να αποδεχθούν ότι η νέα Ρωσία έχει επιστρέψει στο κλαμπ των Μεγάλων Δυνάμεων. <br /><br />juve@dolnet.gr <br /><br /><br />http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=14611<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-2643751898093063893?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-27949144767009135462009-02-26T09:53:00.000-08:002009-02-26T09:54:16.253-08:00γνώμη <br />Οι επικίνδυνες τάξεις είναι εδώ... <br />Βασίλης Μουλόπουλος | Τρίτη 22 Απριλίου 2008 <br /> Oταν οι μάνατζερ των μεγαλύτερων πιστωτικών ιδρυμάτων του κόσμου και οι επικεφαλής των διεθνών οικονομικών οργανισμών αρχίζουν να ανησυχούν για τους φτωχούς, είναι εμφανές ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Το «ενδιαφέρον» δεν έχει καμία σχέση ούτε με την εταιρική ευθύνη (sic) ούτε με τη φιλανθρωπία (έννοια άγνωστη σε εκείνα τα σαλόνια), αλλά δείχνει τον φόβο ότι η «πείνα» μπορεί να κινήσει λαούς, να καταργήσει σύνορα. Να γκρεμίσει ισορροπίες που χτίστηκαν με επιμονή και υπομονή τις τελευταίες δεκαετίες. Οι εξεγέρσεις για το ψωμί, το ρύζι, τη σόγια στοιχειώνουν τα όνειρα της παγκοσμιοποίησης. Οι νεκροί της «πείνας» είναι ένα έγκλημα του νεοφιλελευθερισμού κατά της ανθρωπότητας. Ενα έγκλημα με γνωστούς ενόχους, που όμως δεν θα κληθούν να απολογηθούν σε κανένα διεθνές δικαστήριο. Εκατόν εξήντα χρόνια μετά το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο», όλοι όσοι βιάστηκαν να αναγγείλουν το τέλος της πάλης των τάξεων δείχνουν να έχουν χάσει την ψυχραιμία τους, διαπιστώνοντας ότι «οι επικίνδυνες τάξεις είναι πάντα εδώ». <br /><br />O Μαρξ γράφει ότι φθάνει η στιγμή που η αστική τάξη «δεν μπορεί πλέον να ασκήσει την εξουσία της γιατί δεν μπορεί να εγγυηθεί την επιβίωση των σκλάβων της». Γιατί είναι αναγκασμένη να τους αφήσει να βυθιστούν σε μια κατάσταση όπου, αντί να τρέφονται από αυτούς (τους σκλάβους), τους τρέφει αυτή. Αυτό είναι σε τελευταία ανάλυση όλο το ζουμί της κρίσης που εξαπλώνεται στον κόσμο, απογυμνωμένο από ιδεολογήματα και οικονομικίστικες αναλύσεις. <br /><br />Γι΄ αυτό και τα παπαγαλάκια του νεοφιλελευθερισμού και της ελεύθερης αγοράς μισούν τόσο το προλεταριάτο. Το φοβούνται και γι΄ αυτό θέλουν να το εξοντώσουν, επειδή «έπαψε να είναι παραγωγικό». Αυτή είναι η αποστολή που η Διεθνής του Νεοφιλελευθερισμού έχει αναθέσει στους ανά την Γη μετα-αριστερούς. <br /><br />Η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση όχι μόνο δεν μπορεί να βάλει τάξη στην αταξία, όχι μόνο δεν μπορεί να καταργήσει τις κοινωνικές αντιθέσεις, αλλά το αντίθετο: είναι φορέας προσεχών αιματηρών συγκρούσεωνοικονομικών, πολιτικών, εθνικιστικών, θρησκευτικών, πολιτισμικών. Ο καπιταλισμός του 21ου αιώνα επωάζει «τους μελλοντικούς νεκροθάφτες του», όπως προφητεύει το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο». <br /><br />vmoulopoulos@dolnet.gr <br /><br />http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=234829<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-2794914476700913546?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-16736695458169989942009-02-26T09:49:00.000-08:002009-02-26T09:51:11.719-08:00ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ <br />Ρώμη και Ευρωπαϊκή Ενωση <br />Μιχάλης Τιβέριος | Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009 <br /> Μια πρόσφατη επίσκεψη στην περιοχή της Νικόπολης στάθηκε αφορμή να θυμηθώ την κοσμοϊστορικής σημασίας ναυμαχία του Ακτίου, που διαδραματίστηκε το 31 π.Χ. στα μέρη αυτά, και τους πρωταγωνιστές της: τον Αντώνιο, την Κλεοπάτρα και τον νικητή Οκταβιανό Αύγουστο. Ενα επακόλουθο της σημαδιακής αυτής σύρραξης επιζεί ως τις μέρες μας. Μετά την καθοριστικής σημασίας έκβασή της, η ρωμαϊκή Σύγκλητος αποφάσισε ένας μήνας του ημερολογίου να ονομασθεί Αύγουστος προς τιμήν του νικητή. Ωστόσο η σημασία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας για το σημερινό ευρωπαϊκό γίγνεσθαι είναι ευρύτερη. <br /><br />Η ναυμαχία του Ακτίου έθεσε τέρμα στις αιματηρές συγκρούσεις και την αβεβαιότητα που για πολλά χρόνια μάστιζε το ρωμαϊκό κράτος, το οποίο έκτοτε πήρε μια μορφή που, υπό μια πολύ γενική έννοια, μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μια εμβρυακή έκδοση της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Γιατί και τότε ένα μεγάλο τμήμα της ευρωπαϊκής ηπείρου αποτελούσε ένα ενιαίο κράτος με «έναν νου, μια βούληση, μια κυβέρνηση», γνωρίσματα που αποτελούν τον ευκταίο στόχο των οραματιστών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Χαρακτηριστικοί είναι οι στίχοι του Ρουτιλίου Κλαυδίου Ναματιανού, Γαλάτη ποιητή των αρχών του 5ου αι. μ.Χ., που απευθυνόμενος στη Ρώμη και τους Ρωμαίους λέει: «Δημιουργήσατε από ποικίλες φυλές μια πατρίδα, μετατρέψατε όλη την οικουμένη σε μια πόλη». <br /><br />Στη μακρόχρονη πορεία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας πολλές πρωτοβουλίες και αποφάσεις, σχετικές με διάφορους τομείς της καθημερινότητας, μπορούν να παραλληλισθούν με αντίστοιχες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ο τομέας της γεωργίας συγκέντρωνε πάντα το ενδιαφέρον των Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Γνώριζαν καλά ότι όταν οι λαοί πεινούν τότε υπάρχει κίνδυνος να χάσουν όχι μόνο το θρόνο τους αλλά και το κεφάλι τους. Οταν κάποτε παρατηρήθηκε έλλειψη σιταριού στη Ρώμη το πεινασμένο και εξαγριωμένο πλήθος δεν δίστασε να εκσφενδονίσει εναντίον του ίδιου του αυτοκράτορα Κλαυδίου όχι... παπούτσια αλλά καρβέλια ψωμιού, τα οποία εκείνος προσπάθησε να αποφύγει όχι με... επιδέξιες κινήσεις αλλά διά της φυγής. <br /><br />Η επάρκεια των προϊόντων είχε ανατεθεί σε ανώτατο υπάλληλο ο οποίος, έχοντας τοποθετήσει ανθρώπους του σε όλες τις επαρχίες προέλευσης των αγαθών, πάσχιζε καθημερινά να ανταποκριθεί στο καθοριστικής σημασίας για τη συνοχή της αυτοκρατορίας έργο του. Οπως οι σημερινοί υπουργοί Ανάπτυξης, έτσι και οι τότε αρμόδιοι κατέβαλλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες για τη συγκράτηση των τιμών των προϊόντων. Και τότε ανάμεσα στην παραγωγή και στην κατανάλωση μεσολαβούσαν έμποροι, μεταξύ των οποίων συχνά εμφανίζονταν αδίστακτοι κερδοσκόποι. Υπήρξαν εποχές κατά τις οποίες το σιτάρι στη Ρώμη είχε τετραπλάσια τιμή από ό,τι στις επαρχίες όπου αυτό παραγόταν. <br /><br />Στο δεύτερο μισό του 1ου αι. μ.Χ. η διαφαινόμενη έλλειψη σιταριού οδήγησε τον αυτοκράτορα Δομιτιανό να διατάξει την αντικατάσταση της καλλιέργειας της αμπέλου στη νότια Γαλλία από την καλλιέργεια σίτου. Πρόκειται ίσως για τον παλιότερο γνωστό παρεμβατισμό στη γεωργία, κάτι ιδιαίτερα οικείο στη σύγχρονη γεωργική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Για την ιστορία σημειώνω ότι το μέτρο του Δομιτιανού τελικά δεν εφαρμόστηκε, γιατί ο αυτοκράτορας υπαναχώρησε μπροστά στις μεγάλες πιέσεις που άσκησαν οι θιγόμενοι οινοπαραγωγοί, οι οποίοι φαίνεται ότι διέθεταν γερά δόντια ικανά να ροκανίσουν τον έτσι και αλλιώς... ξύλινο θρόνο του. Σημειώνω ακόμη ότι από τις αρχές του 2ου αι. μ.Χ. οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες προχώρησαν και στην παροχή γεωργικών δανείων, η αποπληρωμή των οποίων μάλιστα χρησίμευε για την καταβολή σε μικρομεσαίους ενός είδους επιδόματος τέκνων. <br /><br />Αλλά και η δωρεάν παροχή αγαθών με δελτίο που εφαρμόζει λ.χ. ο σημερινός δήμαρχος Αθηναίων είναι θεσμός καλά γνωστός στους Ρωμαίους και μάλιστα πολύ πιο πριν από τη μονοκρατορία του Αυγούστου. Κάθε πολίτης, χωρίς έλεγχο της οικονομικής του κατάστασης, δικαιούταν δωρεάν συνήθως γύρω στα 33 κιλά σιταριού το μήνα. Αργότερα μάλιστα ο θεσμός της δωρεάν παροχής αγαθών επεκτάθηκε και σε άλλα προϊόντα, όπως κρέας, κρασί και ελαιόλαδο. Επομένως στο ρωμαϊκό κράτος εντοπίζονται και σπέρματα κοινωνικής πολιτικής, βασικό γνώρισμα της Ευρώπης πριν ενσκήψουν ο νεοφιλελευθερισμός και η παγκοσμιοποίηση. <br /><br />Οταν οι Ρωμαίοι υπέταξαν τη βόρεια και τη δυτική Ευρώπη βρήκαν πρωτόγονες κοινωνίες. Με τη δημιουργία αστικών κέντρων και με την εισαγωγή εμπορίου διακινούμενου με νόμισμα, οι κάτοικοι άρχισαν να πουλούν το πλεόνασμα των προϊόντων τους και με τα χρήματα που αποκόμιζαν αγόραζαν άλλα αγαθά. Τα πρώτα βήματα για μια κοινή ευρωπαϊκή αγορά είχαν ήδη γίνει. <br /><br />Εύστοχους παραλληλισμούς της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας με την Ευρωπαϊκή Ενωση κάνει σε πρόσφατο βιβλίο του (Τhe Dream of Rome, 2007) ο σπουδαγμένος στην Οξφόρδη πολιτικός, σημερινός δήμαρχος του Λονδίνου, Βoris Johnson. Το βιβλίο αυτό το έχουμε και σε μια καλή ελληνική μετάφραση [Το όνειρο της Ρώμης (2008) μτφρ. Μ. Κολλητίδης]. Σίγουρα ο Βoris Johnson είναι από τους λιγοστούς, υποθέτω, Ευρωπαίους πολιτικούς που γνωρίζουν καλά ευρωπαϊκή ιστορία, βασικό προσόν για όσους φιλοδοξούν να κατευθύνουν τις τύχες της γηραιάς ηπείρου μας. <br /><br />Ο κ. Μιχάλης Α. Τιβέριος είναι καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης <br /><br />http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=252270<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-1673669545816998994?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-78477260860075877622009-02-26T09:40:00.000-08:002009-02-26T09:49:31.507-08:00Η χώρα σε παρακμή <br />Θεόδωρος Λιανός | Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009 <br /> Μερικοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι τα κράτη ακμάζουν και οι πολίτες τους ευδοκιμούν όταν έχουν δημοκρατικό πολίτευμα και ενάρετους πολιτικούς άνδρες. Αν ισχύει και η αρνητική διατύπωση αυτής της πρότασης, ότι δηλαδή αν το πολίτευμα δεν είναι δημοκρατικό και οι πολιτικοί άνδρες δεν είναι ενάρετοι, τα κράτη παρακμάζουν και οι πολίτες τους δυστυχούν, τότε γνωρίζουμε πού οφείλεται η παρακμή της χώρας μας. Πολλοί πιστεύουν ότι στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατικό πολίτευμα. Πλανώνται οικτρά. Στην Ελλάδα δεν έχουμε πολίτευμα, ούτε δημοκρατικό ούτε άλλο. Εχουμε μια κατάσταση που μπορεί να χαρακτηρισθεί ως βάρβαρη χαοτική αυθαιρεσία, όπου οι παράνομοι παραμένουν ατιμώρητοι, οι κατεργάρηδες ευημερούν, οι νομοταγείς πολίτες υποφέρουν, το κράτος είναι ανύπαρκτο και οι νόμοι, καλοί ή κακοί, βρίσκονται μόνο στην εφημερίδα της κυβερνήσεως. Ισως υπερβάλλω λίγο, αλλά νομίζω ότι είναι αναγκαίο να τονισθεί ότι η δημοκρατία δεν είναι κείμενο, αλλά είναι λειτουργία της πραγματικής κοινωνίας κατά συγκεκριμένο τρόπο. <br /><br />Επίσης, είναι ολοφάνερο ότι δεν έχουμε ενάρετους πολιτικούς άνδρες. Δεν υποστηρίζω, βέβαια, ότι όλοι οι πολιτικοί είναι φαύλοι. Εχουμε, ασφαλώς, σημαντικούς και καλούς πολιτικούς. Ομως υπερτερούν, σε αριθμό και σε δύναμη, οι πολιτικάντηδες, οι πονηρούληδες, οι κομπιναδόροι, οι ψεύτες, οι λαϊκιστές, οι υποκριτές κ.λπ. Οι αξιόλογοι πολιτικοί παραμερίζονται και τιμωρούνται και από τους συναδέλφους τους πολιτικούς και από τους ψηφοφόρους (βλέπε π.χ. Μαριέττα Γιαννάκου, Νίκο Χριστοδουλάκη και Γιώργο Αλογοσκούφη). Μας λείπουν οι πολιτικοί άνδρες, με την έννοια που δίνουν οι Αγγλοι στον όρο statesman, δηλαδή του πολιτικού που ηγείται και ασκεί πολιτική με σοφία, αρετή και χωρίς προσωπικά και κομματικά συμφέροντα. Εχουμε πολλούς πολιτικούς καραγκιόζηδες αλλά όχι πολιτικούς άνδρες. <br /><br />Το χειρότερο στοιχείο της παρακμής στην οποία είναι βυθισμένη η χώρα μας είναι ότι ο λαός γενικά και οι διάφορες ομάδες συμφερόντων ανέχονται αυτή την κατάσταση. Οι πολίτες αντί να αντιδρούν αρνούμενοι αυτή την κατάσταση, προσπαθούν να κερδίσουν απ΄ αυτήν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Ομως, τελικά, είμαστε όλοι χαμένοι. Εχουμε παγιδευτεί σε έναν φαύλο κύκλο όπου οι πολιτικοί λαϊκίζουν και οι πολίτες πολιτικαντίζουν. Από την οικονομική θεωρία είναι γνωστό ότι για να σπάσει ένας φαύλος κύκλος χρειάζεται η παρέμβαση κάποιου εξωγενούς παράγοντα. Για παράδειγμα, στον φαύλο κύκλο «κάποιος είναι φτωχός επειδή είναι αγράμματος και είναι αγράμματος επειδή είναι φτωχός» παρεμβαίνει το κράτος και παρέχει δωρεάν εκπαίδευση. Στην περίπτωση που συζητούμε το κράτος είναι κομμάτι του φαύλου κύκλου και συνεπώς δεν μπορεί να δράσει εξωγενώς. <br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα για τη χώρα μας στην παρούσα συγκυρία είναι αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να δράσει ως αποτελεσματικός εξυγιαντικός παράγοντας. Μια δυνατότητα είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση με τους κανόνες που επιβάλλει στα κράτη-μέλη. Ομως η επίδραση της ΕΕ είναι μάλλον πολύ μικρή. Μια άλλη δυνατότητα είναι η δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα από τις υγιείς, παλιές και νέες, πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Αυτό το ενδεχόμενο μπορεί να μην είναι άμεσο, αλλά είναι πιθανόν. Φυσικά, υπάρχουν και άλλα ενδεχόμενα, αλλά είναι αδύνατον να προβλεφθούν. <br /><br />Ο κ. Θεόδωρος Π. Λιανός είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. <br /><br />http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=252274<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-7847726086007587762?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-56217199365558233702009-02-26T09:38:00.000-08:002009-02-26T09:40:15.444-08:00ΑΝΤΙΓΝΩΜΙΕΣ<br />Παράνομοι μετανάστες <br />Θεόδωρος Λιανός | Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009 <br /> O αριθμός των αλλοδαπών που διαμένουν παράνομα στη χώρα μας είναι άγνωστος. Υπάρχουν ορισμένοι που εκτιμούν ότι ο αριθμός των παράνομων μεταναστών υπερβαίνει τις 500.000 <br /><br />και μερικοί που υποστηρίζουν ότι υπερβαίνει το 1 εκατ. Οι εκτιμήσεις αυτές είναι υπερβολικές. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του γράφοντος, οι παράνομοι μετανάστες στη χώρα μας είναι μεταξύ 200-250.000. Ο αριθμός των αλλοδαπών που έχουν άδεια διαμονής και εργασίας, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, είναι περίπου 600.000 και μεταβάλλεται ανάλογα με την εποχή. <br /><br />Από πολλούς διατυπώνεται το ερώτημα μήπως ο αριθμός των μεταναστών (δηλ. των 850.000 συνολικά ή των 250.000 παρανόμων) είναι πολύ μεγάλος. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό βασίζεται στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί εξαιτίας της παρουσίας των μεταναστών. Από τις πληροφορίες που υπάρχουν φαίνεται ότι η παρουσία των μεταναστών έχει δημιουργήσει σοβαρές κοινωνικές τριβές και, σε ορισμένες περιπτώσεις, συγκρούσεις. Η παρουσία των παράνομων κυρίως μεταναστών είναι πηγή καθημερινών συγκρούσεων, με σημαντικότερες αυτές που λαβαίνουν χώρα σε περιοχές της Αθήνας και της Πάτρας όπου υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση μεταναστών. Είναι πολλές οι μαρτυρίες, όχι μόνο των ελλήνων πολιτών, που θίγονται και βλάπτονται, αλλά και αντικειμενικών παρατηρητών για μια κατάσταση αυξανόμενης έντασης με απρόβλεπτες εξελίξεις. Απλοί πολίτες, νοικοκυριά και επαγγελματίες δηλώνουν με διάφορους τρόπους την αυξανόμενη δυσαρέσκεια για τα προβλήματα που δημιουργούνται από την παρουσία των παρανόμων και την οργή τους για την αδιαφορία της Αστυνομίας και της κυβέρνησης. <br /><br />Ανεξάρτητα από το αν οι παράνομοι μετανάστες είναι 250.000 ή 500.000, η καθημερινή εμπειρία μάς αποδεικνύει ότι ο αριθμός τους είναι εξαιρετικά μεγάλος. Επίσης η καθημερινή εμπειρία μάς υποδεικνύει ότι το φαινόμενο της παράνομης και άνευ ελέγχου παρουσίας και δράσης μεταναστών πρέπει να εκλείψει. Η πολιτική της ανοχής που οι ελληνικές κυβερνήσεις ακολουθούν ως τώρα πρέπει να αντικατασταθεί από μια ενεργό πολιτική ρύθμισης του προβλήματος. <br /><br />Δυστυχώς υπάρχουν μόνο δύο τρόποι ρύθμισης του προβλήματος. Ο ένας είναι η νομιμοποίηση όλων των παράνομων μεταναστών. Η ρύθμιση αυτή έχει δύο προβλήματα. Πρώτον, δεν θα εξαφανίσει τις συνέπειες, όχι όλες, της διαμονής τόσων πολλών ξένων στη χώρα και κυρίως σε ορισμένες περιοχές. Δεύτερον, αν οι σημερινοί παράνομοι μονιμοποιηθούν, βέβαιον είναι ότι αύριο θα εμφανιστούν άλλες 250.000 παράνομων μεταναστών οι οποίοι θα έλθουν με την προσδοκία της ανοχής για δύο- τρία χρόνια και της νομιμοποίησης στη συνέχεια. <br /><br /><strong>Ο δεύτερος τρόπος είναι η απομάκρυνση όλων των παρανόμων εκτός των συνόρων της χώρας. Οι κυβερνήσεις και οι κρατικοί μηχανισμοί γνωρίζουν καλά τον τρόπο. Αρκεί να ξυπνήσουν από τη νάρκη, όχι τη χειμερία αλλά τη μόνιμη στην οποία έχουν περιπέσει, και να τηρήσουν τους νόμους. Η ρύθμιση του προβλήματος της παρουσίας εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών έχει πολλές αφανείς και δύσκολες πτυχές οικονομικού, πολιτικού και ηθικού χαρακτήρα. Ενα, όμως, είναι βέβαιο: το φαινόμενο της διαμονής παράνομων μεταναστών πρέπει να εκλείψει. Αποτελεί σοβαρό πρόβλημα με σημαντικές προεκτάσεις. <br /><br />Ο κ. Θεόδωρος Π. Λιανός είναι καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. </strong><br />http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=255404&ct=6<br /><br />ΑΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΙΟ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΜΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΝΑ ΑΠΕΛΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-5621719936555823370?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-22519967621223346642009-02-25T10:20:00.000-08:002009-02-25T10:23:44.308-08:00<strong>Οι αλυσίδες εκπτωτικών σούπερ μάρκετ στη Γερμανία έχουν εμπλακεί σ' έναν τιμολογιακό πόλεμο άνευ προηγουμένου. Μειώνοντας τις τιμές καθημερινά, οι εταιρείες προσπαθούν να υπερσκελίσουν τους αντιπάλους. Το αποτέλεσμα είναι προς το συμφέρον του καταναλωτή, αλλά ταυτόχρονα έχουν αρχίσει να χάνουν τη γενική εικόνα των τιμών.</strong><br />Από τις αρχές τους έτους έχουν υπάρξει αλλεπάλληλα κύματα μειώσεων των τιμών. Οι τέσσερις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ στη Γερμανία, Aldi, Lidl, Penny και Plus ανταγωνίζονται ποια θα μειώσει πρώτη τις τιμές, ενώ οι άλλες θ' ακολουθήσουν. Μάλιστα, ορισμένες φορές οι ανταγωνίστριες ξεπερνούν στη μείωση εκείνη που κατέβασε πρώτος την τιμή ενός προϊόντος. Έτσι έχει δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος συνεχούς μείωσης των τιμών.<br /><br /><strong>Μειωμένες τιμές έως και 30%</strong><br /><br />Το αποτέλεσμα είναι: Σε προϊόντα γαλακτοκομικών, απορρυπαντικών και καφέ οι τιμές να μειωθούν έως και 30% σε σχέση με τις τιμές που υπήρχαν μόλις πριν από λίγες εβδομάδες. <strong>Ένα φρέσκο βούτυρο το οποίο πριν από ενάμιση χρόνο κόστιζε 1,19 ευρώ, ο καταναλωτής μπορεί να το αγοράσει σήμερα με μόλις 0,65 ευρώ. «</strong>Μείωση των τιμών σε τέτοια κλίμακα δεν υπήρξε ποτέ πριν στη Γερμανία», τονίζει ο Βόλφγκανγκ Τβαρντάβα, από την Εταιρεία Έρευνας Κατανάλωσης (GFK).<br /><br />Γερμανικό περιοδικό πραγματοποίησε πρόσφατα ένα πείραμα. Έστειλε δύο οικογένειες στα τέσσερα κορυφαία γερμανικά σούπερ μάρκετ κι αγόρασαν τριάντα προϊόντα, τα οποία βρίσκονταν σε προσφορά.<br /><br />Η διαφορά στο ταμείο ήταν μικρή. Φθηνότερη αναδείχθηκε η εταιρεία Penny με συνολικό κόστος 24,46, ωστόσο το ΦΠΑ ήταν εξαιρετικά χαμηλό σε σχέση με τις υπόλοιπες αλυσίδες. Στο Plus ο λογαριασμός ήρθε 51 σεντς πιο ακριβά (24,97 ευρώ), στο Aldi και το Lidl οι καταναλωτές πλήρωσαν 35 σεντς πιο ακριβά (24,81 ευρώ). Η αλυσίδα Penny ήταν απλά ο «νικητής» της ημέρας, καθώς η διαφορά της τιμής οφειλόταν στο πακέτο αυγών, τα οποία βρίσκονται σε προσφορά.<br /><br />Η τιμή των φθηνών προϊόντων είναι παντού η ίδια<br /><br />Σύμφωνα με τον Γιόργκε Γκρεγκόριο από το Ινστιτούτο Τιμών της Κολωνίας, επισημαίνει ότι οι τιμές των ανώνυμων προϊόντων των αλυσίδων σούπερ μάρκετ, που καλύπτουν καθημερινές ανάγκες, είναι σχεδόν οι ίδιες. Το Ινστιτούτο συλλέγει στοιχεία από το 1987 και έχει αποθηκεύσει και επεξεργαστεί πάνω από 1,7 εκατομμύρια στοιχεία. «Τον τόνο τον δίνει ακόμη το Aldi» αναφέρει ο Γκρεγκόριο, «είτε αυτό αφορά αύξηση ή μείωση των τιμών». Σε γενικές γραμμές «οι υπόλοιποι ακολουθούν». Η συμβουλή του Γκρεγκόριο προς τους καταναλωτές είναι: «Να ψωνίζεται από το σούπερ μάρκετ που σας αρέσει περισσότερο. Όλα σχεδόν τα προϊόντα είναι εξίσου φθηνά».<br /><br />www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Spiegel<br /><br /><br />http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathextra_1_12/02/2009_267182<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4094507451128603315-2251996762122334664?l=eidhseis-sta-psila.blogspot.com' alt='' /></div>ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4094507451128603315.post-51917823928703388282009-02-25T10:16:00.000-08:002009-02-25T10:17:34.920-08:00Υποσχέσεις και πεπραγμένα Αμερικανών προέδρων <br /> Ο Μπαράκ Ομπάμα διανύει τις πρώτες εβδομάδες της προεδρικής του θητείας, εργαζόμενος να υλοποιήσει όλα όσα υποσχέθηκε στην προεκλογική του εκστρατεία. Το ερώτημα που θέτουν όλοι όμως είναι αν θα τα καταφέρει. Αντίστοιχα τι υποσχέθηκαν και τι κατάφεραν να επιτύχουν τελικά οι προκάτοχοί του; <br /> <br /><br />του Νίκου Ιτσινέ<br />nitsines@kathimerini.gr<br /><br />Η εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα στην προεδρία έχει εμφυσήσει την αισιοδοξία για μία νέου τύπου διακυβέρνηση στις ΗΠΑ. Η κοινή γνώμη άκουσε με ενδιαφέρον τις προτάσεις και τις υποσχέσεις του νέου Αμερικανού προέδρου. Ιδιαίτερα σ' ένα περιβάλλον οικονομικής και κοινωνικής ανασφάλειας, με τηνδιεθνή εικόνα της χώρας να έχει καταρρακωθεί, τόσο οι Αμερικανοί ψηφοφόροι όσο και η διεθνής κοινότητα περιμένουν από τον Μπαράκ Ομπάμα να εφαρμόσει στην πράξη τα λεγόμενα του.<br /><br />Πολλές φορές στο παρελθόν στις δυτικοευρωπαϊκού τύπου δημοκρατίες, πολιτικοί εκλέχθηκαν στα ανώτατα αξιώματα της χώρας τους υποσχόμενοι όσα ήθελαν ν' ακούσουν οι ψηφοφόροι της και στη συνέχεια διέψευδαν τις προσδοκίες τους. Θ' αποτελέσει και ο Ομπάμα μία ακόμη αντίστοιχη περίπτωση; Είναι νωρίς ακόμη για να κρίνουμε τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ. Ωστόσο, μπορούμε να συγκρίνουμε.<br /><br />Τζίμι Κάρτερ (1976 - 1981)<br /><br />Ο Τζίμι Κάρτερ ήταν ένα σχετικά άγνωστο πρόσωπο στους Αμερικανούς ψηφοφόρους λίγο πριν από τις εκλογές τους 1976. Η ανωνυμία του ήταν και αυτή που του έδωσε το προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις για την προεδρία των ΗΠΑ. Η κοινή γνώμη σοκαρισμένη από το διπλό εφιάλτη του Βιετνάμ και του Γουότεργκεϊτ είχε χάσει την εμπιστοσύνη της στην κυβέρνηση και οι Αμερικάνοι επιβράβευσαν τους ηγέτες που έρχονταν έξω από την σφαίρα της Ουάσιγκτον. Ο Κάρτερ απαντώντας στις ανάγκες της κοινωνίας προχώρησε στην προεκλογική του εκστρατεία με το σύνθημα «Ένας ηγέτης, για μία Αλλαγή».<br /><br /> <br /><br />Επιπλέον παρουσίαζε τον εαυτό του ως εκείνον «που θα τακτοποιούσε και θα καθάριζε τον Λευκό Οίκο». Υποστήριζε ότι η θητεία του δεν θα ήταν άλλη μία «αυτοκρατορική προεδρία» όπως αυτές του Τζόνσον και του Νίξον. Αυτό το στίγμα προσπάθησε να το δώσει από την πρώτη στιγμή της προεδρίας του. Αμέσως μετά την ορκωμοσία του, ο Τζίμι Κάρτερ κατέβηκε από τη λιμουζίνα που τον οδηγούσε στο Λευκό Οίκο και περπάτησε το υπόλοιπο της διαδρομής, τρομοκρατώντας τους άντρες των μυστικών υπηρεσιών. Επιπλέον, φορούσε ένα από κοστούμι και όχι επίσημο ένδυμα, ενώ οι εορτασμοί ήταν χαμηλών τόνων. Τέλος, στην ομιλία ορκωμοσίας του χρησιμοποίησε φρασεολογία που δεν παρέπεμπε σε επισημότητες και ακαδημαϊκούς τύπους.<br /><br />Όταν ο Τζίμι Κάρτερ ανέλαβε τα καθήκοντά του στο Λευκό Οίκο δεν διέθετε καμία εμπειρία στην εσωτερική ή εξωτερική πολιτική. Είχε θέσει τους δικούς του στόχους, τονίζοντας ότι θ' ακολουθήσει τη δική του γραμμή και ότι δεν θα διορίσει Γι' αυτόν ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήταν η κύρια γραμμή της πολιτικής του, ενώ πίστευε ότι στην εξωτερική πολιτική οι ΗΠΑ δεν θα πρέπει να παρεμβαίνουν με οιονδήποτε τρόπο στο εσωτερικό άλλων χωρών. Σε μεγάλο βαθμό κατάφερε να κρατήσει την αρχή αυτή. Η μεγάλη του επιτυχία ήταν η ιστορική συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ και η συνθήκη ειρήνης μεταξύ τη